Political Realignment on Cards: Storms Awaited

Andhra Pradesh is going to see a sea change in political scene.  State entered in to election year. Political depression started in Telangana. Gradually it may turn into a storm and end up as a wave. If by any reason midterm poll not flashes on, in 2014 April, by this time election campaign will be in peaks.

Election commission issued 2009 General Election notification on March 23rd 2009 and announcement came much earlier. In Andhra Pradesh polling completed on April 16th and 23rd simultaneously. It means only ten months left for election battle. In view of this all political parties are already planning to change the gears.

Winnability is going to be the focal point for realignment. In Telangana, TRS is going to be strengthened by realignment, where as in Seemandhra YSRCP is became magnet of political attractions. Though YSRCP leader is mulling in jail, his party has been gaining ground in the grassroots.

There may be hundreds of charge sheets and bundles of corruption charges on Jaganmohan Reddy, but the most of the Seemandhra people are considering them as victimization and political vendetta. Thus election temperatures are going to change the equations in the both regions.

TRS is going to benefit heavily by these realignments. Three MPs from Congress and half a dozen MLAs from TDP are sitting on the fence to jump on to the winning horses in Telangana. The same situation is going to emerge in Seemandhra, which will create a wave in coming days.

Advertisements

A Touching Poem

I went to a party Mom,
I remembered what you said.
You told me not to drink, Mom,
So I drank soda instead.

I really felt proud inside, Mom,
The way you said I would.
I didn’t drink and drive, Mom,
Even though the others said I should.

I know I did the right thing, Mom,
I know you are always right.
Now the party is finally ending, Mom,
As everyone is driving out of sight.

As I got into my car, Mom,
I knew I’d get home in one piece.
Because of the way you raised me,
So responsible and sweet..

I started to drive away, Mom,
But as I pulled out into the road,
The other car didn’t see me, Mom,
And hit me like a load.

As I lay there on the pavement, Mom,
I hear the policeman say,
“The other guy is drunk,” Mom,
And now I’m the one who will pay.

I’m lying here dying, Mom….
I wish you’d get here soon.
How could this happen to me, Mom?
My life just burst like a balloon..

There is blood all around me, Mom,
And most of it is mine.
I hear the medic say, Mom,
I’ll die in a short time.

I just wanted to tell you, Mom,
I swear I didn’t drink.
It was the others, Mom.
The others didn’t think.

He was probably at the same party as I.
The only difference is, he drank
And I will die.

Why do people drink, Mom?
It can ruin your whole life.
I’m feeling sharp pains now.
Pains just like a knife.

The guy who hit me is walking, Mom,
And I don’t think it’s fair.
I’m lying here dying
And all he can do is stare.

Tell my brother not to cry, Mom.
Tell Daddy to be brave.
And when I go to heaven, Mom,
Put “GOOD BOY ” on my grave.

Someone should have told him, Mom,
Not to drink and drive.
If only they had told him, Mom,
I would still be alive.

My breath is getting shorter, Mom.
I’m becoming very scared.
Please don’t cry for me, Mom.
When I needed you, you were always there.

I have one last question, Mom.
Before I say good bye.
I didn’t drink and drive,
So why am I the one to die?

Someone took the effort to write this poem. So please, forward this to as many people as you can. And see if we can get a chain going around the world that will make people understand that don’t mix drinking and driving.

As always…

రాజకీయ అనివార్యత సృష్టిస్తేనే

‘తెలంగాణ ఉద్యమం ఉధృతమవుతుంది. తెలంగాణ వస్తుంది’ అని మాటీవీలో రామలింగేశ్వర సిద్ధాంతి చెప్పాడట. ఒక మిత్రుడు ఫోను చేసి చాలా ఆనందంగా చెప్పాడు. మాటీవీది పార్టీల పంచాంగం కాదు కాబట్టి నమ్మొచ్చని ఆ మిత్రుడి తీర్మానం. పంచాంగాలు నిజమైతే తెలంగాణ ఎప్పుడో వచ్చి తీరాలి. అవి గ్రహగతుల ఆధారంగా చేసే అంచనాలు మాత్రమే. అంకగణిత ఫలితాలు కాదు. రాజకీయ ప్రయత్నం లేకుండా తెలంగాణ రాదు. తెలంగాణ పంచాయతి ఆఖరి అంకానికి చేరుకుంటున్నది. ఏప్రిల్ 22 నుంచి పార్లమెంటు సమావేశాలు మొదలవుతాయి. ఏప్రిల్ 24 నుంచి అసెంబ్లీ సమావేశాలు తిరిగి ప్రారంభం అవుతాయి. ఈ సమావేశాల సందర్భంగా తెలంగాణ పంచాయతీ తేలిపోవాలి. దోషులెవరో, ద్రోహులెవరో, తెలంగాణకు ఆప్తులెవరో స్పష్టమైపోవాలి. రాజకీయ అనివార్యత సృష్టిస్తే తప్ప తెలంగాణ రాదని ఇప్పటికి పలుమార్లు స్పష్టమైంది. ఆ పని ఎవరు చేయాలి?  ఆ అనివార్యత సృష్టించే మొనగాడెవరు? అటువంటి రాజకీయ బలం ఎవరికి ఉంది? తెలంగాణ కాంగ్రెస్‌కే. అనివార్యత సృష్టించడం అంటే కేంద్రంలో, రాష్ట్రంలో ప్రభుత్వాల మనుగడను శాసించాలి. తెలంగాణ ఇవ్వండి లేదంటే ప్రభుత్వం నుంచి తప్పుకుంటామని చెప్పగలగాలి. తెలంగాణ కాంగ్రెస్ మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేలు, ఎంపీలు- వీళ్లదే బాధ్యత. ఆ తర్వాత బాధ్యత తెలంగాణలో ప్రతిపక్షం నుంచి అత్యధిక ఎమ్మెల్యేలు కలిగిన తెలంగాణ తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యేలది. ఈసారి తెలంగాణ రాకపోతే దోషులు వీళ్లే. ఇక్కడ అక్కడ ప్రభుత్వాలను నిలబెట్టగలిగిన, పడగొట్టగలిగిన బలం వీరికి ఉంది. రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి అసెంబ్లీ సమావేశాలు చాలా కీలకం. బడ్జెట్‌ను ఆమోదించాల్సి ఉంది. అవిశ్వాసం వీగిపోయింది కాబట్టి ప్రభుత్వం నిక్షేపంగా ఉంటుందని ఎవరయినా అనుకుంటే పొరపాటే. బడ్జెట్ అమోదం పొందడానికి మరోసారి ఓటింగ్ జరగాల్సి  రావచ్చు. అప్పుడయినా ప్రభుత్వాన్ని బోనులో నిలబెట్టవచ్చు.

తెలంగాణ కాంగ్రెస్ మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేలు నిష్క్రియాపరులుగా మిగిలిపోయినా, తెలంగాణ తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యేలు చంద్రబాబు ఆదేశాలు పాటించి ప్రేక్షక పాత్ర పోషించినా, ఓటింగ్‌కోసం పట్టుపట్టకపోయినా తెలంగాణకు ఎనలేని నష్టం జరుగుతుంది. ఇప్పటికి పదేళ్లుగా రాష్ట్రం సంక్షోభంలో ఉండిపోయింది. ఒక సందిగ్ధం రాష్ట్ర ప్రజలను వెంటాడుతున్నది. నిరాశా నిస్పృహలు యువతను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి. అభివృద్ధి కుంటుపడుతున్నది. తెలంగాణపై ఇప్పుడు కూడా తేల్చకపోతే కాంగ్రెస్‌ను ప్రజలు క్షమించరు. ఎంత నాన్చితే ఉద్యమం అంత నీరసపడిపోతుందని కేంద్రం భావిస్తున్నది. నాన్చడమే మందు అని శ్రీకృష్ణ కమిటీ కూడా సలహా ఇచ్చింది. కేంద్రం కూడా అదే చేస్తున్నది. ఈ స్తబ్ధతను బద్దలు కొట్టాల్సింది కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశంలే. ఈ పార్టీలు ఇప్పుడయినా తెగింపు పోరాటానికి దిగితే, ఇంతకాలం ఏం చేశారన్నది ప్రజలు మరచిపోతారు. వాళ్లను నెత్తిన పెట్టుకుంటారు. 2009లో ‘అసెంబ్లీలో తీర్మానం పెట్టండి. మద్దతు ఇస్తామని’ చెప్పిన చంద్రబాబునాయుడు ఇప్పుడు తెలంగాణ తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యేలను ఎందుకు కట్టడి చేస్తున్నారు? అసెంబ్లీలో తీర్మానం పెట్టాలని టీఆరెస్ ఆందోళన చేస్తుంటే తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యేలు చంద్రబాబు ఆదేశాలకు డూడూ బసవన్నల్లా ఎందుకు తలలూపుతున్నారు? తెలంగాణ రాజకీయ నాయకులంతా ఇప్పుడొక చారిత్రక సంధికాలంలో నిలబడి ఉన్నామని గుర్తించాలి. ఇప్పుడు మీరు అనుసరించే పాత్రలు మిమ్మల్ని ద్రోహులుగానో తెలంగాణ హీరోలుగానో నిలబెడతాయి. మీరు పృథ్వీరాజులవుతారా? జయచంద్రులవుతారా? మీరు అర్జునులవుతారా? సైంధవులవుతారా? అదే చరిత్ర ముందు తరాలకు రికార్డవుతుంది. ఒక్కసారి ద్రోహులుగా ముద్రపడ్డవారెవరూ రాజకీయంగా తిరిగి బతికిబట్టకట్టలేదు. నాదెండ్ల భాస్కర్‌రావు ఏమయ్యారు? ఎన్‌టిఆర్‌ను అవమానించి, అకాల మరణానికి గురిచేసిన చంద్రబాబునాయుడు ఇప్పుడు ఏమవుతున్నాడు? తెలంగాణ ఉద్యమానికి అనేక ద్రోహాలు చేసిన రాజశేఖర్‌రెడ్డి ఏమయ్యారు?

తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎంపీలకూ ఇదే ఆఖరి అవకాశం. ఇప్పటిదాకా జరిగిన దాగుడుమూతలు చాలు. ఢిల్లీ పిల్లుల్లా, గల్లీలో పిడుగుల్లా ఇంకా ఎంతకాలం మోసం చేస్తారు? ఇక రాజీనామా డ్రామాలు వద్దు. ఇప్పుడయినా నిలబడండి. పోరాడితే మళ్లీ గెలుస్తారు. నాటకాలాడితే జనం ఛీకొడతారు. తెలంగాణ రాకపోతే ప్రజలు మిమ్మల్ని ఎలాగూ తిరస్కరిస్తారు. తిరస్కృతులుగా మిగులుతారా? విజేతలుగా తిరిగొస్తారా? తెలంగాణ నుంచి మొత్తం 17 మంది ఎంపీలు ఉన్నారు. ఒవైసీ కలసిరాకపోవచ్చు. మిగిలిన 16 మంది నిలబడి కొట్లాడితే పార్లమెంటు నడుస్తుందా? 9 మంది ఎంపీలతో శరద్‌పవార్ చక్రం తిప్పుతుంటే మనవాళ్లకు కనిపించడం లేదా? దాదాపు మన బలమే కలిగిన డీఎంకే కేంద్రం నుంచి ఎలా పనులు చేయించుకుందో చూడడం లేదా? శ్రీలంక తమిళులకోసం డీఎంకే ఎంపీలు కేంద్ర ప్రభుత్వం నుంచి తప్పుకున్నారు? మనవాళ్లు తెలంగాణ రాష్ట్రం కోసం ఆపని చేయలేరా? మనకంటే తక్కువ బలం కలిగిన కేరళ కాంగ్రెస్ నాయకులు కేంద్రంలో కీలక మంత్రిత్వశాఖలు నిర్వహిస్తూ ఎలా పెత్తనం చేస్తున్నారో చూడడం లేదా? నాయకులుగా ఎదగడానికి వచ్చిన అవకాశాలను తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎంపీలు ఉపయోగించుకోలేదు. తెలంగాణ ప్రజల పక్షాన తెగువతో కొట్లాడే నిజాయితీపరులు కావాలి. త్యాగానికి నిలబడితే చరిత్ర గతిని తిప్పడానికి పది సంవత్సరాలు అవసరం లేదు. పదిరోజులు చాలు.  2009 ఎన్నికల తర్వాత టీఆరెస్ పరిస్థితి ఎలా ఉండేది? తెలంగాణవాదులు ఎంతటి నిరాశావహ పరిస్థితుల్లో పడిపోయారు? కానీ కేసీఆర్ దీక్ష మొత్తం పరిస్థితిని మార్చేసింది. ఇప్పుడు కూడా కేసీఆర్‌పై చాలా మందికి అదే నమ్మకం. ‘కేసీఆర్ మళ్లీ ఏదో ఒకటి చేస్తారు. తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని నిలబెడతారు’ అన్న ఆశ ఒక్కటే చాలా మందిని నిబ్బరంగా ఉంచుతోంది. ఆ పని కాంగ్రెస్ ఎంపీలు, ఎమ్మెల్యేలు ఎందుకు చేయలేరు? అటువంటి సాహసాన్ని ఎందుకు ప్రదర్శించరు?

తెలంగాణ తెలుగుదేశం నాయకులు ఇప్పటికీ చౌకబారు రాజకీయాలు మానడం లేదు. తెలంగాణకోసం తమ నిజాయితీని నిరూపించుకోవడం ద్వారా కాకుండా అవతలివారి మీద బురదజల్లి పైకిరావాలని చూసే వక్రబుద్ధిని వారు వీడడం లేదు. ‘మనం ప్రజల విశ్వాసం పొందలేం. కేసీఆర్, టీఆరెస్, తెలంగాణ ఉద్యమం మీద ప్రజలకున్న విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీద్దాం’ అన్నది తెలుగుదేశం ఎత్తుగడగా కనిపిస్తున్నది. కేసీఆర్ మీద, టీఆరెస్ మీద విమర్శలు కుమ్మరించి తాము పెద్దవాళ్లు అవుదామని చూస్తున్నారు తప్ప, తెలంగాణకోసం కొట్లాడి పేరు తెచ్చుకుందామనుకోవడం లేదు. కేసీఆర్ తెగ సంపాదించాడని ఒక పిచ్చి మేధావి ఓ రాయి విసురుతాడు, తెలుగుదేశంలో ఉండే పిచ్చోళ్లు అదే రాయిని అందిపుచ్చుకుని రంకెలు వేస్తారు. కేసీఆర్ నిజంగా అంత డబ్బే సంపాదించి ఉంటే కేంద్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు, సీమాంధ్ర మీడియా ఇంత ప్రశాంతంగా ఉండనిచ్చేవారా? ఎంత కిరికిరి చేసేవారు? తెలుగుదేశం అధినాయకుని వద్ద ఉన్నంత సొమ్ము, ఆయనవద్ద ఉండేంత మంది కాంట్రాక్టర్లు, పారిశ్రామిక వేత్తలు కేసీఆర్ వద్దనో, టీఆరెస్ వద్దనో ఉండి ఉంటే ఈ పాటికి తెలంగాణ వచ్చి ఉండేది. తెలుగుదేశం నాయకులు అద్దాల మేడలో కూర్చుని ఇతరులపై అబద్ధాల రాళ్లు ఎందుకు విసురుతున్నారో అర్థం చేసుకోలేనంత అమాయకంగా లేరు ఇప్పుడు తెలంగాణ ప్రజలు. తెలుగుదేశం నేతల ఆరోపణల లక్ష్యం కేసీఆర్‌ను దెబ్బతీయడం కాదు, తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని దెబ్బతీయడం. అసత్యపు ఆరోపణలతో తెలంగాణ ప్రజల్లో గందరగోళం సృష్టించడం. తెలంగాణ గురించి మాట్లాడకుండా, కొట్లాడకుండా రేపు తెలంగాణ ప్రజలను ఎలా ఓట్లడుగుతారు? తెలంగాణపై సభలో తీర్మానం చేయాలని టీఆరెస్, సిపిఐ, బిజెపి ఎమ్మెల్యేలు కొట్లాడుతుంటే తెలంగాణ టీడీపీ ఎమ్మెల్యేలు ఎందుకు బుద్ధావతారాల్లా కూర్చున్నారు? ‘తీర్మానం పెడితే మద్దతు ఇస్తామని’ చంద్రబాబు స్వయంగా చెప్పారు కదా! ఇప్పుడెందుకు నోరు మూసుకుని కూర్చుంటున్నారు? తెలంగాణలో టీడీపీ, కాంగ్రెస్‌లకు ఉన్న సంఖ్యాబలమే టీఆరెస్‌కు ఉంటే ఇవ్వాళ పరిస్థితి ఇంతదాకా వచ్చేదా? తెలంగాణ తెలుగుదేశం నాయకులు తమ రాజకీయ అస్తిత్వాన్ని పెట్టాల్సింది చంద్రబాబు చేతిలో కాదు, తెలంగాణ ప్రజల చేతిలో. తమకోసం కొట్లాడినవారిని జనం ఎప్పుడూ మరవరు.

టీఆరెస్, టీజేఏసీలకు  కూడా ఇది తాడో పేడో తేల్చుకోవలసిన సమయం. ఉద్యమం లేకుండా రాజకీయ అస్తిత్వపోరాటం ముందుకు సాగదు. చాలా చేసి అలసిపోయామని కొందరు, ఇంకెంతకాలం పోరాడతామని మరికొందరు, ఎన్నికల్లో చూసుకుందామని ఇంకొందరు…ఇలా శ్రేణులు చెల్లా చెదరైపోతే 200 ఉప ఎన్నికల నాటి పరాభవం ఎదురవుతుంది. రాజకీయ శక్తులను, ఉద్యమ శ్రేణులను ఎక్కడికక్కడ విడదీసి కొట్టాలన్నది శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సలహా. కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు, సీమాంధ్ర నాయకుల పెత్తనంలోని రాజకీయ పక్షాలు ఇదే వ్యూహాన్ని అమలు చేస్తున్నాయి. తెలంగాణ పార్టీలు, తెలంగాణ ఉద్యమకారులు వీరి వలలకు చిక్కకుండా తెలంగాణ వచ్చేదాకా లేదంటే ఎన్నికలు వచ్చేదాకా ఈ ఐక్యత చెడకుండా, ఉద్యమ వేడి చల్లారకుండా చూసుకోవలసిన అవసరం ఉంది. ఇప్పుడు దెబ్బతింటే ఇక ఎప్పటికీ కోలుకోలేము. తెలంగాణ ఈ పన్నెండేళ్లు కొట్లాడింది ఒక ఎత్తు, ఈ ఏడాది కొట్లాడేది మరో ఎత్తు. తప్పుటడుగులు, తప్పటడుగులు పడకుండా చూసుకోవలసిన తరుణం. ఈ పన్నెండేళ్లుగా కేంద్రమో, కాంగ్రెస్ పార్టీయో తెలంగాణపై తీర్పు చెప్పాలని ఎదురు చూస్తూ వచ్చాం. ఇప్పుడు తీర్పు చెప్పే అవకాశాన్ని మన చేతుల్లోంచి జారవిడుచుకోవద్దు. ఉద్యమమయినా, ఎన్నికలయినా తీర్పు మనచేతుల్లోనే ఉండేలా చూసుకోవాలి.

పదండి పార్లమెంటు, అసెంబ్లీల ముందుకు

ముందు తెలంగాణ సాధనే ముఖ్యం. తర్వాతే ఎన్నికలు. తెలంగాణకు గురిపెట్టండి. తెలంగాణ వస్తుంది. ఒకవేళ రాకపోతే, తెలంగాణ ప్రజలు తెలంగాణకోసం నిలబడిన పార్టీలను గెలిపిస్తారు. ప్రేక్షకపాత్ర పోషించిన పార్టీలను, ద్రోహం చేసిన పార్టీలను, నాటకాలాడిన పార్టీలను ప్రజలు తిరస్కరిస్తారు. ఓట్లు, సీట్ల గురించి ఇప్పటి నుంచి యావ అవసరం లేదు. తెలంగాణ ఇస్తారా చస్తారా అన్నదే తెలంగాణవాదుల నినాదంగా ఉండాలి. ఆ లక్ష్యం కోసమే కార్యాచరణ ఉండాలి. ఏప్రిల్ 22 నుంచి మే పది వరకు పార్లమెంటు సమావేశాలు ప్రారంభం కానున్నాయి. ఏప్రిల్ 23 నుంచి అసెంబ్లీ సమావేశాలు మొదలు కానున్నాయి. కాంగ్రెస్‌తో తేల్చుకోవడానికి ఇది బహుశా ఆఖరి అవకాశం కావచ్చు. తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎంపీలు తెలంగాణకోసం తెగిస్తారో లేక మరోసారి నాటకాలాడతారో తేలిపోవలసిన తరుణం ఇదే.

తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎమ్మెల్యేలు రాష్ట్ర సాధనకోసం నిలబడతారో ‘సీమాంధ్ర నేతల మూతి నాకి అహాహాయని తోకలూపు సందుగొందుల దొర్లుతారో’ స్పష్టం కావలసి ఉంది. తెలుగుదేశం తెలంగాణ నేతలు తెలంగాణ డిమాండుకోసం అసెంబ్లీలో కొట్లాడతారో లేక చంద్రబాబు కనుసన్నల్లో ప్రేక్షక పాత్ర పోషిస్తారో రుజువుకావలసి ఉంది. పార్లమెంటు బడ్జెట్ సమావేశాల తర్వాత ఈ ప్రభుత్వం మనగలుగుతుందో లేదో తెలియదు. తెలంగాణ ఇస్తామని ప్రకటించినా అది అమలుకావడానికి, రాజ్యాంగ ప్రక్రియ పూర్తికావడానికి అవకాశం ఉండకపోవచ్చు. తెలంగాణ ప్రాంతం నుంచి గెలిచిన ఎంపీలంతా ఇక్కడ గడపగడపకు తిరిగి లాభం లేదు. పార్లమెంటు గడపలోనే కొట్లాడాల్సి ఉంది. ఒకరో ఇద్దరో కొట్లాడడం సాధ్యం కాదు, అందరూ కలసి నిలబడితే ప్రభుత్వం దిగివస్తుంది.

అదేసమయంలో ఇక్కడ జేయేసీలూ వీధి పోరాటాలకు సిద్ధం కావాలి. ఉద్యమమూ, రాజకీయమూ జమిలిగా ప్రయాణిస్తే తప్ప అంతిమ గమ్యం చేరలేము. ఇతర రాజకీయ పక్షాలు తెలంగాణ నుంచి విద్యుత్ మీదకు దృష్టిని మళ్లించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాయి. విద్యుత్ చార్జీల  పెంపు కూడా సమస్యే.  కొట్లాడవలసిందే. కానీ పన్నెండేళ్ల సమస్యను, దీక్షలు, సమ్మెలు, బంద్‌లు, వెయ్యిమంది బలిదానాలకు ముగింపు పలుకకుండా ఎజెండాను మార్చేయాలన్న వ్యూహమే అభ్యంతరకరం. తెలంగాణ రాజకీయ అవనికపై ఎజెండాను మార్చేసే కుతంత్రాన్ని జేయేసీలే గట్టిగా ప్రతిఘటించాలి.

“The Economist” supports Telangana

– March 30, 2013

Noted international magazine “The Economist” published this article supporting creation of Telangana. Read on….

Breaking up Indian states

The good of small things

Creating new, smaller states should be made easier
Mar 30th 2013 | DELHI |From the print edition

TELANGANA is a territory of 35m people who make up about two-fifths of the south Indian state of Andhra Pradesh. Many of them hope one day to have a state of their own. They claim a distinct history, and complain that they miss out on resources, such as supplies of water, that go to the rest of the state.

A split should have happened long ago. For five decades protesters have sought one, with Hyderabad, one of southern India’s largest cities, as their capital. Activists say that in the past three years over 300 young people have killed themselves over Telangana, demanding political control that would benefit locals. Many set themselves on fire in public.

Politicians promise support for a new state, but then, with cynical regularity, turn away. India’s ruling Congress party talks up Telangana, at times even offering a commission on reorganising state borders. In December the home minister, Sushil Kumar Shinde, said the government would announce its position on statehood for Telangana (presumably supporting it) within a month. Nothing happened.
Expect more such unfulfilled pledges before general elections due next year. Backing Telangana makes local sense: Congress won a valuable 12 of the 17 parliamentary seats there in the last general election, in 2009. Yet the party also got 21 MPs in the rest of Andhra Pradesh, where opposition to Telangana is firm. Thus Congress tries the impossible, both backing the new state and preventing its birth. Telangana “has been cheated. No promises have been kept”, says Satish Misra of the Observer Research Foundation, a Delhi think-tank. He still expects statehood eventually.

Similar pressures grow elsewhere. Vast Uttar Pradesh (UP) should decades ago have been diced into more manageable parts. On the eve of last year’s election for the state assembly, the then chief minister, Mayawati, put forward a resolution to divide the 200m-plus population into four new states. Many locals like the idea. But Ms Mayawati’s last-minute plan was opportunistic. She lost the election.

Others propose new states. The Bodo tribal group wants a chunk of Assam, in the north-east, to keep out Muslim settlers. A part of inland West Bengal is disputed. Groups in the wealthy western state of Maharashtra want to form Vidharbha. Previous rounds of unravelling encourage them. Modern India was made from colonial territory and 500-odd princely realms. Every decade or two, notably in 1956, state borders are repatched, usually according to language or demands for cultural unity. Recent arguments are made for economic development and better governance.

The Bharatiya Janata Party, then in power, oversaw the last round, in 2000, when three states in its northern Hindi-speaking heartland were each cut in two. That proved successful, on the whole. Uttarakhand, a hilly corner chopped from UP, recorded rapid economic growth and social gains, easily outperforming UP. New tax breaks and a surge in tourism helped.

Chhattisgarh, backward but resource-rich and once a part of Madhya Pradesh, is doing much better economically than before. Its chief minister, Raman Singh, boasts of consistently high growth. He expects to win re-election this year thanks to better delivery of public food rations.

Jharkhand in eastern India has faltered after separating from Bihar. But the rump of Bihar itself has thrived, with double-digit economic growth and striking social progress since the divorce. Once a byword for backwardness, the state is doing well under a local leader.

The new states were lucky in part, because India grew fast overall. But improved administration also helped: the governments of smaller states have a stake in local success. Elsewhere, too, many of India’s 35 states and union territories are at demographic extremes. They are either monsters like UP and Maharashtra (their combined population of 320m is greater than that of the United States), or minnows with barely 1m people.

Ideally, India needs a new commission to decide how to reorganise states, for it would be a mistake to leave it to politicians always thinking about the next election. Already the states, with an average of 35m people each, look unmanageably large, on the whole. By mid-century India’s overall population is expected to be 1.6 billion. If they are to fit into better-run smaller states, then someone has to get around to forming another 20 or 30 of them.