Centre knows tapping, AP in soup

Telangana Kept Modi Government in Loop Before Tapping Phones
By Express News Service Published: 31st July 2015 05:03 AM Last Updated: 31st July 2015 05:40 AM

HYDERABAD: In a new twist to the phone tap row between Andhra Pradesh and Telangana governments, the Hyderabad High Court on Thursday granted stay on all further proceedings in the case at the Chief Metropolitan Magistrate’s (CMM) court in Vijayawada. While admitting a petition filed by the Telangana government seeking stay on the proceedings at the CMM court, Justice Vilas V Afzulpurkar held that the plea was maintainable and directed the lower court to submit call records and other material furnished by telecom service providers, without opening the sealed cover, to the high court registry.

Importantly, more than the interim stay, the arguments presented in the court by the Centre are being seen as a major shocker to the Andhra Pradesh government.

Additional Solicitor General of India Natarajan submitted that the Union of India acts under Section 5(2) of the Indian Telegraph Act — which empowers it to take possession of licensed telegraphs and order interception of messages. “As interception is legal where procedure is followed, courts cannot call for records. The entire correspondence regarding interception is a privileged document and cannot be disclosed or forced to be disclosed even before a court of law. The contents of interception are with the law enforcing agency of the State (TS),” he argued. Significantly, he said, “the State of Telangana sought the opinion of the Centre before intercepting certain telephonic conversations and the entire correspondence regarding the interception is a privileged document”.

See the link for original story:

    http://www.newindianexpress.com/states/telangana/Telangana-Kept-Modi-Government-in-Loop-Before-Tapping-Phones/2015/07/31/article2949326.ece1

    It cannot be disclosed or forced to be disclosed even before a court of law.” The TS government moved the high court after the CMM court had directed telecom service providers, BSNL, Bharti Airtel, Idea Cellular and Reliance Communication, to submit call data records of certain numbers and original letters seeking interception of the same written to them by the Telangana government. It had further directed them not to destroy the data or letters.

    These orders were issued on a petition filed by SIT formed by the AP government seeking a directive to the service providers to submit the information. The Telangana government wants the high court to declare as illegal the orders issued by the CMM court.

    Advertisements

The Story Of Queen Chamadevi

queen

Is She Pallava Princess from South India?

According to the chronicles and legends of Lanna, Chamadevi was a strikingly beautiful woman who nevertheless enjoyed a fair measure of personal misfortune. To begin with, she was apparently pregnant but unmarried at the time she was appointed Queen of Lamphun – indeed, this unfortunate condition may have been one reason her father, the ruler of Lopburi, sent her away.

Legend recounts that Chamadevi had at least one other serious personal problem. In her childhood she had stepped across a burning lamp placed in front of a revered Buddha image in her father’s city. In punishment for this sacrilege, fate cursed her with a serious – but really serious – body odour problem. To be specific, though gorgeous to look at, Chamadevi’s distinctive odour could be detected over a distance ‘measured by three elephant trumpets plus seven beatings of a gong’. The chronicles are very specific about this, calculating that an elephant can be heard over a distance of three miles, whilst the sound of a gong “of medium size” travels for about one mile. Hence, Chamadevi’s offensive odour could be detected from a distance of sixteen miles!

800px-Thailand_Lamphun_locator_map.svg

Chamadevi’s journey upstream from Lopburi via the Chaophraya and Ping Rivers took about three months. Unfortunately, most of the sites associated with her journey in legend have now been submerged by the waters of the Phra Bhumibol Dam above Sam Ngao. At one place on the Ping, later known as Ab Nang (Lady’s Bathing Place) she stopped for a day to bathe in a waterfall. As the legend has it, the odour of the queen polluted the waters and attracted a number of vultures which mistakenly thought an elephant had died in the vicinity. These vultures perched on a high rock overlooking the fall, and were later turned into stone, becoming a permanent feature of the Ab Nang skyline.

Tradition notwithstanding, Chamadevi’s personal odour cannot – surely – have been as bad as is recounted. After all, she had managed to become pregnant before she left Lopburi, and no sooner had she arrived in Lamphun than the local Lawa chieftain, King Luang Viranga, fell in love with her. We are told that Viranga was a widower who lived on the slopes of nearby Doi Kam, a small hill in the vicinity of the present-day Chiang Mai International Airport. Viranga, attracted by the queen’s beauty, sent emissaries to Lamphun requesting her hand in marriage.

At this time, again according to legend, the Lawa were a fierce nation of head-hunters as well as being – by some accounts – cannibals. Moreover, they were dark-skinned non-Buddhists. Chamadevi, the beautiful, pale-skinned (if malodorous) representative of Mon civilisation and Buddhism, could not tolerate the thought of marriage to the Lawa chieftain. Fortunately, at this stage she was still pregnant, so she sent a message to Viranga that she would accept his suit only after the birth of her child, and when that child had been weaned.

In the event, Chamadevi gave birth to twin sons, both “healthy and handsome”. She named them Anantayot and Mahantayot. In course of time they reached eight years of age, but still the wily queen declined to wean them. Eventually Viranga lost patience, and calling together his Lawa subjects he stormed Lamphun, determined to possess the object of his desire.

The Lawa forces, who were stronger than those of the Mon, managed to cross the defensive moats and climb the high walls of the city. Once within the inner fastness, they wasted no time opening the main gate for King Viranga to make his triumphant entry, mounted on a war elephant.

At this point Chamadevi’s twin sons appeared, riding an extraordinary elephant with blackish-purple skin and green tusks which – not surprisingly – rejoiced in the name of “Blackish-Purple”. At the command of the twins, this prodigious beast forced back Viranga’s elephant, causing the terrified animal to bolt through the northern gate. During this debacle, Viranga was caught between his elephant and the city wall, as a result of which his leg was broken. From that time forth, Lamphun’s northern gate was renamedPratu Chang Si, or “Elephant Crush Gate”.

Unfortunately for Chamadevi, “Blackish-Purple” soon died, and when news of this reached Viranga, he determined to renew his assault on Lamphun. In a further attempt to fend off the Lawa chieftain, the queen requested a truce at which she promised to marry Viranga if he could throw a javelin from the top of Mount Pui, near Chiang Mai, to any place within the walls of Lamphun – a distance of about 30 kilometres. Viranga, ‘whose lust for the queen’s beauty had grown stronger’, readily agreed, and summoning all his supernatural powers climbed to the summit of Mount Pui to try his skills.
By the agreement worked out at the truce, Viranga was allowed three attempts to throw his javelin to Lamphun. On the first attempt the Lawa chieftain hurled his javelin at the heart of the city, but it fell just short of the walls, creating a huge crater known today as Nong Sanao, or “Javelin Swamp”.

This amazing feat so terrified Chamadevi that she determined to sap Viranga’s strength through trickery before he could make any more attempts. Accordingly, whilst the Lawa chieftain was resting on Doi Pui in preparation for his second throw, Chamadevi sent him a gift of a hat she had made with her own hands. Of course, this was no ordinary hat. It was made from the cloth of the queen’s petticoat, embroidered with gold and silver, and dyed a delicate shade of red… Viranga should have sensed trouble – but, of course, he didn’t!

In the words of the chronicler: ‘as is well known throughout Southeast Asia, the dignity and spiritual power of a man is particularly concentrated in his head. A dishonour to his head will cause him to lose his spiritual strength. And the most potent threat to masculine power is the petticoat or other undergarments of a woman, particularly a menstruating woman’.

No sooner did Viranga see the hat than he rushed forward and proudly put it on his head. Immediately his supernatural powers began to melt away. His second javelin failed to get anywhere near Lamphun, landing a mere five kilometres away at the foot of Doi Suthep, where its impact created another “Javelin Swamp” near the settlement of Ban Tindoi. In despair, the ailing chieftain threw his third javelin high in the air, tore open his clothes to expose his chest, and allowed the falling weapon to pierce his chest.

Defeated by Chamadevi’s wiles, Viranga was laid to rest on the summit of a nearby peak with his face towards Lamphun, so that even in death he would gaze towards his beloved. With him died the spirit of Lawa independence. Never again would his people attempt to subdue or expel the Mon – or, later, the Thai. Instead they came gradually to embrace Buddhism and to acknowledge the authority of Lamphun, becoming loyal subjects of Haripunchai. And this is what the legend of Queen Chamadevi is really about – the triumph of guile over strength, of city over the forest, of settled rice-growing peoples over the hunter-gatherers of the wild.

Text by Donald Wilson; Photos by David Henley & Pictures From History – © CPA Media

Culture of Hate

A humanist can realise and can be realised,
A rationalist can search for rationale and can be rationalised,
A political being can be understood and misunderstood.

But casteists, may be very few,
Who separate themselves from others, exclude themselves from society,
Who live, breath and talk only caste cannot realise or retreat.

But humbly I retreat and distanced my self with that story shared by me,
which was written by Vadlamudi Harsha said to be an ANUian.

Some Casteists blind folded by their animosity towards others became ‘casta’strophe.
Their communal approach is the prime enemy to rational discussion.
They feel they were defending it, but in reality harming it.

Any communal crook, Kamma, Reddy or any other, cannot cultivate good name to a community or a religion.
They earn hate. This hate is enough to understand who is at wrong.

Who ruins whom?

రిషితేశ్వరి కేసులో అరెస్టయిందెవరు?

IMG_2989

రిషితేశ్వరి కేసులో ఒక సామాజిక వర్గం పాత్రను సూచిస్తూ వడ్లమూడి హర్ష రాసిన కథనాన్ని నా బ్లాగులో ప్రచురించాను. ఆ కథనంపై పెద్ద ఎత్తున దుమారం చెలరేగింది. కొంతమంది చాలా తీవ్రస్థాయిలో నాపై విరుచుకుపడ్డారు. వెంటనే నాకు తెలిసిన జర్నలిస్టు మిత్రులను అక్కడికి పంపి పరిశీలన చేసి రమ్మని చెప్పాను. గుంటూరుకు చెందిన ఆ జర్నలిస్టు కూడా యూనివర్శిటీని సందర్భించకముందు నాకు తొలుత చెప్పిన విషయం నిందితులంతా ఆ సామాజిక వర్గానికి చెందినవారేనని. కానీ స్పష్టంగా పరిశీలించి, అవసరమైతే పోలీసు కేసు ప్రాథమిక సమాచార నివేదిక చూసి వివరాలు పంపాలని కోరాను.

ఆయన వెళ్లొచ్చిన తర్వాత పంపిన వివరాలు ఆశ్చర్యం కలిగించాయి. రిషితేశ్వరి కేసులో అరెస్టయిన ముగ్గురిలో ఒక్కరు కూడా ఆంధ్రలో అధికారంలో ఉన్న సామాజిక వర్గానికి చెందిన వారు లేరు. ఒకరు వైశ్య, ఒకరు ఎస్టీ, ఒకరు కాపు. ఒకరు గుంటూరు, మరొకరు ఖమ్మం, ఇంకొకరు తూర్పుగోదావరి చిల్లంగిపేటకు చెందినవారు. ఒక సత్యం కంటే ఒక అబద్ధం ఎంత వేగంగా వ్యాప్తి చెందుతున్నదో ఈ కథనం చూసిన తర్వాత అర్థమయింది. ఈ వ్యాప్తికి నేను కూడా దోహదం చేసినందుకు సిగ్గనిపించింది.

రిషితేశ్వరి ఆత్మహత్యకు, అధికార సామాజిక వర్గానికి ముడిపెట్టి చూడడంలోనే ఎటువంటి వాస్తవం లేదని ఈ పరిశీలనలో అర్థమయింది. ఇటువంటి కథనం నేను ప్రచురించాల్సింది కాదు. ఆ కథనాన్ని నా బ్లాగు నుంచి ఉపసంహరించుకుంటున్నాను. రిషితేశ్వరి మృతికి కారకులయిన పాషండులను మాత్రం కఠినంగా శిక్షించాలి.

Tribute to “People President” Abdul Kalam

abdul-kalam_13

A Pro-active until his last second of life,
An unusual, A People friendly all through his life,
A Scientist philosopher, motivator, inspirer,
A President of unparalleled integrity,
A believer of all beliefs,
A missile in his life, gave birth to a missile…
Bharata Ratna Abdul Kalam is no more…
But he will live long in the hearts of Indian Generations.

పుష్కరాలు ఆత్మగౌరవ సంబరాలు

0846

తెలంగాణ ప్రజలకు గోదావరి పుష్కరాలు అటువంటి సంబరాన్నే కలిగించాయి. ఎన్ని కోట్ల మంది పుష్కర స్నానం చేశారన్న లెక్కలతో పనిలేదు. తెలంగాణలో ఇంతమంది పుష్కర స్నానం చేయడం మాత్రం ఇదే ప్రథమం. తెలంగాణ ప్రజలు గోదావరిని రీడిస్కవర్ చేశారు. గోదావరి స్నానాలు అస్తిత్వ చేతనకు ప్రతీకగా మారాయి. నమ్మకమా, మూఢనమ్మకమా అన్న చర్చ కూడా అసంగతం, అప్రస్తుతం. పుష్కరాలు తెలంగాణ ఆత్మగౌరవ పతాకాన్ని సమున్నతంగా ఎగురవేసే సంబరం. అందుకే తెలంగాణ ప్రజలు కనీవినీ ఎరుగని రీతిలో పుష్కరాల్లో పాల్గొన్నారు.

అప్పుడెప్పుడో మనం కోల్పోయింది తిరిగి మనకు దొరికినప్పుడు కనిపించే ఉత్సవం, ఉత్సాహం ఎంత గొప్పగా ఉంటుంది? ఇంతకాలం మనదో కాదో తెలుసుకోలేకపోయినది మనదే అని తెలుసుకున్నప్పుడు కలిగే ఆనందోత్సాహాలు ఎలా ఉంటాయి? మనల్ని మనం తిరిగి కనుగొన్నప్పుడు కలిగే భావన ఎంత ఉద్వేగ భరితంగా ఉంటుంది? తెలంగాణ ప్రజలకు గోదావరి పుష్కరాలు అటువంటి సంబరాన్నే కలిగించాయి. ఎన్ని కోట్ల మంది పుష్కర స్నానం చేశారన్న లెక్కలతో పనిలేదు. తెలంగాణలో ఇంతమంది పుష్కర స్నానం చేయడం మాత్రం ఇదే ప్రథమం. తెలంగాణ ప్రజలు గోదావరిని రీడిస్కవర్ చేశారు. గోదావరి స్నానాలు అస్తిత్వ చేతనకు ప్రతీకగా మారాయి. నమ్మకమా, మూఢనమ్మకమా అన్న చర్చ కూడా అసంగతం, అప్రస్తుతం. వరంగల్ జిల్లాకు ఈ పక్కన ఉంటాం. కానీ ఎప్పుడూ గోదావరి మన నది అని, అక్కడ దాకా వెళ్లొచ్చని, చూడొచ్చని, మునగొచ్చని అనిపించలేదు. మొదటిసారి గోదావరిలో అడుగుపెడుతున్నప్పుడు చాలా ఎగ్జయిట్ అయ్యాను. గోదావరిలో స్నానం చేశానన్న భావనే గొప్పగా అనిపించింది అని జనగామ ప్రాంత అధ్యాపకుడొకరు వ్యాఖ్యానించారు. ఇది చాలా మంది భావన కావచ్చు. అవును. గోదావరిని ఎందుకు మరచిపోయాం? ఎక్కడ కోల్పోయాం? ఇది ఎలా జరిగింది? ఏదైనా అనుభవంలో ఉన్నది, చూసినది, ప్రయోజనం పొందినది, మాట్లాడుకున్నది, పాడుకున్నది మనిషికి కలకాలం గుర్తుంటుంది. గోదావరి ఇప్పటికీ మనకు పూర్తిస్థాయిలో అనుభవంలోకి రాలేదు. శ్రీరాంసాగర్ ప్రాజెక్టు తప్ప అక్కడి నుంచి రాజమండ్రి దాకా మరో ప్రాజెక్టు నిర్మించలేదు. మొన్నమొన్న ఎల్లంపల్లి నిర్మించారు కానీ అది కూడా ఇంకా అనుభవంలోకి రాలేదు. తెలంగాణలో గోదావరిలో నీళ్లు లభించే ప్రాంతాలన్నీ వదిలేసి తుమ్మిడిహెట్టి వద్ద ప్రాజెక్టును నిర్మించాలని తలపెట్టారు. బహుళార్థక సాధక ప్రాజెక్టుగా నిర్మించాలని తలపెట్టిన ఇచ్చంపల్లిని చల్లగా చాపకింద చుట్టి ఏమీ ఎరగనట్టు పోలవరం ప్రాజెక్టుకోసం ప్రణాళికలు తయారు చేశారు. ప్రధాన గోదావరి నదిపై పోలవరం దాకా ఏ ప్రాజెక్టు రాకుండా చూసే కుతంత్రంలో భాగంగానే గోదావరిని మనం మరిచిపోయేంతగా మరుగునపడేశారు. స్వరాష్ట్ర ఉద్యమం మొదలయిన తర్వాతనే తెలంగాణకు గోదావరిని పరిచయం చేసే ప్రయత్నం చేశారు. ఆగమేఘాలపై హెలికాప్టర్లో మేస్త్రీని తీసుకెళ్లి దేవాదుల వద్ద ఓ శిలాఫలకం వేసి వచ్చారు. గోదావరిని కనుక్కోవడం అలా మొదలయింది. అప్పటిదాకా గోదావరి అంటే రాజమండ్రి. గోదావరి అంటే గోదావరి జిల్లాలు. వేదంలా ఘోషించే గోదావరి అమరధామంలా వికసించే రాజమహేంద్రీ అని విన్నామే కానీ వింధ్యాద్రి దక్షిణ ప్రాంతే విలసద్ గౌతమీ తటే మంత్రకూటం(మంథని) సహస్రాణాం లింగానాం స్థానముత్తమం(కాశీఖండం) అని చదువుకోలేదు. ఇక్కడ బాసర పుణ్యక్షేత్రం ఉంటుంది. మంజీరా, హరిద్ర, గోదావరి నదుల సంగమం ఉంటుంది. ప్రాణహిత గోదావరి ఒడిని చేరే సంగమ ప్రదేశంలో త్రిలింగ క్షేత్రాలలో ఒకటైన కాళేశ్వర క్షేత్రం ఉంటుంది. అహో కాళేశ్వరే చిత్రం న లింగో న నరాకృతిః, దర్శనాత్ ముక్తి నాథస్య పునర్జన్మ జన్మ నవిద్యతే అని కూడా ఇప్పటివరకు ఏ పాఠంలో చదువుకోలేదు. ధర్మపురి లక్ష్మీ నరసింహుడు గోదావరి తీరాన కొలువై ఉంటాడు. మల్లూరు కొండల మధ్య హేమాచల నరసింహుడూ ఉంటాడు. భద్రాచల రాముడూ ఇక్కడే కొలువు దీరాడు. ఇదిగో భద్రాద్రీ, గౌతమి, అదిగో చూడండీ అని పలవరించలేదు. ఇక్కడ వేదాలు ఘోషించలేదు. ఇక్కడ మంత్రాలు వినిపించలేదు. వినిపించినా అవి తెలంగాణ ప్రజల చెవిని చేరలేదు. మన పాఠ్యపుస్తకాలు, మన చదువులు మనలను పరాయీకరించాయి. ఎంతగా పరాయీకరించాయంటే గోదావరి తెలంగాణలోనే ఉందా? గోదావరికి నీళ్లు రాజమండ్రి నుంచి వస్తాయా? అని అడిగేంత అమాయకులు ఇక్కడ ఉన్నారు.

ఇక్కడ బాసర పుణ్యక్షేత్రం ఉంటుంది. మంజీరా, హరిద్ర, గోదావరి నదుల సంగమం ఉంటుంది. ప్రాణహిత గోదావరి ఒడిని చేరే సంగమ ప్రదేశంలో త్రిలింగ క్షేత్రాలలో ఒకటైన కాళేశ్వర క్షేత్రం ఉంటుంది. అహో కాళేశ్వరే చిత్రం న లింగో న నరాకృతిః, దర్శనాత్ ముక్తి నాథస్య పునర్జన్మ జన్మ నవిద్యతే అని కూడా ఇప్పటివరకు ఏ పాఠంలో చదువుకోలేదు. ధర్మపురి లక్ష్మీ నరసింహుడు గోదావరి తీరాన కొలువై ఉంటాడు. మల్లూరు కొండల మధ్య హేమాచల నరసింహుడూ ఉంటాడు. భద్రాచల రాముడూ ఇక్కడే కొలువు దీరాడు. ఇదిగో భద్రాద్రీ, గౌతమి, అదిగో చూడండీ అని పలవరించలేదు. ఇక్కడ వేదాలు ఘోషించలేదు. ఇక్కడ మంత్రాలు వినిపించలేదు. వినిపించినా అవి తెలంగాణ ప్రజల చెవిని చేరలేదు.

సాంస్కృతిక ఆయుధాలు చేతబట్టినవాడే మన మెదళ్లపై రాజ్యం చేస్తూ ఉంటాడు. మొన్నొక ప్రధాన పత్రిక సంపాదకీయం రాసింది. ఒక్కమాటంటే ఒక్క మాట తెలంగాణ గోదావరి ప్రాశస్త్యాల ప్రస్తావన గానీ, అసలు తెలంగాణలో గోదావరి ఉందని గానీ గుర్తుపట్టకుండా రాశారు. భావజాల ఆధిపత్యం అంటే అదే. సమైక్య ప్రభుత్వాలన్నీ ఆ ఆధిపత్యాన్ని కొనసాగించాయి. తెలంగాణ ప్రజల మెదళ్లపై స్వారీ చేయించాయి. ఇప్పటికీ కొన్ని పార్టీల నాయకుల మెదళ్లను, కొంత మంది మేధావుల మెదళ్లను ఆ భావజాలమే డామినేట్ చేస్తున్నది. వాళ్లు ఇంకా తెలంగాణతనం పుణికి పుచ్చుకోలేదు. తెలంగాణకోణం నుంచి ఆలోచించడం లేదు. తెలంగాణ ప్రభుత్వం ప్రాణహిత-చేవెళ్ల ప్రాజెక్టుకు మార్పులు చేయదల్చింది. ప్రాణహిత ప్రాజెక్టును, కాళేశ్వరం ప్రాజెక్టును రెంటినీ చేపట్టాలని తలపెట్టింది. కంతానపల్లి ప్రాజెక్టును కూడా చేపట్టేందుకు సన్నాహాలు చేస్తున్నది. అయితే ప్రాణహిత ప్రాజెక్టును ఆదిలాబాద్‌కు పరిమితం చేసి, నిత్యం నీరు లభించే ప్రధాన గోదావరి నదిపై కాళేశ్వరానికి దిగువన ఒక ప్రాజెక్టు నిర్మించి అక్కడి నుంచి నీటిని తీసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నది. విచిత్రంగా ఆదిలాబాద్‌కు అన్యాయం చేస్తున్నారని ఒకరు, ప్రాజెక్టును ఎట్లా మారుస్తారని మరొకరు అడ్డదిడ్డంగా మాట్లాడుతున్నారు. విషప్రచారం చేస్తున్నారు. ఆదిలాబాద్‌లో ఒక్క ఎకరా ఆయకట్టు తగ్గించలేదు. పైగా పెంచడానికిగల అవకాశాలను ప్రయత్నించాలని ముఖ్యమంత్రి చెబుతున్నారు. అయినా అడ్డం పడదల్చుకున్నారు కాబట్టి కరపత్రాలు వేస్తారు. రాస్తారు. కూస్తారు. ఇదే భావజాలం కలిగిన నాయకులు కంతానపల్లి వద్ద అసలు ప్రాజెక్టే నిర్మించవద్దని ఒక ఉద్యమమే మొదలు పెట్టారు. వీళ్లంతా తెలంగాణ మేలుకోరుతున్నారని ఎలా అనుకోవడం? పోలవరం వద్ద కనిపించని కరపత్రాలు, ఆంధ్రాలో వినిపించని ఉద్యమ నినాదాలు ఇక్కడే ఎందుకు వినిపిస్తున్నాయో, వీటి వెనుక ఎవరి ప్రయోజనాలు దాగిఉన్నాయో అర్థం చేసుకోవడం అంతకష్టమేమీ కాదు. ఆధిపత్య భావజాలం ఆడిస్తే ఆడే మనుషులు, కీ ఇస్తే ఎగిరే బొమ్మలు ఇంకా ఈ గడ్డపై ఉన్నాయి. అందుకే చంద్రబాబునాయుడు వంటి వారు ఇప్పటికీ తెలంగాణకు తాను ఏమేమి నేర్పాడో, హైదరాబాద్‌కు తాను ఏమేమి చేశాడో చెప్పుకోగలుగుతున్నాడు. ఇక్కడ రాజకీయాలు చేయగలుగుతున్నాడు. ఇక్కడ సమస్యలు సృష్టించగలుగుతున్నాడు.

చంద్రబాబు రాకముందే బీహెచ్‌ఈఎల్, ఈసీఐఎల్, ఐడీపీఎల్, హెచ్‌ఎంటీ, అల్విన్, ఏపీ స్కూటర్స్, రిపబ్లిక్ ఫోర్జ్… ఇంకా వందలాది కంపెనీలు లక్షలాది మంది కార్మికులతో వేల కోట్ల టర్నోవర్‌తో వర్ధిల్లుతూ ఉన్నాయి. ఆయన రాకముందే యాభైకి పైగా జాతీయ పరిశోధనా సంస్థలు ఇక్కడ పనిచేస్తున్నాయి. వాళ్లంతా పొద్దుపోయేదాకా నిద్రపోతూ ఉంటే ఈయన వచ్చి మేల్కొలిపారని చెబితే జనం నవ్విపోరా? ఆయన పుట్టకముందు నుంచే ఇక్కడ గొప్ప నాగరికత వర్ధిల్లుతూ ఉంది. వంద జాతులు కలిసి జీవించిన చరిత్ర ఈ నగరానికి ఉంది. అమెరికా, ఆస్ట్రేలియా, డచ్చి, ఫ్రెంచి, జర్మనీ, గ్రీకు, ఇటలీ, పోర్చుగీసు, స్పెయిన్, ఆర్మీనియా జాతీయులు 774 మంది ఇక్కడ నివసిస్తున్నారు అని 1931 సెన్సస్ నివేదిక వివరించింది. కాశ్మీరీల నుంచి బెంగాలీల వరకు, గుజరాతీల నుంచి బీహారీల వరకు అనేక భారతీయ జాతులు, ప్రపంచంలోని అన్ని మతాల వారు హైదరాబాద్ నగరంలో ఎప్పటి నుంచో నివసిస్తున్నారు.

చంద్రబాబు, ఆయన చేతి ప్రచారాయుధాలు ఏమి చేయగలవో చెప్పడానికి మరో ఉదాహరణ. నిన్న రాత్రి పడుకోబోయే ముందు ఏవైనా వార్తలు ఉన్నాయేమో చూద్దామని చానెళ్లు తిప్పుతున్నాను. అప్రకటిత చంద్రబాబు మౌత్ పీస్‌గా పేరున్న ఒక ప్రధాన చానెల్ మెదక్ జిల్లా మాసాయిపేటలో రైలు డీకొని పిల్లలు మరణించిన ఘటన జరిగి ఏడాదయిన సందర్భంగా ఒక విషాదభరితమైన కథనాన్ని ప్రసారం చేసింది. చనిపోయిన పిల్లల తలిదండ్రులు తమ పిల్లల సమాధులపై బడి బోరున విలపిస్తున్న దృశ్యాలను హృదయవిదారకంగా చూపించారు. సాధారణంగా అయితే అందులో తప్పు పట్టవలసిందేమీలేదు. ఔరా ఈ చానెల్‌ది ఎంత గొప్ప మానవతా హృదయం అనుకుంటాం. కానీ ఈ ప్రచారాయుధాలు అన్ని సందర్భాల్లో అలా చేయవు. చంద్రబాబునాయుడు తన అలసత్వం, నిర్వాకం కారణంగా పుష్కరాల ప్రారంభం రోజునే 27 మందిని బలితీసుకున్నారు. ఎక్కడెక్కడి నుంచో గోదావరి స్నానాలు చేద్దామని వచ్చిన స్త్రీలు, వృద్ధులు, పిల్లలు తొక్కిసలాటలో పడిపోయి ఊపిరాడక, గుప్పెడు నీళ్లందక ప్రాణాలు వదిలారు. తెలంగాణలో ఏ చిన్న నేరం ఘోరం జరిగినా గోరంతలు కొండంతలు గోలకొండంతలు చేసే బాబు చేతి ఆయుధాలు ఆశ్చర్యకరంగా ఆ మరుసటి రోజు నుంచి ఏమీ జరగనట్టే పుష్కరవార్తల కోలాహలంలో మునిగిపోయాయి. చంద్రబాబు నిద్రాహారాలు మాని పుష్కరాలకు ఎలా కాపలాకాస్తున్నారో వర్ణించడానికి పోటీపడ్డాయి. చనిపోయినవారెవరు? వారి కుటుంబాల పరిస్థితి ఏమిటి? అంత్యక్రియలు జరిగాయా? వారు ఏమనుకుంటున్నారు? ఎందుకిలా జరిగిందనుకుంటున్నారు? ఇవేవీ బాబు చేతి ఆయుధాలకు కనిపించలేదు. పుష్కర మరణాలకు ఏడాది పూర్తయిన సందర్భంగా కూడా గుర్తు చేస్తారని కానీ, కథనాలు వండుతారనిగానీ నమ్మకం లేదు. ఆధిపత్యానికి అలవాటు పడిన శక్తులకు ఎప్పుడూ ఒక టార్గెట్ ఉంటుంది. ఆ టార్గెట్‌లను వేటాడి, వెంటాడి, సాధించే ప్రయత్నం చేస్తుంటాయి. సమైక్య రాష్ట్రం ఉన్నంతకాలం వీరు ఆడింది ఆటగా పాడింది పాటగా నడిచింది. వీరి రాతలు రోతలు అన్నీ తెలంగాణ ప్రజలు భరిస్తూ వచ్చారు. తెలంగాణ ఉద్యమం ఈ ఆయుధాల నిజస్వరూపాలను ప్రజల ముందు నగ్నంగా నిలబెట్టింది. వీళ్లు ఏమి రాస్తారో, ఎందుకు రాస్తారో, ఎవరికోసం రాస్తారో ఇప్పుడు తెలంగాణ ప్రజలకు అర్థం అవుతున్నది. ఏ చానెళ్లు ఏ వార్తలు ఎందుకు ప్రసారం చేస్తున్నాయో ఇట్టే పసిగట్టగలుగుతున్నారు.

చంద్రబాబునాయుడు పైత్య ప్రకోపం ఇంకా తగ్గలేదు. తగ్గే అవకాశం లేదు. ఇప్పుడు ఆయనను ఏకంగా ఆంధ్రా బాహుబలిని కూడా చేసేశారు. తెలంగాణ ప్రజలు తిరస్కరించి తరిమేసినా ఆయన ఇంకా అహంకారపూరిత భాషణలు చేస్తూనే ఉన్నారు. తెలుగువారికి విడిపోయి మళ్లీ కలిసిన చరిత్ర ఉందంటాడు. మామూలు నగరమైన హైదరాబాద్‌ను తానే ఉద్ధరించినట్టు చెబుతాడు. రాష్ర్టానికి ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసిన ప్రతి ఒక్కరు రాజధానిలో ఉంటారు. రాజధాని ఉద్ధారణకోసం ఎంతో కొంత చేస్తారు. తమని తాము కూడా ఉద్ధరించుకుంటారు. చంద్రబాబు కూడా అదేపని చేశారు. హైదరాబాద్‌కు వచ్చిని రోజు ఆయనకు ఇల్లు లేదు. ఇల్లు కట్టుకున్నారు. కేవలం 36000 రూపాయల వార్షిక వ్యావసాయిక ఆదాయం వస్తుందని 1988లో కోర్టుకు అఫిడవిటులో రాసిచ్చిన పెద్దమనిషి ఇప్పుడొక పెద్ద కంపెనీకి, వందల కోట్ల ఆస్తులకు యజమాని అయ్యారు. ఆయనతోపాటు నగరం పెరగదా? నగరంలో రోడ్లు సౌకర్యవంతంగా లేవు. విస్తరించారు. ైఫ్లెఓవర్లు కట్టించారు. నెక్లెస్ రోడ్డు కట్టించారు. అది సాధారణ పరిణామమే. ఆయన రాకముందే హైదరాబాద్‌కు ఎస్‌టీపీఐ వచ్చింది. మైత్రీవనం వచ్చింది. ఐటీ పరిశ్రమలు రావా? ఆయన రాకముందే హైదరాబాద్‌లో వందల పరిశ్రమలు వచ్చాయి. చంద్రబాబు రాకముందే బీహెచ్‌ఈఎల్, ఈసీఐఎల్, ఐడీపీఎల్, హెచ్‌ఎంటీ, అల్విన్, ఏపీ స్కూటర్స్, రిపబ్లిక్ ఫోర్జ్… ఇంకా వందలాది కంపెనీలు లక్షలాది మంది కార్మికులతో వేల కోట్ల టర్నోవర్‌తో వర్ధిల్లుతూ ఉన్నాయి. ఆయన రాకముందే యాభైకి పైగా జాతీయ పరిశోధనా సంస్థలు ఇక్కడ పనిచేస్తున్నాయి. వాళ్లంతా పొద్దుపోయేదాకా నిద్రపోతూ ఉంటే ఈయన వచ్చి మేల్కొలిపారని చెబితే జనం నవ్విపోరా? ఆయన పుట్టకముందు నుంచే ఇక్కడ గొప్ప నాగరికత వర్ధిల్లుతూ ఉంది. వంద జాతులు కలిసి జీవించిన చరిత్ర ఈ నగరానికి ఉంది. అమెరికా, ఆస్ట్రేలియా, డచ్చి, ఫ్రెంచి, జర్మనీ, గ్రీకు, ఇటలీ, పోర్చుగీసు, స్పెయిన్, ఆర్మీనియా జాతీయులు 774 మంది ఇక్కడ నివసిస్తున్నారు అని 1931 సెన్సస్ నివేదిక వివరించింది. కాశ్మీరీల నుంచి బెంగాలీల వరకు, గుజరాతీల నుంచి బీహారీల వరకు అనేక భారతీయ జాతులు, ప్రపంచంలోని అన్ని మతాల వారు హైదరాబాద్ నగరంలో ఎప్పటి నుంచో నివసిస్తున్నారు.

చంద్రబాబునాయుడు కానీ, ఆయన పల్లకీ మోసే సమైక్యవాదులు కానీ తమకు గత్యంతరం లేక హైదరాబాద్‌కు వచ్చామని, హైదరాబాద్‌తోపాటు తామూ పెరిగామని ముందుగా గుర్తించాలి. హైదరాబాద్‌ను, తెలంగాణ ప్రజలను ఏదో ఉద్ధరించడానికి, బాగుచేయడానికి, జ్ఞానం నేర్పడానికి ఇక్కడికి వచ్చినట్టు డాబులు కొట్టడం మానుకోవాలి. చరిత్ర గురించి, సామాజిక పరిణామక్రమం, అభివృద్ధి డైనమిక్స్ గురించి అవగాహన ఉన్న నాయకుడెవరూ ఇలా పిచ్చి ప్రేలాపనలకు పాల్పడరు.

హైదరాబాద్ భారత దేశంలోనే నాలుగవ పెద్ద నగరం. బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యంలో ఆరవ పెద్దనగరం. లండన్, సిడ్నీ, కలకత్తా, బొంబాయి, మద్రాసుల తర్వాత స్థానంలో ఉన్న నగరం. ప్రపంచంలోని పెద్ద నగరాల్లో 23వ స్థానం హైదరాబాద్‌దే అని 1931 సెన్సస్ నివేదిక ప్రచురించింది. హైదరాబాద్‌లో 1912లో నగరాభివృద్ధి మండలిని ఏర్పాటు చేశారు. 1926లోనే 87 లక్షల రూపాయల బడ్జెటుతో డ్రైనేజీ ప్రాజెక్టును చేపట్టారు అని మోక్షగుండం విశ్వేశ్వరయ్య నివేదిక పేర్కొంది. చంద్రబాబునాయుడు కానీ, ఆయన పల్లకీ మోసే సమైక్యవాదులు కానీ తమకు గత్యంతరం లేక హైదరాబాద్‌కు వచ్చామని, హైదరాబాద్‌తోపాటు తామూ పెరిగామని ముందుగా గుర్తించాలి. హైదరాబాద్‌ను, తెలంగాణ ప్రజలను ఏదో ఉద్ధరించడానికి, బాగుచేయడానికి, జ్ఞానం నేర్పడానికి ఇక్కడికి వచ్చినట్టు డాబులు కొట్టడం మానుకోవాలి. చరిత్ర గురించి, సామాజిక పరిణామక్రమం, అభివృద్ధి డైనమిక్స్ గురించి అవగాహన ఉన్న నాయకుడెవరూ ఇలా పిచ్చి ప్రేలాపనలకు పాల్పడరు. చంద్రబాబుకు పట్టిన దయ్యం వదలడానికి సత్యాలు చాలవు. ఆధిపత్య భావాల ఆనవాళ్లు లేని తెలంగాణను నిర్మించుకోగలినప్పుడే అది సాధ్యమవుతుంది. గోదావరి పుష్కరాలు కూడా అందుకు ఒక సందర్భం. సమైక్య రాష్ట్రంలో మనం ఏం కోల్పోయామా గుర్తు చేసుకోవడానికి ఇది ఒక అవకాశం. తెలంగాణ ప్రభుత్వం మత విశ్వాసాలను పెంచి పోషిస్తున్నదని కొందరు మేధావులు వాపోతున్నారు. విశ్వాసమయినా, విశ్వాసరాహిత్యమయినా మౌఢ్యంగా మారనంతవరకు ప్రమాదం లేదు. దళితులు, బీసీలు పాల్గొంటున్నారా అని మరొక మేధావి ప్రశ్నిస్తున్నారు. దళితులు, బీసీలు పాల్గొనకపోతే గోదావరి తీరాలు అంతగా కిటకిటలాడేవి కాదు. అవును- ప్రభుత్వం అన్ని మత విశ్వాసాలను పెంచి పోషిస్తున్నది. లౌకిక ప్రజాస్వామ్యంలో ఒక ప్రభుత్వం చేయాల్సిన పనే చేస్తున్నది. ఏదో ఒక మతాన్ని మోస్తే తప్పు. అదికూడా సంక్షేమాన్ని, వ్యవసాయాన్ని, ఇతర అభివృద్ధి పనులన్నీ వదలి ఇదొక్కటే చేస్తున్నదంటే తప్పుబట్టాలి. మతాన్ని, ప్రజల అభిమతాన్ని ఒక్కటిగా చేసి ముందుకు నడిస్తే ఎందుకు అభ్యంతరం ఉండాలి? గోదావరి పుష్కరాలు తెలంగాణ ఆత్మగౌరవ పతాకాన్ని సమున్నతంగా ఎగురవేసే సంబరం. అందుకే తెలంగాణ ప్రజలు కనీవినీ ఎరుగని రీతిలో పుష్కరాల్లో పాల్గొన్నారు. ప్రభుత్వం చేస్తున్న పనులకు ఇంతకంటే ఆమోదం ఏమి కావాలి?