Allam to head Telangana State Press Academy

image
image

Advertisements

‘Good journalism will change you’

suhasinihaidar-687

Courtesy IBNLive

Dear Journalism Students: Good journalism will change you, or at least it will build your abs.

Congratulations on graduating!

Today I want to speak to you about Change. As you all know, I have just made a big change in my career, moving to a newspaper, The Hindu, after 20 years in television. But that change is very small compared to the kind of changes around us today.

There’s a reason why every famous leader in the world has an important quote about the word ‘Change’.

Be the change that you wish to see in the world.” -Mahatma Gandhi

We are the change that we seek.” ― Barack Obama

Change is the law of life- John F. Kennedy

When the facts change, I change my mind….- John Maynard Keynes

And,

Those who cannot change their minds cannot change anything.” – George Bernard Shaw

My favourite speech about change was watching a famous opposition leader at a public rally …at the time there was a crisis of small change; small coins were out of circulation. I remember watching him go up on stage and then after a long pause, so the crowd was silent, he took out a bunch of coins from his pocket, and jingled them slowly…chanting, “Change….change…change, we want change”. The crowd roared once they understood his meaning, and a few years later, the government was changed at elections.

You stand today at the beginning of the big change in your life. Armed with a degree you will go out to find a job, and begin to build a career, that I hope is fulfilling and exciting. But the change in your lives is nothing compared to the changes outside, and unless you start preparing for them, your education will be unable to help you.

First, the obvious change is that there is a new government in the country. The new regime has made it clear it will not just change the cast of characters at the top, but perhaps the issues they will tackle, and the causes they will hold dear. You will have to study them closer, as the discourse and pace of government you may have watched during your time at journalism school would be different from the government you will now cover.

Secondly, there are the big changes in the media industry that you hope to join. There are new owners, new editors in many media organisations, and a churning as a result. Some of those changes have been necessitated by profits, some by ideology, some simply because old owners are tired of the uncertainty of the media business and want to hand over the baton. News circulation is decreasing for the print media. About 100 TV news channels battle for Rs 2000 crore in advertisement spends. As the number of channels increase, the ad spends are getting spread over more platforms, and in 2013 the government regulated to shrink the amount of advertising time further.

And finally, there are the changes in how the news is done. This change will perhaps affect you the most. Look around you, the internet hasn’t just changed the way you read a newspaper, but also internet television & cable innovations are changing the way you watch the news on tv. If you want to see your favourite anchor on tv, or read your favourite columnist, you no longer wait for the appointed hour, or for the morning paper, you go online, or watch a recording. As a result, the concept of front pages, inside pages and edit pages…and the concept of primetime television, the breakfast show, the graveyard shift are all giving way to a seamless and the time-agnostic digital world. If you are a media organisation, you are providing this already, without considering how to change your original product and platform, and for most part, without expecting anyone to pay for it.

So all these changes are here…and you have to learn to adapt or go the dinosaur way. If, you are like most of us, hooked to the profession, in love with telling stories, passionate about journalism, then you know that you have to find your way in this new world too.

So here’s what I think you can do to adapt…or Change….:

-Learn to read. Not the alphabet. Learn to read 5 papers every morning, 10 websites everyday, 1 book a week.

-Learn a new language. There’s the story of a famous anchor who worked at the BBC library when the Russian parliament was attacked. A producer walked in and shouted, “Anyone here speak Russian?” And she did. And was out on a plane to Moscow within a day. The rest for her was history.

– Learn a new skill- if you write, learn to take photos, if you are a cameraperson, learn to edit, if you are a reporter, go behind the camera, if you work for a paper, get online, blog and tweet.

-Learn technology- read and ask about the best new technology-phones, computers, applications, whatever helps you get your story out faster. (Once you’ve learned that, of course, its time to start all over again, because technology changes faster than you can keep up.)

-Learn your niche-find what subject interests you, watch a film, read about it, become the biggest expert on that subject. One day you will be recognized for it.

Of course, none of these new lessons, this new media will change what is at the core of what we do: Good old fashioned journalism. It will always be the same- it involves research, it involves good sources, it involves good writing, and it involves good presentation.

So my final question, is it worth it? I tried to think of all the advantages of practicing good journalism in this changing world. And here is the list I came up with…sadly, it is a short one, and I hope that in the years to come, you will have a better list!

Good Journalism will make your family happy- when your boss tells you, only your mother watches the show, he or she is probably right. The same is true of every byline. So while you may go unrecognised for a large part of your career, because of the public nature of your work, your family will know atleast that you have a job, and that will make them happy.

Good journalism will make you a good human being- the time spent in the heat standing on someone’s footpath waiting for an interview is directly proportional to the empathy you feel for your fellow man, for the homeless, for the malnourished, and so on. Humility will be another virtue learned, that will hold you in good stead.

Good journalism will make you fit- it may break your back in the process, but standing in a minister’s corridor for hours, running to your liveshot location to break a story, carrying laptops, cameras, and batteries are all good for the abs, the shoulders and so on. You will learn to go without lunch, and nap in cars to make up for lost sleep. That which doesn’t make you collapse will only make you stronger.

Good journalism will help you know who your friends are. Those are the ones who will stay in touch, even when you disappear on assignments for weeks, the ones who will reheat the dinner when you arrive 3 hours late for a party because of a deadline, and the ones you can continue to forward your articles and tweet/facebook the links of your stories, and they will loyally press ‘like’ on them.

Finally, my dear young ladies and gentlemen, Good journalism…will make you change…if you enjoy the journey as much as all of us do, you wont remember who you were before you became…a good journalist.

May you live in interesting times…times that are changing.

Thank you

(This is a convocation speech delivered by Suhasini Haidar at the 9.9 School of Communication, June 6, 2014. Suhasini Haidar is Diplomatic Editor, The Hindu. She can be reached at – suhasini.h@thehindu.co.in)

టీవీ9, ఏబీఎన్ వివాదం

Courtesy Andhra Prabha

image

First Published: 21 Jun 2014 11:55:46 AM ISTLast Updated: 21 Jun 2014 12:26:54 PM IST
వివేచన: టంకశాల అశోక్

టీవీ9 ఏబీఎన్ ఆంధ్రజ్యోతి ఛానళ్లతో తెలంగాణకు ఏర్పడిన వివాదం త్వరలో సమసిపోగలదని ఆశించాలి. ఈ వివాదం ఏర్పడింది యధాతథంగా తెలంగాణకు అని ఇక్కడ అనడానికి తగిన అర్థం ఉంది. కొత్త రాష్ట్రంలో ఏ ఒక్క వర్గమో కాక అందరూ ఆ రెండు ఛానెళ్ల పట్ల తీవ్రమైన నిరసనతో ఉన్నారు. అక్కడి ప్రభుత్వం, శాసనసభ, అన్ని రాజకీయ పార్టీలు, బయటి సమాజం ఇట్లా అందరికీ, అన్నింటికి కూడా. చివరకు కనీస విజ్ఞత గల తెలంగాణేతరులు సైతం ఆ ఛానెళ్ల ప్రసారాలను విమర్శిస్తున్నారు.

మీడియాకు స్వేచ్ఛ ఉండే మాట నిజం. ఉండటం అవసరం కూడా. ఎందుకోసమో కొత్తగా చెప్పవలసిన అవసరం లేదు. అదే సమయంలో అది హద్దులు లేని స్వేచ్ఛగా సాగాలా? సమాజంలో బాధ్యతలతో నిమిత్తం లేని స్వేచ్ఛ ఉండటం వల్ల మంచి జరుగుతుందా, చెడా? అనే చర్చ దీర్ఘకాలంగా ఉంది. అదే విధంగా, అసలు ఒకరికి ఒక సమాజం స్వేచ్ఛ అంటూ ఏ ఉద్దేశంతో, ఏ ప్రయోజనం కోసం ఇస్తుంది! అటువంటి స్వేచ్ఛ లభింఛే రంగం దానిని ఉపయోగించుకుని సమాజానికి మేలు చేయటం కోసం. అంతే తప్ప ఆ రంగంగాని, ఆ స్వేచ్ఛ గాని సమాజంతో నిమిత్త లేని స్వతంత్ర యూనిట్లుగా మారి యధేఛ్చగా వ్యవహరించుకునేందుకు కాదు. సమాజానికి హాని అయినా సరే చేసి , అదీ మా స్వేచ్ఛ అని చెప్పి, అందువల్ల కలిగే హానిని సమాజం అనుభవించి తీరవలసిందేనని వాదించేందుకు కాదు.

ఈ పరిస్థితిలో కొన్ని పోలికలను తీసుకురావాలంటే, ప్రజాస్వామిక వ్యవస్థలో స్వేచ్ఛలు, హక్కులు ఒక్క మీడియాకే లేవు. చట్ట సభలకు, న్యాయ స్థానాలకు కూడా ఉన్నాయి. కొన్ని విధాలుగా మీడియా కన్నా వాటికి గల హక్కులు ఎక్కువ అయినప్పటికీ సమాజం ఏ ఒక్కరికీ అడ్డు అదుపు లేని స్వేచ్ఛనివ్వలేదు. తమ పరిమితులను గుర్తించకుండా ఆ విధంగా తీసుకోజూసినపుడు తిరగబడింది. అటువంటి స్థితిలో, ఆ తరహా స్వేచ్ఛ తమకు ఉందని మీడియా భావించినా, ఉండాలని కోరుకున్నా పొరపాటవుతుంది.

మీడియాకు, అధికారంలో ఉండే వారికి, రాజకీయ తరగతికి, ఆధిపత్య వర్గాలకు మధ్య ఒక మేరకు ఘర్షణ ఎప్పుడూ ఉండేదే. అది వాటి స్వభావం వల్ల, నిర్వహించే పాత్రవల్ల ఏర్పడుతుంది. సూటిగా చెప్పాలంటే మీడియా సమాజం వైపు, అన్యాయాలకు గురయ్యే వారి వైపు తన ఫోర్త్ ఎస్టేట్ ధర్మ నిర్వహణలో భాగంగా నిలబడుతుందని, నిలబడాలని భావిస్తాము. పైన పేర్కొన్న తక్కిన వర్గాలు సమాజం కోసం పని చేస్తామంటూనే చేయవని, న్యాయం చేయగలమని హామీ ఇస్తూ అన్యాయం చేస్తాయని అనుభవం చెప్తుంది. కనుక రెండింటి మధ్య ఘర్షణ స్థితి ఉంటుంది. అందువల్లనే ప్రజాస్వామిక వాదులు, మేధావి వర్గాలు, జన సామాన్యం మీడియాను, మీడియా స్వేచ్ఛను బలపరుస్తారు.

కాని మీడియా ఇందుకు భిన్నమైన రీతిలో వ్యవహారిస్తే పరిస్థితి ఏమిటి? చట్ట సభలు, కోర్టులు తమ ధర్మానికి భిన్నంగా వ్యవహరిస్తే ఏమిటో ఈవిషయం లోనూ అదే జరుగుతుంది. భిన్నంగా వ్యవహరించిన చట్టసభలు, కోర్టులు సమాజం మద్దతును కోల్పోయి ఏవగింపులకు గురైనట్లు మీడియా కూడా మద్దతు కోల్పోయి ఏవగింపు పాలవుతుంది. అట్లా జరగబోదని, తమకేదో అతీత శక్తి వంటి స్థానం ఉందని మీడియా వారు భావిస్తే అది భ్రమ అవుతుంది, అహంకారమవుతుంది.

ఇటువంటి ధోరణులు మీడియాలో కొంతకాలంగా కన్పిస్తున్నాయి గనుకనే సమాజం నుంచి జర్నలిజంపై, జర్నలిస్టులపై అనేక సంవత్సరాలుగా విమర్శలు వస్తున్నాయి. కాని మీడియా వారు ఆ విషయం తెలిసి కూడా ఆత్మ పరిశీలన తగినంత చేసుకోవడం లేదు. తమ తీరును మార్చుకోవడం లేదు. కొద్ది మంది జర్నలిస్టులు నోరు విప్పినా ప్రయోజనం ఉండటం లేదు. విస్తారంగా గల సాధారణ జర్నలిస్టులకు నిర్ణయాత్మక పాత్ర లేనందున వారు చేయగలిగింది లేకపోతున్నది. నిర్ణయాత్మక స్థానాలలో గల వారిలోని అధికుల వైఖరి వృత్తిధర్మానికి, విలువలకు అనుగుణంగా లేకపోవటం వల్లనే సమస్యలు వస్తున్నాయి.

వీరు ఇలా వ్యవహరించడానికి రెండు కారణాలున్నాయి. వాటిలో ఒకటి యాజమాన్య ప్రయోజనాలు కాగా, రెండవది స్వప్రయోజనాలు. ఈ రెండింటిలో ఏది ఎక్కువ ఏది తక్కువ అన్నది నిరర్ధకమైన చర్చ అనాలి. నిజానికి అలా బేరీజు వేయలేని విధంగా ఉన్నాయి పరిస్థితులు. ఒకవేళ వేయగలిగినా, జర్నలిస్టుల బాధ్యత కాస్త తక్కువని తేలినా అలా తేడాలు చూసి మినహాయింపులు ఇవ్వబూనడం మరొక నిరర్ధకమైన పని. ఎందుకంటే, దైనందిన ఆచరణలో వారివల్ల సమాజానికి కలుగుతున్న హాని, వృత్తి విలువలకు కలుగుతున్న విధ్వంసం యాజమాన్యాలు చేస్తున్న దానికన్నా ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నది.

వీరికి వీరి ప్రయోజనాలున్నాయి. ఛానెల్ రేటింగులు, పత్రికల అమ్మకాలు ఎక్కువయేట్లు చేస్తే మంచి జీతాలు, ప్రమోషన్లు ఇతర మీడియా సంస్థల నుంచి మెరుగైన ఆఫర్లు వస్తాయి. ఇతరత్రా లభించేవి ఉంటాయి. ఇది కాకుండా, తమకు స్వయంగా ఉండే సైధ్ధాంతిక, కుల, మత, వర్గ, ప్రాంతీయాది అభిమానాల కారణంగా వృత్తి విలువలకు భంగకరంగా వ్యవహరించేందుకు వెనకాడని వారు కూడా చాలా మందే ఉన్నారు.

అందువల్ల అనేక సమస్యలు ఎప్పటి నుంచో వస్తున్నాయి. ఈ సారికి ఇదొక జాతీయ సమస్యగా మారింది. అయినప్పటికీ సీనియర్ జర్నలిస్టులు, బాధ్యత తెలిసిన జర్నలిస్టులు, వారి యూనియన్లు, అకాడమీలు పరిస్థితిని చక్కదిద్దడానికి చేయవలసిన ప్రయత్నాలు చేయడం లేదు. నామకార్ధపు చర్యలేవో తప్ప. కనుక పరిస్థితి బాగుపడటం లేదు. పైగా, తాము పెద్దగా చేయవలసింది పెద్దగా లేనట్లు, అన్ని‘పాపాలకు’ కారణం యాజమాన్యాలే అయినట్లు నిందనంతా వారిపై తోసి తమ బాధ్యత అంతటితో తీరిపోయినట్లు వ్యవహరించే ధోరణి ఒకటి బలంగా సాగుతున్నది.

ఇప్పుడు టీవీ9, ఏబీఎన్ ఆంధ్రజ్యోతి ఛానెళ్ల విషయమై తలెత్తిన సమస్యను కూడా ఈ నేపథ్యంలో చూడవలసి ఉంటుంది. ఈ రెండు చేసిందేమిటన్నది ఇప్పటికే విరివిగా వెలువడినందున ఇక్కడ తిరిగి పేర్కొనడం లేదు. వారి ప్రసారాలు పూర్తిగా వృత్తి విలువలకు భంగకరం, బాధ్యతా రహితం, అనైతికమని చెప్పవలసి ఉంటుంది.

ఇందులో అర్ధం కానిది ఒకటున్నది. తెలంగాణ పట్ల, ఆ ఉద్యమం పట్ల, అక్కడి సంసృతి పట్ల సీమాంధ్ర ప్రాంతపు పత్రికలు, ఛానెళ్లు, సినిమాలు వ్యతిరేకంగా, కించపరిచే విధంగా వ్యవహరిస్తున్నాయనే విమర్శ చాలా కాలంగా ఉంది. అందుకు అక్కడి వారు చిరకాలంగా బాధపడటం గురించి తెలిసిన వారు ఆ మాటను శ్రీ కృష్ణ కమిటీ దృష్టికి తీసుకెళ్లటం, ఆ స్థితికి నిరసనగానే కొన్ని తెలుగు సినిమాలపై దాడులు జరపడం, ప్రజలు ప్రతిక్రియగా తెలంగాణా సంస్కృతిని, పండగలను పట్టుబట్టి ముందుకు తేవడం వంటివన్నీ తెలుసు. వాస్తవానికి ఈ కోణానికి సంబంధించిన నిరసనలు 1969 ఉద్యమ కాలం నుంచి ఉన్నా ఈ విడత ఉద్యమంలో అది విస్తృతమైంది. అనగా, అందుకు సంబంధించిన భావనలు ప్రజల మనస్సులోకి అంత బలంగా వెళ్లాయి.

ఇదంతా ఈ రెండు ఛానెళ్ల వారికి తెలియదనుకోలేము. అయినప్పటికీ ఆ విధమైన వ్యాఖ్యలతో ప్రసారాలు ఎందుకు చేసారన్నది అర్థం కాని విషయం. మహా అజ్ఞానం, అంతకు మించిన అహంకారం కలగలిస్తే తప్ప అటువంటింది జరిగే అవకాశం లేదు. వారికి తెలంగాణపై, అక్కడి ప్రజలపై, సంస్కృతిపై అంతటి కక్ష పేరుకుపోయి ఉండాలి. ఇంతకు మించి మరొక వివరణ కన్పించదు.

అర్థంకానిది మరొకటి కూడా ఉంది. తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడకముందూ ఇటువంటివి చేసారు. అప్ఫుడైనా అది అనైతికమేగాని, కనీసం ఆవిధంగా రాష్ర్ట విభజనను ఆపగలమన్న భ్రమలు వారికి ఏవో ఉండవచ్చునని చెప్పుకోవచ్చు. కాని విభజన జరిగి పోయిన తర్వాత ఇంకా మిగిలిందేమిటి.? ఏమీ లేకున్నా ఎందుకీ వికృత ధోరణి? బహుశా అటువంటి మానసిక స్థితి గలవారు అంతకన్నా భిన్నంగా ఎప్పటికీ ప్రవర్తించలేరు కావచ్చు. అటువంటి వ్యవహరణ వల్ల తమ మీడియా సంస్థలకూ, వ్యాపారానికి తెలంగాణలో నష్టం వాటిల్ల వచ్చునన్న గ్రహింపు వారికి కలగలేదంటే, తమ విచక్షణ రాహిత్యం ఏ స్థితికి చేరిందో ఊహించవచ్చు. లేక మీడియా స్వేఛ్ఛ ముసుగులో ఇది గడచిపోగలదన్నది వారి ధీమాయేమో.

అందువల్లనే తెలంగాణలో నిరసన ఇంత తీవ్రంగా వ్యక్తమవుతుంది. కొత్తగా రాష్ట్రం ఏర్పడటం, కొత్త ప్రభుత్వం, కొత్త శాసన సభ, దాని తొలి సమావేశాలు, అధిక సంఖ్యలో కొత్త సభ్యులు, వారంతా ఉద్యమంలో పాల్గొని సమస్యలు ఎదుర్కొని వచ్చినవారు, ఏవో కలలతో తమ కార్యకలాపాలను ప్రారంభిస్తున్న వారు. ఇదంతా వారికీ, ప్రజలకు ఎంతో సంతోషదాయకంగా, పవిత్రంగా, ఒక పండగగా కనిపిస్తుండిన వాతావరణం. గతం నుండి కూడా తమను అవహేళన చేస్తున్న కొన్ని మీడియా సంస్థలు ఈ పండగ సంధర్భంలోనూ ఆ పని చేయడం, మరింత వికృతంగా చేయటం, వారందరికీ సహజంగానే ఆగ్రహాన్ని కలిగించింది. అందువల్లనే సభలో అన్ని పార్టీలు ఏకగ్రీవంగా దానిని ఖండించాయి.

మీడియాపై నిషేధాన్ని ప్రజాస్వామిక ప్రియులు కోరుకోరు. ఈ రెండు ఛానెళ్ల ప్రసారాలను నిలిపివేసింది నిజానికి ప్రైవేటు ఆపరేటర్లు తప్ప, ప్రభుత్వ పరంగా కాని, శాసన సభా పరంగా స్పీకర్ కానీ ఇంకా ఏ చర్యలు తీసుకోలేదు. చివరకు స్పీకర్ ఏం నిర్ణయించారన్నది వేచిచూడవలసిన విషయం.

దానినట్లుంచి ఆ రెండు ఛానెళ్లు సభకు, సభ్యులకే గాకుండా తెలంగాణ ప్రజలకు బేషరతుగా క్షమాపణలు చెప్పటం అవసరం. ఇక ముందు తమ పరిధులు, బాధ్యతలు, విలువలను గుర్తెరిగి వ్యవహరించలటం మంచిది. ఈ ఘటన మొత్తం మీడియా రంగానికి గుణపాఠం కావాలి.

My Top 10 Blog Posts

ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రతినిధి కేసీఆరా? రాధాకృష్ణా?

By ధరణి కులకర్ణి

రాధాకృష్ణ చంద్రబాబు షాడో
ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రతీఘాతశక్తి

ఒక్కసారి లైసెన్సు తీసుకుని, జీవితాంతం ఇష్టం వచ్చింది వాగుడు, ఇష్టం వచ్చింది రాసుడు, ఇష్టమొచ్చినోన్ని తిట్టుడు, నచ్చనోళ్లను టార్గెట్ చేసుడు, డబ్బులియ్యనోళ్లను బ్లాక్‌మెయిల్ చేసుడు…ఇదేనా ప్రజస్వామ్యం?
రాజకీయ నాయకులు ఎవరయినా ఐదేళ్లకోసారి ప్రజల వద్దకు వెళ్లి ఆమోదం పొందాల్సి ఉంటుంది. కేసీఆర్ అయినా చంద్రబాబు అయినా మరెవరయినా?

వీళ్లలో ఎవరు గొప్ప? ఎవరు ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రతినిధి? ఎవరికి ప్రజల ఆమోదం ఉంది?

రాధాకృష్ణ ఒక పత్రికను పునరుద్ధరించి చాలా మందికి ఉపాధి కల్పించాడని ఒకప్పుడు అందరికీ గౌరవం ఉండేది. చాలా మంది మంచి జర్నలిస్టులను పోగేసి పత్రికను ఈనాడుకు ప్రత్యామ్నాయంగా తెచ్చాడు. స్పాట్‌న్యూస్ ఉద్యోగులను మోసం చేసినా, ఏపీఎల్ ఉద్యోగులకు బకాయిలు ఎగవేసినా, కోర్టుకేసులను తుంగలో తొక్కినా ఆయన చేసిన మంచి ముందు అవి పెద్దగా ప్రచారం కాలేదు. కానీ రాధాకృష్ణకు కొమ్ములు పెరిగే కొద్దీ మంచి మంచి జర్నలిస్టులంతా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు. సీనియర్లు, పెద్దవాళ్లు వెళ్లిపోయాక ఒకటి రెండు కాదు తలనిండా కొమ్ములు మొలిచాయి. టీవీ వచ్చాక ఇక ఆయనకు పట్టపగ్గాల్లేకుండా పోయింది. ఆయన ఆడింది ఆట, పాడింది పాట, రాసింది రాత. ఏసు ప్రభువు పునర్జన్మ ఎత్తి మళ్లీ రాధాకృష్ణ అవతారంలో ఎత్తినంత బిల్డప్. ఆయన నాయకులు మొదలు స్వామీజీల వరకు ఎవరికీ సుద్ధులు చెప్పకుండా వదలడు. చిన్నంతరం పెద్దంతరం ఉండదు. వరుసవాయీ ఉండవు. ఉచితానుచితాలుండవు. మోనార్క్ అంటే ఎలా ఉంటాడో ఆయన ప్రోగ్రామ్‌లు చూస్తే తెలుస్తుంది. అట్లాంటి రాధాకృష్ణ ఇప్పుడు మరోసారి ప్రజాస్వామ్యానికి ఏదో జరిగిపోయినట్టుగా వాపోతున్నాడు. తెలంగాణ అంతా ఆయనకోసం అతలాకుతలం అవుతున్నట్టుగా భ్రమింపజూస్తున్నారు. పొట్టకూటికోసం పనిచేసే జర్నలిస్టులను అడ్డంపెట్టుకుని ఊరేగింపులు చేయిస్తున్నాడు. కొత్త రాష్ట్రం తెలంగాణకు కొత్తగా వచ్చిన ముఖ్యమంత్రిపై అవాకులు చెవాకులు పేలుతున్నాడు. నోటికి వచ్చిన తీర్పులు ఇస్తున్నాడు.

ఆయన ఆంధ్రజ్యోతి మొదటి పేజీలో రాసిన రాత చూడండి….

1. ‘ఊహించిందే జరుగుతోంది. అయితే తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్‌రావు ఇంత త్వరగా తన నిజస్వరూపాన్ని బయటపెట్టుకుంటారని మాత్రం అనుకోలేదు. ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణస్వీకారం కూడా చేయకముందే నమస్తే తెలంగాణ అనే పత్రికను కబళించడానికి ప్రయత్నించిన కేసీఆర్ బారి నుంచి ఆ పత్రిక ఎలాగోలా తప్పించుకుంది’.

రాధాకృష్ణ ప్రాంతీయ దురహంకారానికి, తెలంగాణ నేతల పట్ల ఉన్న చులనకన భావనకు ఈ వ్యాఖ్యలు తార్కాణం. చంద్రశేఖర్‌రావు ఇలా వ్యవహరిస్తారని ఈయన ముందే ఊహించారట. కేసీఆర్ నిజస్వరూపం ఏదో ఈయనకు ముందే తెలిసినట్టు, అది ఇప్పుడు బయటపడినట్టు బుకాయింపు. నమస్తే తెలంగాణను కబళించడానికి కేసీఆర్ ప్రయత్నించడం ఏమిటి? నమస్తే తెలంగాణ అని పత్రికకు పేరు పెటింది, ఆ పత్రికను వ్యవస్థాపన చేసిందే కేసీఆర్. ఇప్పటికీ నమస్తే తెలంగాణలో కేసీఆర్ 26 శాతం వాటాదారు. రాధాకృష్ణ ఆంధ్రజ్యోతిలో వ్యవస్థాపనలో చేసిన మోసాలను గురించి, ఆయన ఎవరెవరిని ఎలా కబళించారో తర్వాత మాట్లాడుకుందాం. నమస్తే తెలంగాణ పత్రికను తిరిగి తీసుకోవాలనుకువచ్చు. రాజంగారి వాటాను అమ్మాల్సిందిగా కోరి ఉండవచ్చు. బేరం కుదరకపోయి ఉండవచ్చు. అక్కడ ఆగిపోయింది. కానీ రాధాకృష్ణ చాలా తెలివిగా ఈ సందర్భాన్ని ఉపయోగించుకుందామనుకున్నాడు. తన చరిత్ర ఎవరికీ తెలియదనుకున్నాడు. ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రిక పెట్టుకోవడానికి ప్రేరణ ఇచ్చి, డబ్బులు ఇచ్చి, ఇల్లు కట్టుకోవడానికి సాధన సంపత్తి ఇచ్చిన మిడ్‌వెస్ట్ గ్రానైట్ రాఘవరెడ్డిని పత్రిక రాగానే మెడలు పట్టుకుని దూరంగా గెంటేసిన అతిగొప్ప స్నేహితుడు రాధాకృష్ణ. రాధాకృష్ణకు ఐ వెంకట్రావు గురువు, మార్గదర్శి. ఆంధ్రజ్యోతి తీసుకోవడంలో ఆయనే మధ్యవర్తి. పాత యజమాని హరీశ్‌ప్రసాద్‌తో మాట్లాడి ఒప్పించి పత్రిక తిరిగి ప్రారంభం కావడానికి ఎంతో తపన పడ్డారు. రాధాకృష్ణ ఎదుగుదల తన ఎదుగుదలగా భావించాడు. కానీ ఆయనకు రాధాకృష్ణ ఎంత నమ్మకద్రోహం చేశాడో జర్నలిస్టుల్లో ఎవరిని అడిగినా చెబుతారు. పాత యజమాని హరీశ్ ప్రసాద్‌ను కూడా ఎంతోకాలం తిప్పుకుని చివరికి అవమానించి రాకుండా చేశాడు. ఐదుకోట్లు పెట్టబడి పెట్టి, ఆంధ్రజ్యోతి ప్రారంభానికి తన భుజాన్ని అడ్డుపెట్టిన నూజివీడు సీడ్స్ అధినేత ప్రభాకర్‌రావుకు జరిగిన అన్యాయం అయితే ఇక చెప్పనలవి కాదు. ఆయనను ఆఫీసుకే రాకుండా చేశాడు. పన్నెండేళ్లు అవుతున్నా ఆయన డబ్బులు ఇంతవరకు తిరిగి ఇవ్వలేదు. ఆంధ్రజ్యోతి చైర్మన్‌గా పరిచయం అయిన జయరమేశ్ ఆ తర్వాత సైలెంట్‌గా తెరమరుగయ్యారు. యూజ్ అండ్ త్రో పాలసీలో రాధాకృష్ణకు చంద్రబాబు ఆదర్శం. ఒక దశలో చంద్రబాబు తనను లెక్క చేయలేదనే ఈయన ఆంధ్రజ్యోతి తీసుకున్నాడంటారు. ఇన్ని కుట్రలు, ఇన్ని కుతంత్రాలతో నిర్మించుకున్న పత్రిక పీఠం మీద కూర్చుని కేసీఆర్‌ను ఎన్నెన్ని మాటలన్నాడో చూడండి రాధాకృష్ణ. రాధాకృష్ణది డొల్లతనం, కుళ్లుబోతు తనం. తనకు పత్రిక, చానెల్ ఉన్నాయి కాబట్టి నాయకులంతా తనకు వంగి వంగి సలామ్‌లు చేయాలని రాధాకృష్ణకు మహాకోరిక. తనతో మాట్లాడకపోతే, తన మాట వినకపోతే టార్గెట్ చేయడం రాధాకృష్ణకు అలవాటు. కేసీఆర్‌మీద రాధాకృష్ణకు ఇంతకు మించిన దుగ్ధ లేదు. ఈ దుగ్ధకు ప్రజాస్వామ్యం, పత్రికా స్వేచ్ఛ అందమైన కలర్ ఇచ్చుకోవడం ఈ వదరుబోతులకు బాగా అలవాటయింది.

2. ‘ప్రజాస్వామిక లక్షణాలు ఏమాత్రం లేని’ కేసీఆర్‌కు అరాచకంగా, నిరంకుశంగా వ్యవహరించడం ప్రస్తుతానికి ఆనందాన్ని ఇవ్వవచ్చు….’ ‘కేసీఆర్‌లోని నియంతృత్వ పోకడలను ఎప్పటికప్పుడు ఎత్తిచూపుతూ వచ్చాం… ప్రజాస్వామ్యం పొడగిట్టని కేసీఆర్‌కు తప్పులు ఎత్తిచూపడం సహజంగానే రుచించదు’…

ప్రజాస్వామ్యం రాధాకృష్ణకు జన్మనిచ్చిందో, రాధాకృష్ణే ప్రజాస్వామ్యానికి జన్మనిచ్చారోగానీ…. ఆయనకు ప్రజాస్వామ్యంపై ఏమాత్రం గౌరవం లేదని మాత్రం అర్థం అవుతుంది. కేసీఆర్‌ను ఇలా క్యారెక్టరైజ్ చేసినందుకు ఆ పత్రికను, చానెల్‌ను నిషేధించాలని ఎవరయినా డిమాండు చేయవచ్చు. ఇలా ఇష్టం వచ్చినట్టు నాయకులను కించపర్చడానికి, అవమానించడానికి ఈయనకు ఉన్న అర్హత ఏమిటి? అసలు తెలంగాణకు ఈయనకు సంబంధం ఏమిటి? కేసీఆర్‌కు ప్రజామోదం ఉంది. రాధాకృష్ణకు ఏముంది టీవీ లైసెన్సు తప్ప. కేసీఆర్ నిన్నగాక మొన్న ప్రజల తీర్పుతో ముఖ్యమంత్రి అయినవారు. 75 లక్షల మంది తెలంగాణ ప్రజల ఆమోదంతో ఆయన తెలంగాణ తొలి ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. శుభం పలకకపోతే పోయింది…. ఎన్ని అబద్ధాలు, ఎన్ని ఆరోపణలు చేశాడో చూడండి. కేసీఆర్‌కు ప్రజాస్వామిక లక్షణాలు లేవని ఈయన తీర్పునిస్తారు. అంటే కేసీఆరే మా నాయకుడు అని నిన్నగాక మొన్న తీర్పు ఇచ్చిన తెలంగాణ ప్రజలు వెర్రిబాగులోళ్ళు. కేసీఆర్‌కు అధికారం వచ్చిందెప్పుడో, ఆయన నియంతృత్వపోకడలు ప్రదర్శించింది ఎప్పుడో ఈయన గారు ఎత్తి చూపింది ఎప్పుడో…. ఇవి పిచ్చివాడి ప్రేలాపనలు తప్ప మరొకటి కావు. పోనీ ఈయన పత్రిక, చానెల్‌లు తెలంగాణలో కోట్లాది మంది ప్రజల మన్నన పొందినవా అంటే అదీ లేదు. ఈయనగారి పత్రిక తెలంగాణలో కొంటున్నవాళ్లు రెండు లక్షల లోపే. నమస్తే తెలంగాణ కంటే తక్కువే. ఆ పత్రికను చదువుతున్నవారి సంఖ్య 5.9 లక్షల మంది. ఈ పత్రిక పాఠకుల సంఖ్య ఒకప్పుడు తెలంగాణలో 20 లక్షలు ఉండె. ఇప్పుడు ఈ దుస్థితికి చేరుకుంది. తెలంగాణ జనాభాలో చూస్తే 1.67 శాతం మంది. ఇప్పుడు చెప్పండి తెలంగాణ ప్రజల ప్రతినిధి కేసీఆరా లేక అసందర్భ ప్రేలాపనలతో వీరంగం వేస్తున్న రాధాకృష్ణా?

3. ‘ఆయన తెలంగాణకు ఏకైక మోనార్క్ కాదు. కాలేరు. తాజా ఎన్నికలలో కూడా ప్రజలు ఆయనకు బొటాబొటి మెజారిటీ సమకూర్చారు. అంతేకాదు తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితికి లభించిన ఓట్ల శాతం 38.5 శాతం మాత్రమే. మిగిలిన మెజారిటీ ప్రజల మనోభావాలకు అద్దంపట్టాల్సిన బాధ్యత మీడియా సంస్థలపై ఉండదా?’

రాధాకృష్ణ మొదటి పేజీ రాతలు చూసిన తర్వాత మోనార్క్ ఎవరో, ప్రజానాయకుడెవరో అర్థమవుతుంది. ప్రజలు, ప్రభుత్వం, పార్టీలు, వ్యవస్థలు వేటినీ లెక్క చేయకుండా, ఎవరి అభిప్రాయాలతో నిమిత్తం లేకుండా ఇష్టం వచ్చినట్టు కూసేవాడు, రాసేవాడు, చెలరేగేవాడు మోనార్క్. రాధాకృష్ణ అతితెలివి ఎలా ఏడిచిందీ అంటే తెలంగాణలో 38.5 శాతం మందికే కేసీఆర్ నాయకుడట. ముఖ్యమంత్రి అట. మిగిలిన మెజారిటీ ప్రజలకు ముఖ్యమంత్రి, నాయకుడు తానే అనుకుంటున్నాడేమో రాధాకృష్ణ. మరి ఇదే సూత్రం ఆంధ్రలో ఎందుకు వర్తింపజేయలేదు రాధాకృష్ణా? అక్కడ కూడా అరవైశాతం మంది చంద్రబాబుకు ఓటు వేయలేదు కదా. అక్కడ మెజారిటీ ప్రజల తరపున చంద్రబావుపై ఇలా ఎందుకు మాట్లాడడం లేదు. చంద్రబాబులో నియంతృత్వం ఎందుకు కనిపించలేదు. నీ పత్రికకు పెట్టుబడి పెడుతున్నందుకా? నీతో రోజూ మాట్లాడుతున్నందుకా? నీవు ఆంధ్ర రాజధానికి చందాలు వసూలు చేయడానికి పిలుపు నిచ్చావు కానీ మా తెలంగాణ పిల్లలు చనిపోతుంటే వారికి ఆర్థిక సాయం అందించడానికి ఎందుకు ముందుకు రాలేదు? ఇంత వంకరగా ఆలోచించే నిన్ను ఆంధ్రోడు అంటే తప్పేముంది? కొత్త రాష్ట్రం, కొట్లాడి తెచ్చుకున్న రాష్ట్రం, కొట్లాటకు నాయకత్వం వహించిన కేసీఆర్, తొలి ముఖ్యమంత్రి, కొంతకాలం ఆగి విమర్శలు చేద్దామన్న కనీస ఇంగితం లేని మనిషిని ఆంధ్రోడు అనకుండా ఏమనాలి?

4. ‘అంతటితో ఆగకుండా హైదరాబాద్ సహా తెలంగాణలోని అన్ని జిల్లాల్లో ఏబీఎన్, టీవీ 9 ప్రసారాలను బంద్ చేయాలని ఎంఎస్‌ఓలకు హకుం జారీ చేశారు…. ఈ విషయంలో ఎంఎస్‌ఓలను నిందించి ప్రయోజనం లేదు. సాక్షాత్తూ ముఖ్యమంత్రి స్థానంలో ఉన్న వ్యక్తి స్వయంగా కల్పించుకుని ఫోను చేసి హెచ్చరించిన తర్వాత ఎంతమంది ఎదిరించి నిలదొక్కుకోగలరు?’

అబద్ధం ముందు పుట్టి ఆంధ్ర పత్రికలు తర్వాత పుట్టాయి. కేసీఆర్ బెదిరించి కేబుల్ కనెక్షన్‌లు తీయించారని రాధాకృష్ణ ఒక పెద్ద అబద్ధాన్ని ఆలవోకగా రాసిపారేశాడు. మధ్యలో ఎంఎస్‌ఓలపై ఏదో పెద్ద గౌరవం ఉన్నట్టు బిల్డప్. రాధాకృష్ణా తెలంగాణలో నీ నాయకత్వంలోని 61.5 శాతం మందిలో ఒక్క ఎంఎస్‌ఓ కూడా లేడా? ఒక్క ఎంఎస్‌ఓతో నయినా ముఖ్యమంత్రి బెదిరించాడని చెప్పించు.

5. ‘ఈ పోరాటంలో విజయానికి లేదా వీర మరణానికి…దేనికైనా రెడీ!’

దోమకు కూడా తొండం ఉంటది. అంతమాత్రాన అది ఏనుగు కాలేదు. దోమలతో ఏనుగులు పోరాటం చేయవు. వీధిలో పొట్టకూటికోసం కొరడాతో కొట్టుకునే గారడీ మనిషికి రక్తం కారుతుంది. కానీ అతడు వీరయోధుడు కాలేడు. ఎంత ఊపినా గొర్రె తోకకు సుడిగాలి పుట్టదు. నీతో పోరాటానికి కేసీఆర్ అక్కరలేదు. నీకు అంత సీను లేదు. ఎక్కువ ఊహించుకుని నిద్ర పాడు చేసుకోకు. తెలంగాణలో ప్రతి ఊరిలో పదిమంది కేసీఆర్‌లు ఉన్నరు నీతో తలపడడానికి. ఎక్కువ ఎగురకుండా బుద్ధిగా పత్రిక నడుపుకుంటే మంచిది. పత్రికా స్వేచ్ఛ పరిమితులు తెలుసుకుని, వళ్లు దగ్గరపెట్టుకుని రాసినా కూసినా పర్వాలేదు. కానీ పాత బుద్ధి, అధిపత్య బుద్ధి, వంకరతనం వదిలిపెట్టకుంటే నీ పత్రికను ప్రజలే నిషేధించే సమయం వస్తుంది.

6. ‘ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నప్పుడు రాజశేఖర్‌రెడ్డి కూడా చేయని దుస్సాహసానికి కేసీఆర్ ఇప్పుడు ఒడిగట్టారు.’

ఎందుకు తెలియదు. నీ బట్టలు, మీ పెద్దన్న ఈనాడు బట్టలు విప్పి బజార్లో పెడితే నానా తంటాలు పడికదా మీరు నిలబడ్డది. రాజశేఖర్‌రెడ్డికి కేసీఆర్‌కు పోలికే లేదు. కేసీఆర్ తెలంగాణ ఆత్మగౌరవ ప్రతినిధి. మీ వెర్రి మొర్రి వేషాలకు భయపడే రకం కాదు. పారిపోయే రకం కాదు. దమ్మున్ననాయకుడు. పద్నాలుగేళ్లు కొట్లాడి తెలంగాణ సాధించిన నాయకుడు. మీలాంటోళ్లను అనేక మందిని చూసిన నాయకుడు.

7. మాటిమాటికి తెలంగాణ ఉద్యమానికి నువ్వే పురుడుపోసినట్టు చెప్పుకుంటున్నావు. నీకన్నా ముందు ప్రజాతంత్ర, వార్త పత్రికలు తెలంగాణ పతాకాన్ని ఎత్తుకున్నాయి. 2001 పంచాయతీ ఎన్నికల్లో తెలంగాణ రాష్ట్రసమితి ఒక్క ఊపు ఊపిన తర్వాత నీ పత్రిక పుట్టింది. నీ పత్రికలోకి వచ్చిన వాళ్లంతా తెలంగాణవాదులే కాబట్టి గత్యంతరం లేక రాయనిచ్చావు. అదేదో పెద్ద మెహర్బానీ చేసినట్టు పోజు పెడతావు. 2009 డిసెంబరు నిర్ణయం వచ్చిన తర్వాత సమైక్యాంధ్ర ఉద్యమాన్ని రెచ్చగొట్టడంలో తమరు నిర్వర్తించిన పాత్ర తెలంగాణ ప్రజలకందరికీ తెలుసు. మీ రాతలు, మీ చానెళ్ల కూతల వల్లనే చాలా మంది తెలంగాణ పిల్లలు ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నరు. అందుకే ఎక్కువ డంబాచారాలకు పోకుండా నీ పని నీవు చేసుకో. అనవసరంగా తెలంగాణవాదులను రెచ్చగొట్టకు.

Reposted from Face Book wall of Dharani Kulakarni

పారడాక్స్ అఫ్ హెజిమోనీ….

image

వారు గడ్డ మీద కూర్చుని తీర్పులు చెబుతుంటారు….
మనం గడ్డ కింద కూర్చున్నట్టు చేతులుకట్టుకుని దేబే మొహాలు వేసుకుని వింటూ ఉండాలి….
వారు బోధిసత్వుడిలాగా ధీర గంభీర నీతి బోధలు చేస్తుంటారు….
మనం అజ్ఞానుల్లా తలలాడిస్తూ చెవులు, కళ్ళు అప్పగించాలి…..
వారు చెప్పేవాళ్ళు….. మనం వినేవాళ్ళం…
వారు అనేవాళ్ళు…. మనం పడే వాళ్ళం….
……
వారు తన స్థాయిని మించి యధేచ్చగా కండక్ట్ సర్టిఫికెట్లు ఇస్తుంటారు…
మనం మారు మాట్లాడకుండా మహా ప్రసాదం అని స్వీకరిస్తూ ఉండాలి…
వారు మనకన్నా ఉన్నత మానవులం అని ప్రతిక్షణం ప్రకటించుకుంటూ ఉంటారు…
మనం వారిని మహానుభావులుగా పరిగణిస్తూ ఉండాలి…
మన వార్తలు వాళ్ళు బందుబెడితే…వక్రీకరిస్తే తప్పులేదు…
కనీ మనం వాళ్ళ బొమ్మలను బందుబెడితే ప్రళయం….
వారి స్వేచ్చ దుర్భేద్యం…. మన స్వేచ్చ దుర్భలం….

వాళ్ళది ఇప్పటికీ ఆధిపత్య దురహంకారం….
మనది ఇప్పటికీ ఆత్మరక్షణ, ఆత్మన్యూనత మనస్తత్వమే…
వాళ్ళు మారరు, మనమే మారిపోతూ ఉంటాం….
పారడాక్స్ అఫ్ హెజిమోనీ….

‘కేసీఆర్ ను ఇలా ఊహించలేదు?’

మన రాష్ట్రం, మన ముఖ్యమంత్రి

01_KCR (3)_1

కేసీఆర్ ప్రమోటీ నాయకుడు కాదు. అనేక పరీక్షల్లో నిగ్గుదేలిన నాయకుడు. తనను తాను సానపట్టుకుని రాటు దేలిన నాయకుడు. ఆయనకు పద్నాలుగేళ్ల ఉద్యమం అందించిన దార్శనికత ఉంది. పట్టిన పట్టువదలడన్న పేరు ఉంది. అనుకుంటే సాధించి తీరాలన్న పంతం ఉంది. పని రాక్షసుడు.

ఉదయం ఎనిమిదిన్నర గంటలు. కళ్లద్దాలు పెట్టుకుని బనీను ధరించిన పెద్దాయన ఓ కట్ట పత్రికలు ముందేసుకుని చదువుతున్నారు. కొన్ని పరీక్షగా, కొన్ని పైపైన చూస్తున్నారు. ఆయన అలా ఓ గంటకు పైగా ఆ పత్రికల్లో మునిగిపోతారు. తర్వాత రెడీ కావడం వచ్చిన వారిని కలవడం, సచివాలయానికి వెళ్లడం, అక్కడ గంటలు గంటలు సమీక్షలు. మధ్యాహ్న భోజనం తర్వాత మళ్లీ సమీక్షలు. ఒక్కోసారి ఐదారు గంటలు ఏకబిగిన సమీక్షల్లో కూర్చుంటున్నారు. ఒక్కసారి సమీక్షలో కూర్చుంటే మధ్యలో ఎవరినీ కలవడం లేదు. ముఖ్యమంత్రి మమ్మల్ని కలవడం లేదని కొందరు నొచ్చుకున్న సందర్భాలూ ఉన్నాయి. అసెంబ్లీ నడుస్తున్న రోజుల్లోనూ అంతే. ఆయన దిన చర్య అంతే బిజీగా ఉంటున్నది. సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత కూడా మళ్లీ ఏవో ఆంతరంగిక సమావేశాలు కొనసాగుతున్నాయి. ‘కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్‌రావు ఇంత కష్టపడతారని, ఇలా పనిచేయగలరని మేము ఊహించలేదు. ఇంత సమర్థంగా అసెంబ్లీ సమావేశాలను ఎదుర్కొంటారని అనుకోలేదు. మా అనుమానాలన్నీ పటా పంచలయ్యాయి’ అని ఒక సీనియర్ ఆంగ్ల జర్నలిస్టు వ్యాఖ్యానించారు. అసెంబ్లీ సమావేశాల చివరిరోజున కేసీఆర్ ప్రసంగం అందరినీ సంభ్రమాశ్చర్యాలకు గురిచేసింది. తెలంగాణపైన ఆయనకున్న పట్టు, సమస్యలపై ఆయనకున్న స్పష్టత, ఏ జిల్లాలో ఏ మూల ఏవాగు, ఏ రిజర్వాయరు, ఏ ప్రాజెక్టు ఉన్నదీ ఆయన వివరిస్తున్న తీరు అందరినీ ఆలోచింపజేసింది.

పద్నాలుగేళ్ల ఉద్యమకాలంలో సీమాంధ్ర ఆధిపత్యశక్తులు చేసిన ప్రచారం వల్ల కేసీఆర్‌పై అనేక అపోహలు, అబద్ధాలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి. బారు, దర్బారు అని మొదలు పెట్టి ఆయన ఆరోగ్యం పాడయిపోయింది ఇక ఉద్యమం ముందుపడదు అనేదాకా అనేక రకాల ప్రచారాలు సాగించారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ చరిత్రలో ఏ నాయకుడిపై జరుగనంత దాడి కేసీఆర్‌పై జరిగింది. సీమాంధ్ర ఆధిపత్య శక్తులకు తెలంగాణ నేతలంటేనే చిన్నచూపు. వీళ్ల వల్ల ఏమవుతుందిలే అన్న చులకన భావన. అందుకే సమైక్య రాష్ట్రంలో ఏ తెలంగాణ నాయకుడూ ముఖ్యమంత్రిగా వరుసగా మూడేళ్లు పరిపాలించలేకపోయారు. పివీ నరసింహారావును జై ఆంధ్ర ఉద్యమం పేరుతో పదిహేను మాసాలకే ఇంటికి పంపారు. చెన్నారెడ్డిని రెండున్నరేళ్లకే అవినీతి తాటాకులు కట్టి అధికారం నుంచి దించేశారు. టంగుటూరి అంజయ్యను కామెడీ ముఖ్యమంత్రిగా చిత్రీకరించి ఆయనను కూడా దించేసి భవనం వెంకట్రామ్‌ను తెచ్చారు. రెండవసారి 199లో కూడా చెన్నారెడ్డిని ఏడాది కాలానికే మత కల్లోలాలు సృష్టించి ముఖ్యమంత్రి పదవి నుంచి తప్పించేశారు. 1990 తర్వాత 24 సంవత్సరాలు తెలంగాణ అజ్ఞాతవాసంలోనే ఉంది. మనలను మనం పరిపాలించుకునే అవకాశమే రాలేదు. మర్రి చెట్టు నీడలో మరో చెట్టు బతకదు, ఎదగదు. సీమాంధ్ర ఆధిపత్యం అనే మర్రి చెట్టు తెలంగాణ నాయకత్వాన్ని ఎదగనీయలేదు.

తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు ఇప్పుడు మనకు అటువంటి బంగారు అవకాశాన్ని ఇచ్చింది. తెలంగాణ రాష్ట్రమే కాదు, తెలంగాణ ఆత్మ తెలిసిన మనిషి, తెలంగాణ గోస, యాస, బాస తెలిసిన మనిషి మన ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. చరిత్రలో తొలిసారి మన రాష్ట్రం, మన ప్రభుత్వం, మన ముఖ్యమంత్రిని చూస్తున్నాం. ఇది కేసీఆర్ నాయకత్వంలో తెలంగాణ ప్రజలు సాధించిన అసాధారణ విజయం. కేసీఆర్ రానున్న ఐదేళ్లలో ఎటువంటి విజయాలు సాధిస్తారు, పాలనలో సఫలమవుతారా విఫలమవుతారా అన్నది తర్వాత సమీక్షించుకోవచ్చు. కానీ ఆయన ఇప్పుడు సాధించిన విజయాలు ఆయన పేరును చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలుపుతాయి. సామాన్యులను అసామాన్యులుగా, అపరిచితులను సుపరిచితులుగా, తరతరాల పరాజిత తెలంగాణను విజయ తెలంగాణగా నిలబెట్టిన సందర్భం ఇది. ఎవరు శోభ, ఎవరు సునీత, ఎవరు సుమన్, ఎవరు వీరేశం, ఎవరు కిశోర్…… ఇలా చెబుతూ పోతే 60 మందికిపైనే లెక్కకు వస్తారు. అంతా తెలంగాణ పోరాటంలో ఉన్నవారే. కానీ గెలిచి శాసనసభలో ప్రవేశించగలిగిన సాధన సంపత్తులు ఉన్నవారు కాదు. పేద మధ్యతరగతి కుటుంబాల నుంచి ఎదిగివచ్చిన రాజకీయ చైతన్య కెరటాలు. తెలంగాణ సమాజానికి ఓ కొత్త తరం నాయకత్వాన్ని అందించిన ఘనత కేసీఆర్‌ది.

‘పద్నాలుగేళ్లు ఉద్యమాన్ని నడిపించిన కేసీఆర్, అనేక ఎదురు దెబ్బలు, అనేకానేక ఎత్తుపల్లాలను దాటి తెలంగాణవాదాన్ని గెలిపించిన కేసీఆర్ తెలంగాణ రాష్ట్రాన్ని గెలిపించలేరా?’ అని ఒక అధ్యాపకుడు వ్యాఖ్యానించారు. అతని మాటల్లో ధీమా ఉంది. ఇతర పార్టీల నాయకుల లాగా కేసీఆర్ ప్రమోటీ నాయకుడు కాదు. అనేక పరీక్షల్లో నిగ్గుదేలిన నాయకుడు. తనను తాను సానపట్టుకుని రాటు దేలిన నాయకుడు. ఆయనకు పద్నాలుగేళ్ల ఉద్యమం అందించిన దార్శనికత ఉంది. పట్టిన పట్టువదలడన్న పేరు ఉంది. అనుకుంటే సాధించి తీరాలన్న పంతం ఉంది. పని రాక్షసుడు. అందుకే ఆయన విజయం సాధించి తీరతాడని చాలా మంది నమ్ముతున్నారు. ‘వంద పనులు పెట్టుకోవద్దు. సాగునీరు, తాగునీరు, విద్యుత్ సరఫరా, ఉద్యోగాల భర్తీ….ఈ రంగాల్లో మనం ఎంత ప్రగతిని సాధిస్తామన్నదే ప్రధాన కొలమానం అవుతుంది. రుణాల మాఫీ, పెన్షన్లు, రెండు గదుల ఇళ్లు ఇవన్నీ తక్షణం పేరు తెచ్చిపెడతాయి. సాగునీరు, విద్యుత్ దీర్ఘకాలికంగా పేరు తెచ్చిపెడతాయి’ అని రిటైర్డ్ ప్రొఫెసర్ వ్యాఖ్యానించారు. ‘ప్రతి జిల్లాలో ఐదు నుంచి పది కోట్ల రూపాయలు ఖర్చు పెడితే 40 నుంచి 50 చెరువులు నిండే అసంపూర్తి కాలువలు, ప్రాజెక్టులు కొన్ని ఉన్నాయి. తక్షణం వాటిని పూర్తి చేసినా ఎంతో మార్పు వస్తుంది’ అని ఒక రిటైర్డు ఇంజనీరు అన్నారు. ‘కేసీఆర్ రైతు కష్టం తెలిసినవారు. స్వయంగా రైతు. ఆయన తెలంగాణ వ్యవసాయాన్ని ఒక మేలు మలుపు తిప్పుతారన్న నమ్మకం నాకు ఉంది’ అని నల్గొండ జిల్లా రైతు నాయకుడొకరు అభిప్రాయపడ్డారు. తెలంగాణ ఆకాంక్షలు ఇలా ఉంటే, తెలంగాణ ఓడిపోవాలని ఆశించే శక్తులు మరోవైపు కుట్రలు చేస్తూనే ఉన్నాయి.

‘తెలంగాణ ఓడిపోవావాలి. కేసీఆర్ విఫలమవ్వాలి. 2019 నాటికి తెలంగాణను తిరిగి చేజిక్కించుకోవాలి’- ఇది క్లుప్తంగా తెలంగాణ వ్యతిరేకుల ఎజెండా. మనం పడితే నవ్వడానికి, మనం ఏడిస్తే ఆనందించడానికి, మనం విఫలమయితే విజయోత్సవాలు జరుపుకోవడానికి ఒక మూక ఎప్పుడూ ఇంటా బయటా కాచుకుని కూర్చుంది. తెలంగాణ ఏర్పడడం ఏమిటి? దానికి కేసీఆర్ ముఖ్యమంత్రి కావడం ఏమిటి? చాలా మందికి ఇది జీర్ణం కావడం లేదు. సీమాంధ్ర మేధావులు, మీడియా, నాయకత్వం ఇప్పటికీ కేసీఆర్‌ను, తెలంగాణ నాయకత్వాన్ని ఒకనాటి చులకన భావనతోనే, ఆధిపత్యధోరణితోనే విశ్లేషించడానికి, వ్యాఖ్యానించడానికి, విమర్శించడానికి తెగిస్తున్నది.

చంద్రబాబునాయుడుకు, సీమాంధ్ర నాయకత్వానికి ఇచ్చిన కూలింగ్ పీరియడ్‌ను కూడా తెలంగాణ నాయకత్వానికి ఇవ్వడానికి సుముఖంగా లేదు. తెలంగాణలోని వారి ఏజెంట్లు నాయకుడిని మించిన నాయకభక్తిని ప్రదర్శిస్తున్నారు. ‘స్వరాష్ట్రంలో ఇంకా సీమాంధ్ర నాయకత్వానికి ‘ఎస్ బాస్‌లు’ చెప్పే స్వయంప్రకాశం లేని నాయకులు ఇంకా మనకు అవసరమా?’ ఒక మిత్రుడు ఆవేశంగా ప్రశ్నించారు. కొంతకాలం తప్పదు. వారిని కూడా ఇక్కడి ప్రజలే ఎన్నుకున్నారు. వారి అవసరం తెలంగాణకు లేదని రుజువు చేయవలసిన బాధ్యత తెలంగాణ ప్రభుత్వంపైన, టీఆరెస్ నాయకత్వంపైన ఉంది.

తెలంగాణ నిలుస్తుంది, తెలంగాణ గెలుస్తుంది, తెలంగాణ చరిత్రను పునరావృతం కానివ్వదు. కొత్త చరిత్రను సృష్టిస్తుంది. అది కేసీఆర్ చరిత్ర కూడా కావాలి.