Is 1999 going to repeat in AP? Changing Dynamics

Political equations may change when compulsions arise. TDP may shift its gears towards BJP, in its run up to 2014 elections. TDP cannot go to elections on its own, as it is weak enough to fight YSRCP in Andhra or TRS in Telangana. During 2009 elections, though TDP aligned with TRS and Left, got only 26.6 percent votes.

In that elections TDP thought that Chiranjeevi’s PRP spoiled the game and helped for Y S Rajashekar Reddy come back. This time also situation not changed. Jaganmohan Reddy’s YSRCP is more strong enough to spoil TDP’s chances. Jagan’s party equally damaging TDP and Congress.

Hence TDP needs strong friend, like BJP, not a weak Left. BJP got 5.3 percent vote in last elections in Telangana and more than 3.3 percent in state. Already CPM is trying to fall in line with YSRCP. CPI cannot fill the deficit, the TDP has. And also MIM may join hands with YSRCP.

There is no guarantee of Muslim votes for TDP. These dynamics may alter the political scene. Feel good mood generated from Gujarat victory, may be prompted this move.  Narendra Modi, who lead BJP to success, making all new moves, towards cultivating a national stature.

According to highly placed sources, Modi invited not only Chandra babu and KCR and also many such leaders from all states. It is learnt that KCR congratulated Modi and but simply decided not to join the swearing in ceremony.

For the time being, Chandra Babu, avoided to attend the fete and for strategic reasons suggested Balakrishna’s name.  ‘Modi cannot be a child to think of NTR’s legacy to consider invitation. It’s Babu’s ploy’ commented, a political analyst.  But TDP think tank is weighing the idea of joining hands with BJP in 2014 elections.

TDP desperately needs a feel good friend, who can fetch up positive votes to tilt the electoral balance. In 1999 TDP taste this equation. BJP, for the first time in the history of Andhra Pradesh, got 18% of vote, when it contested on its own in 1998 Lok sabha midterm poll. In that election TDP just 31.9% votes, which was struggling for survival? That made TDP to shift the coalition politics towards Hindutva track in 1999 and finally got the fruits of the friendship.

Now the same situation is warranting TDP to change the gear.  Moditva has become the slogan of the day after recent Gujarat victory. Only knot in this episode is Telangana issue. Without taking stand on Telangana, he cannot join with BJP or BJP may not accept to it. If they join hands without TDP’s stand on Telangana, it may not yield votes in Telangana.  One thing is clear- Congress is losing the ground day in day out. Scams are playing spoils to Congress.  But TDP on its own may not benefit out of it, without a friend like BJP or Leftist Parties.

Say Yes to Telangana or Quit Telangana Behave like Leaders, not as Gamblers

Congress, TDP, YSR Congress must their stand clearly on Telangana on 28th December All Party meet. If not they must quit Telangana.

No two words. No blame games. Every party has responsibility to tell their stand. Enough is enough. Chandra Babu must know that he cannot continue tour, without giving clarity on Telangana at All party meet. Even it applies to Sharmila or Jagan or Kiran.

These leaders must keep in mind that the deaths of hundreds of young people and thunders of so many movements. Behave like leaders not as gamblers.

Raja Jeevan Kumar Maduri

12:16 PM (5 hours ago)

to me

The above article was very well articulated. Would appreciate if you continue to educate the masses more on Telangana. As such a lot of people hailing from the region are considering the Telangana movement as another political stunt to gain traction.

I agree that politics has truly become poli’tricking’ for many. However, would appreciate if you continue to provide the same momentum of education. Would appreciate if you can educate the masses on the disparities sighted and where have we been lacking. There are so many articles without any proper references. Would appreciate if you could come up with some decent statistics and some references that are government approved, which will provide the masses.

Education is the ONLY way that the movement can live. Unless someone finds the dire reason to fight, they will loose the momentum. No time is right and No time is wrong….All one needs to understand is knowledge, which you are imbibing people with and I cannot stay away from appreciating you for the same.

Thanks for compiling a wonderful article once again. Jai Telangana….Jai Jai Telangana!!

కాంగ్రెస్‌ను అర్థం చేసుకుందాం!

కాంగ్రెస్ ఎప్పుడు ఏ పని ఎందుకు చేస్తుందో ఇప్పటికయినా అర్థం చేసుకోవాలి. ఈ దేశాన్ని, ఈ రాష్ట్రాన్ని ఈ తొమ్మిదేళ్లుగా కాంగ్రెసే పరిపాలిస్తున్నది. ఇన్నేళ్ల కాలంలో కాంగ్రెస్ చేయాలనుకున్నదేదీ చేయకుండా ఉండలేదు. చేయకూడదనుకున్నదేదీ చేయలేదు. చర్చలు, ఏకాభిప్రాయం అన్నవి తురుపుముక్కలు. తెలంగాణ ఈ పరీక్షలన్నింటినీ దాటి ముందుకు వచ్చింది. అయినా కాంగ్రెస్ తెలంగాణపై నిర్ణయం చేయలేదు.  చర్చలు, ఏకాభిప్రాయంతో నిమిత్తం లేకుండానే అనేక నిర్ణయాలు చేసింది. అనేక చట్టాలు చేసింది. తొమ్మిది బడ్జెట్‌లకు ఆమోదం పొందింది. 2009కి ముందు అణుఒప్పందంపై యుద్ధమే జరిగింది. దేశ ప్రయోజనాలను బలిపెట్టే అణుఒప్పందంపై సంతకాలు చేయరాదని అప్పట్లో ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇస్తున్న వామపక్షాలు పట్టుబట్టాయి. ఆ అంశంపై పార్లమెంటులో విస్తృతాంగీకారం లేదు. కానీ వామపక్షాలతో తెగదెంపులు చేసుకుని అయినా అణు ఒప్పందం బిల్లును పార్లమెంటులో నెగ్గించింది కాంగ్రెస్. చిల్లరవర్తక రంగంలో విదేశీ ప్రత్యక్ష పెట్టుబడుల(ఎఫ్‌డిఐ)పై విస్తృతాంగీకారం కూడా లేదు. మెజారిటీ పార్టీలు ఎఫ్‌డిఐలు అనర్థదాయకమని నెత్తిన నోరుపెట్టుకుని చెప్పాయి. లక్షలాది మంది చిల్లర వర్తకులు వీధులపాలవుతారని, బహుళజాతి కంపెనీలకోసం ఇటువంటి నిర్ణయాలు చేయవద్దని కోరాయి. ఎస్‌పి, బిఎస్‌పిలు ఎఫ్‌డిఐలను వ్యతిరేకిస్తున్నందున లోక్‌సభలో ప్రభుత్వ విధానం వీగిపోతుందని, అది జరిగితే యూపీఏ ప్రభుత్వం పతనమవుతుందని భావించారు. అయినా వెనుకకు తగ్గేది లేదని కాంగ్రెస్ పట్టుబట్టింది. సంస్కరణల విధానాలకు కట్టుబడి ఉండడమే అవసరమని కాంగ్రెస్ భావించింది.  చివరకు ఎస్‌పి, బిఎస్‌పిలతో అవగాహనకు వచ్చి, ఆ రెండు పార్టీలు హాజరుకాకుండా చూసుకుని ఓటింగ్ పెట్టింది. ఫలితం, 544 మంది సభ్యులు కలిగిన లోక్‌సభలో కేవలం 254 మంది మాత్రమే ఎఫ్‌డిఐలకు మద్దతు ప్రకటించారు.  ంటే మైనారిటీ బలంతోనే కాంగ్రెస్ ఈ విధానాన్ని నెగ్గించుకుంది. కాన్సెన్సస్ అంటే విస్తృతాంగీకారం సాధించడం. విస్తృతాంగీకారం అంటే మెజారిటీ అంగీకారం పొందడం. లోక్‌సభలో 273 మంది మద్దతు పొందడం. ఇటువంటి అంగీకారం లేకుండానే కాంగ్రెస్ ఈ రెండు నిర్ణయాలను అమలు చేసింది. అంటే  కాంగ్రెస్ తనకు అవసరమైతే ఎంత దూరమయినా వెళుతుందని, దేశ ప్రయోజనాలు, ప్రజల ప్రయోజనాలకంటే తన విధానాన్ని నెగ్గించుకోవడానికే సిద్ధపడుతుందని ఈ రెండు సందర్భాలు స్పష్టం చేశాయి. ఏకాభిప్రాయం అన్నది ఒక తురుపుముక్క. దానిని సమయానుకూలంగా వాడుకోవడం కాంగ్రెస్ నేర్చిన విద్య. మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లు విషయంలోనూ ఇదే జరుగుతున్నది. కాంగ్రెస్‌కు చిత్తశుద్ధి ఉంటే ఆ బిల్లు కూడా ఈ పాటికే ఆమోదం పొంది ఉండేది. కాంగ్రెస్ అధిష్ఠానం ఏది అనుకోదో అది జరగదు. ఏది అనుకుంటుందో అది జరుగుతుంది. కాంగ్రెస్ తెలంగాణపై నిర్ణయం తీసుకోదలిస్తే ఇన్ని కుప్పిగంతులు అవసరం లేదు. నిర్ణయం తీసుకోవడానికి అనేక మంచి అవకాశాలు, సందర్భాలు వచ్చాయి. కానీ కాంగ్రెస్ అవేవీ ఉపయోగించుకోలేదు. ఎందుకంటే కాంగ్రెస్ తెలంగాణ ఇవ్వదల్చుకోలేదు. కాంగ్రెస్ అధిష్టానం చుట్టూ చేరిన నాయకులను, కేంద్ర మంత్రులను సీమాంధ్ర పెత్తందారులు ప్రభావితం చేస్తున్నారని అనేక సందర్భాల్లో రుజువయింది.

కాంగ్రెస్ నిర్ణయం అంటూ తీసుకోదలిస్తే  శ్రీకృష్ణ కమిటీ నుంచి అంత దివాలాకోరు, చౌకబారు నివేదికను తెప్పించుకునేది కాదు. నివేదిక మొత్తం సీమాంధ్ర పెత్తందారులు కోరితే రాసిచ్చినట్టు చదివినవాళ్లకు స్పష్టంగానే అర్థం అవుతుంది. కాంగ్రెస్‌కు చిత్తశుద్ధి ఉంటే ‘రహస్య అధ్యాయం’ పేరుతో ఒక అక్రమ అధ్యాయాన్ని అనుమతించి ఉండేది కాదు. ఈ మొత్తం విన్యాసంలో అంతకుముందే పదవీ విరమణ చేసిన కేంద్ర హోంశాఖ కార్యదర్శి దుగ్గల్ ప్రత్యక్షంగా పాల్గొన్నాడన్న సంగతిని మనం మరువకూడదు. రహస్య అధ్యాయం రచనలో ఆయన ప్రధాన పాత్ర పోషించారు. ఆయన అలా ఎందుకు చేశారు? ఎవరికోసం చేశారు? తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎంపీలు, ఎమ్మెల్యేలను ఎలా మేనేజ్ చేయాలో, మీడియాను ఎలా దారికి తెచ్చుకోవాలో, తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని ఎలా నీరుగార్చాలో, ప్రతిపక్షాలతో కుమ్మక్కయి ఎలా చర్చల రాజకీయం నడిపించాలో ఆ రహస్య అధ్యాయం సూచించింది. ఆంధ్రా ఎంపీలను, ఎమ్మెల్యేలను ఎలా మేనేజ్ చేయాలో ఆ నివేదిక చెప్పలేదు. సీమాంధ్రలో జరిగిన ఝాటా సమైక్యాంధ్ర ఉద్యమాన్ని ఎలా నీరుగార్చాలో ఆ నివేదిక సూచించలేదు. ఢిల్లీ మనసునెరిగి ఈ కమిటీ ఇటువంటి అప్రజాస్వామిక, అనాకరిక నివేదికను సమర్పించిందన్నది వాస్తవం. అంత పనికిమాలిన నివేదికలో కూడా ఒకానొక పరిష్కారంగా తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు ఉంది. నిర్ణయం తీసుకోదల్చుకుంటే నివేదిక వచ్చిన వెంటనే ఆ ఒక్క పరిష్కారాన్ని ఉపయోగించుకుని ఉండవచ్చు. కానీ కాంగ్రెస్ ఆ పని చేయలేదు. ఎందుకంటే కాంగ్రెస్ తల్చుకోలేదు. ఇవ్వాలనుకోలేదు. తెలంగాణ ఉద్యమం పతాకస్థాయికి చేరుకున్న సందర్భం సకల జనుల సమ్మె. అప్పుడయినా నిర్ణయం తీసుకుని ఉండవచ్చు. కానీ అదీ జరగలేదు. కేసీఆర్‌ను చర్చలకు పిలిచినప్పుడయినా కాంగ్రెస్ నిర్ణయం తీసుకుని ఉండవచ్చు. కానీ అప్పుడు కూడా దొంగనాటకాలే ఆడింది. చర్చల పేరుతో కేసీఆర్‌ను బలహీనపర్చడానికి, కాలయాపన చేయడానికి ప్రయత్నించింది. నిర్ణయం తీసుకోదల్చుకుని ఉంటే కాంగ్రెస్ ఇన్ని అవకాశాలను చేజార్చుకుని ఉండేది కాదు.

తెలంగాణపై మళ్లీ చర్చలు జరపాలనడమే ఒక బూటకం. ఇంతకాలం జరిగిన దానిని ఉద్దేశపూర్వకంగా విస్మరించడం. ఈ దేశంలో గత పదేళ్లలో తెలంగాణపై జరిగినంత చర్చ ఏ అంశంపైనా జరగలేదు. తెలంగాణపై వచ్చినంత ఏకాభిప్రాయం ఏ అంశంపైనా రాలేదు. 2004 సాధారణ ఎన్నికల్లో తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటే ప్రధానాంశం. 2009 సాధారణ ఎన్నికల్లోనూ  తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటే ప్రధాన నినాదం. కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం, అప్పటి పీఆర్పీ, సిపిఐ, బిజెపి…ఇలా అన్ని పార్టీలూ తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు మద్దతు ప్రకటించినవే. 2004 ఎన్నికలకు ముందు రాజశేఖర్‌రెడ్డి కూడా తెలంగాణలో జరిగిన ఎన్నికల ప్రచారంలో తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడాలంటే కాంగ్రెస్-టీఆరెస్‌లను గెలిపించాలని పిలుపునిచ్చినవాడే. ఆ తర్వాత ఆయనే ఆడ్డం తిరిగాడు. అయినా అప్పట్లోనే కేంద్రంలో 27 రాజకీయ పక్షాలు లిఖితపూర్వకంగా తెలంగాణకు మద్దతు ప్రకటించాయి. డిఎంకె కేంద్ర మంత్రివర్గ సమావేశంలో తెలంగాణపై నిర్ణయం తీసుకుంటే సమర్థిస్తామని చెప్పింది. బిజెడి, శివసేన ఎన్‌డిఏ నిర్ణయాన్ని సమర్థిస్తామని ప్రకటించింది. ఈ పార్టీలన్నింటికీ కలిపి అప్పటి లోక్‌సభలోనే 267 మంది సభ్యులు ఉండేవారు. కాంగ్రెస్‌కు అప్పటి లోక్‌సభలో బలం 145. కాంగ్రెస్ తెలంగాణ ఇవ్వదల్చుకుంటే అప్పుడే 411 మంది సభ్యుల మద్దతు లభించి ఉండేది. కానీ వైఎస్ రాజశేఖర్‌రెడ్డి అడ్డుపడుతున్నాడంటూ అప్పట్లో మోసం చేసింది. తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు ఇంతటి మద్దతు లభించిన తర్వాతనే 2009 ఎన్నికల్లో చంద్రబాబునాయుడు, చిరంజీవి ఇద్దరూ పోటీపడి తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు అనుకూలంగా తీర్మానాలు చేశారు. ఎన్నికల మానిఫెస్టోల్లో అచ్చుగుద్ది పంచారు. 2009 డిసెంబరులో కేసీఆర్ దీక్ష చేస్తున్నప్పుడు అసెంబ్లీ లోపలా బయటా చంద్రబాబు, చిరంజీవి తెలంగాణపై తీర్మానం ప్రతిపాదించాలని కాంగ్రెస్‌కు సవాలు విసిరారు. డిసెంబరు 7న జరిగిన అఖిలపక్ష సమావేశంలో తెలంగాణపై అసెంబ్లీలో తీర్మానం పెడితే మద్దతు ఇస్తామని చంద్రబాబు, చిరంజీవి ప్రకటించారు. కాంగ్రెస్ శాసనసభాపక్షం తెలంగాణపై నిర్ణయం తీసుకునే అధికారాన్ని సోనియాగాంధీకి అప్పగిస్తూ తీర్మానం చేసిపంపింది. లోక్‌సభలో అన్ని పక్షాలు తెలంగాణపై తక్షణమే నిర్ణయం చేయాలని డిమాండు చేశాయి. డిసెంబరు మొదటివారంలో కాంగ్రెస్ కోర్‌కమిటీ సమావేశమై మూడు రోజులపాటు తెలంగాణ అంశంపై చర్చలు జరిపింది.

కేసీఆర్ ఆరోగ్యం విషమిస్తున్న తరుణంలో, తెలంగాణ అగ్నిగుండంగా కాగుతున్న వేళ లోక్‌సభలో అన్ని పక్షాల డిమాండు, రాష్ట్రంలో అఖిలపక్ష తీర్మానం, కోర్‌కమిటీ చర్చల పర్యవసానంగా డిసెంబరు 9న ‘కేంద్ర ప్రభుత్వం’ తరఫున హోంమంత్రి చిదంబరం ‘తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు ప్రక్రియను ప్రారంభిస్తున్న’ట్టు ప్రకటించారు. అనేక పరాజయాలు, అనేక విద్రోహాలు చూసిచూసి రోసిపోయిన తెలంగాణ ప్రజలకు ఒక విజయం లభించిన తొలిరోజు డిసెంబరు 9. ఆరు దశాబ్దాల తెలంగాణ చేదు అనుభవాలకు తార్కిక ముగింపు డిసెంబరు 9 ప్రకటన. కానీ విచిత్రం ఏమంటే, రాత్రికిరాత్రే చంద్రబాబు, రోశయ్య, చిరంజీవి, జగన్ అందరూ కట్టగట్టుకున్నట్టు, కూడబలుక్కున్నట్టు అడ్డం తిరగడం, తెలంగాణ పదం తొలిసారిగా వింటున్నట్టు ఉలిక్కిపడడం. ‘ఎవరితోనూ చర్చించకుండా ఇంత కీలకమైన నిర్ణయం ఎలా తీసుకుంటారం’టూ అర్ధరాత్రి టీవీ తెరలముందు చంద్రబాబు గాండ్రింపులు. లోక్‌సభలో జగన్‌బాబు సమైక్యాంధ్ర పోరాటం. తెరవెనుక రోశయ్య రాజకీయాలు. చిరంజీవయితే మొత్తం ప్లేటు ఫిరాయించారు. పదేళ్లు జరిగిన చర్చలు గాలికిపోయాయి. తెలంగాణవాదులు ఎన్నిక ఎన్నికకూ ఎంతో రాజీపడి సాధించిన రాజకీయ ఏకాభిప్రాయమూ గంగలో కలిసింది. సీమాంధ్ర ఎమ్మెల్యేలు, ఎంపీలు అంతకుముందెన్నడూ తెలంగాణ పదమే విననట్టు, కేంద్రం నిర్ణయంపై విరుచుకుపడడం…ఇవన్నీ కాకతాళీయంగా జరగలేదు.   తెలంగాణపై తమ ఆధిపత్యాన్ని వదులుకోవడం జీర్ణించుకోలేక అందరూ కలసి కుట్రచేసి తెలంగాణను అడ్డుకున్నారు. చెప్పొచ్చే విషయం ఏమంటే-తెలంగాణపై కావలసినంత చర్చ జరిగింది. అవసరమైన రాజకీయ ఏకాభిప్రాయం ఎప్పుడో వచ్చింది. అన్ని పార్టీలకూ, అన్ని ప్రాంతాల నాయకులకూ తెలిసే  తెలంగాణపై నిర్ణయం జరిగింది. సీమాంధ్ర ఆధిపత్యంలోని పార్టీల నీతిబాహ్య చేష్టలు, దొంగనాటకాలవల్లనే వచ్చిన తెలంగాణ వెనుకకుపోయింది. ఇప్పుడు రాజకీయ పక్షాల నుంచి కావలసింది చిత్తశుద్ధి, నిజాయితీ. ఏకాభిప్రాయం కాదు.

సీమాంధ్ర మెజారిటీ ప్రాంతం. తెలంగాణ మైనారిటీ ప్రాంతం. అక్కడ 175 మంది ఎమ్మెల్యేలు. ఇక్కడ 119 మంది ఎమ్మెల్యేలు. రెండు ప్రాంతాలు విభజనకు ఒప్పుకోవడం అన్నది ఆచరణసాధ్యం కాదు. ఇటువంటి పరిస్థితిని దృష్టిలో ఉంచుకునే, రాష్ట్ర విభజనకోసం రాష్ట్ర శాసనసభ తీర్మానం చేయాలన్న నిబంధనను రాజ్యాంగంలో విధించలేదు. రాష్ట్ర విభజనకు లోక్‌సభలో కూడా సాధారణ మెజారిటీ ఉంటే చాలునని రాజ్యాంగం నిర్దేశించింది. బంతి కేంద్రం కోర్టులోనే ఉంది. ఇప్పుడు కూడా లోక్‌సభలో 240 మంది సభ్యులు కలిగిన 25 రాజకీయ పక్షాలు  తెలంగాణకు తమ మద్దతు కొనసాగిస్తున్నాయి. ఈ పార్టీలన్నీ ఇదివరకే కేంద్రానికి లేఖలు రాశాయి. ఇందులో ఎన్‌డిఏ భాగస్వామ్య పక్షాల బలం 16. సిపిఐ, ఫార్వర్డుబ్లాక్, బిఎస్‌పి, జనతాదళ్ ఎస్, ఎస్‌డిఎఫ్‌ల బలం 27. తె లంగాణకు బాహాటంగా మద్దతు ప్రకటించిన యూపీఏ భాగస్వామ్య పక్షాల బలం 45. సభలో 206 మంది సభ్యులు కలిగిన కాంగ్రెస్ తెలంగాణకు అనుకూలంగా ఒక నిర్ణయం తీసుకుంటే లోక్‌సభలో ఆ బలం 446కు చేరుతుంది. ఇది కూడా తెలుగుదేశం, వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్‌ల మద్దతు లేకుండానే. మళ్లీ అదేమాట. కేంద్రం అనుకుంటే తెలంగాణ తీర్మానం చేయడం వారం రోజుల పని. ఇవ్వదల్చుకోనప్పుడే ఇన్ని వేషాలు, ఇన్ని నాటకాలు. ‘చర్చల పేరుతో సాగదీయాల’న్న శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదికను అమలు చేయడం తప్ప మరొక మంచి ఏదీ ఈ చర్చల నాటకంలో కనిపించడం లేదు. కాంగ్రెస్‌ను ఇప్పటికయినా అర్థం చేసుకోకపోతే పదే పదే మోసపోతూనే ఉంటాం. పదే పదే ఎదురుదెబ్బలు తింటూనే ఉంటాం. మన ముఖం మీద లగడపాటి పగలబడి నవ్వుతూనే ఉంటాడు. కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం, వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్….సీమాంధ్ర ఆధిపత్యంలోని ఏ పార్టీ అయినా మౌలికంగా సమైక్యాంధ్ర పార్టీయేనని ఇప్పటికి అనేకసార్లు రుజువయింది. సీమాంధ్రలో రాజకీయ ప్రయోజనాలు కలిగిన ఏ పార్టీ అయినా తెలంగాణపై ఇలాగే దొంగవేషాలు వేస్తుందని తేటతెల్లమవుతున్నది. వీళ్లందరినీ లొంగదీయగలిగిన మంత్రం- తెలంగాణను ఒక సంఘటిత రాజకీయ శక్తిగా నిలబెట్టడం ఒక్కటే. ఉద్యమశక్తులు, రాజకీయ శక్తులు సమీకృతులై రాజీలేని ఒక రాజకీయ శక్తిగా బలపడడం. రాజకీయంగా చావుదెబ్బతింటామని తెలిస్తే తప్ప కాంగ్రెసే కాదు, ఏ పార్టీ లొంగదు. తెలంగాణ ఇప్పుడు అటువంటి దెబ్బను ఈ పార్టీలకు రుచిచూపించవలసి ఉంది.

మాకొద్దీ సీమాంధ్ర దొరతనం

పాము పాత చర్మానినికి కాలం చెల్లిపోయినప్పుడు కొత్తది ధరించి కుబుసం విడుస్తుంది. కుబుసం విడిచిన పాము కొత్త శక్తితో చురుకుగా పనిచేస్తుంది. ఆధిపత్యశక్తులు, కొల్లగొట్టడం రుచిమరిగిన శక్తులు పాత పార్టీలు, పాత రాజకీయాలకు కాలంచెల్లినప్పుడు కొత్త అవతారం ఎత్తుతాయి. కొత్త శక్తులను ముందుకు తెస్తాయి. చంద్రబాబుకు కాలం చెల్లిపోయింది. కాంగ్రెస్ అవసాన దశలో ఉంది. పన్నెండేళ్లుగా తెలంగాణ ప్రజలను మోసం చేసీచేసీ ఆ పార్టీ అప్రదిష్టపాలైంది. తెలంగాణవాదాన్ని, కేసీఆర్‌ను దెబ్బకొట్టడానికి ఇప్పుడొక కొత్త శక్తి కావాలి. కొత్త నాయకుడు కావాలి. వారి ఆకాంక్షల ప్రతిరూపమే జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి. ఆయన సమైక్యవాదుల కొత్త అవతారం. సీమాంధ్ర ఆధిపత్య శక్తుల కొత్త పెత్తందారు. తెలంగాణవాదాన్ని దెబ్బకొట్టడానికి, సమైక్యవాదాన్ని నిలబెట్టడానికి మారువేషంలో వస్తున్నపార్టీ వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్. ‘తెలంగాణపై చంద్రబాబు కేంద్రానికి లేఖ రాసినందుకే మేము ఆ పార్టీకి రాజీనామా చేశాం’ అని చిత్తూరు జిల్లా తంబళ్లపల్లి ఎమ్మెల్యే ప్రవీణ్‌కుమార్‌రెడ్డి, మరో ఎమ్మెల్యే అమరనాథరెడ్డి చెప్పారంటే అర్థం ఏమిటి? జగన్ సమైక్యవాదానికి నాయకుడు అని చెప్పడం కాదా? జగన్ మాత్రమే సమైక్య రాష్ట్రాన్ని కాపాడతాడని నమ్మడం కాదా? నిజానికి చంద్రబాబు లేఖను తెలంగాణలో ఎవరూ నమ్మలేదు. అక్కడ మాత్రం టీడీపీ ఎమ్మెల్యేలు రాజీనామా చేస్తున్నారు. తెలంగాణలో జగన్ వెంట వెళుతున్నవారికి ఈ పరిణామాలు అర్థం అవుతున్నాయా? ఢిల్లీలో కేసీఆర్‌తో చర్చలు జరుగుతున్న సమయంలోనే వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ నేతలు మరోపక్క కేంద్రంలోని పెద్దలతో మంతనాలు జరిపారని వార్తలు వచ్చాయి. ‘తెలంగాణ ఇవ్వకుండా ఉంటే, మా నాన్నలాగే మళ్లీ 33 ఎంపీ సీట్లు గెలిపించుకు వచ్చి రాహుల్‌ను ప్రధానిని చేస్తానని జగన్ హామీ ఇచ్చినట్టు ఆ మంతనాల సారాంశం. దాని పర్యవసానంగానే కేంద్రంలో కాంగ్రెస్ తెలంగాణపై చర్చల్లో వెనుకకు తగ్గింది. జగన్ తెలంగాణ సమస్యను బలహీనపర్చగలడని కేంద్రం నమ్ముతున్నది. లగడపాటి రాజగోపాల్ వంటివారు సైతం ఇదేవాదాన్ని కేంద్రం వద్ద వినిపించారు. తెలంగాణపై చర్చలు విఫలం కావడానికి ఇదొక కారణం’ అని రాజకీయ విశ్లేషకుడొకరు తెలిపారు. కాంగ్రెస్‌తో తెరవెనుక ఒప్పందాలు కుదుర్చుకున్నది జగన్. ఇప్పుడు కూడా తెలంగాణకు అడ్డుపడుతున్నది జగనే? ఆయన తన తండ్రి వైఎస్ రాజశేఖర్‌రెడ్డి వారసత్వాన్నే కొనసాగిస్తున్నారు. తొలి ఆరేళ్లూ తెలంగాణ రాకుండా అడ్డంగా నిలువుగా నిలబడ్డది ఆయనే. మరోరూపంలో ఇప్పుడు ఆయన తనయుడు.

జగన్ అయినా, చంద్రబాబు అయినా మేము తెలంగాణకు వ్యతిరేకం కాదు అంటారు. తెలంగాణ మేము ఇచ్చేవాళ్లం కాదంటారు. నిర్ణయం చేయాల్సింది కేంద్రమే అంటారు. కానీ తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధనకు మద్దతు ఇస్తామని మాత్రం చెప్పడం లేదు. తెలంగాణకు రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు అనుకూలమని చెప్పడం లేదు. అందుకు వారి మనస్సాక్షి అంగీకరించడం లేదు. వ్యతిరేకం కాదు అనడానికి, అనుకూలమని చెప్పడానికి చాలా తేడా ఉంది. సీమాంధ్ర పార్టీల మాటల మర్మాన్ని అర్థం చేసుకోకపోతే తెలంగాణ ఎల్లకాలం మోసపోతూనే ఉంటుంది. ఒక విషయాన్ని అందరూ గుర్తుంచుకోవాలి. ఇటు చంద్రబాబు, అటు జగన్ ఇద్దరూ తెలంగాణపై గతంలో మాటతప్పినవారే. వచ్చిన తెలంగాణ రాష్ట్రాన్ని అడ్డుకుని తన్నుకుపోయినవారే. డిసెంబరు 10న కట్టగట్టుకుని కుట్రలు చేసినవారే. ‘తమిళనాడుకు చెందిన చిదంబరం, కర్ణాటకకు చెందిన మొయిలీ రాత్రికి రాత్రి ఇటువంటి నిర్ణయం ఎలా తీసుకుంటారు? ఎవరితో చర్చించకుండా, ఎవరికీ చెప్పకుండా, ఎవరినీ సన్నద్ధం చేయకుండా ఇంత పెద్ద నిర్ణయం ఎలా చేస్తారు?’ అని చంద్రబాబు డిసెంబరు 9 రాత్రి టీవీ తెరలముందు ప్రశ్నించారు. చంద్రబాబు చెప్పిందంతా నిజమేనా? చిదంబరం, మొయిలీ ఇద్దరూ కలసి ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నారా? ఎవరితో చర్చించ లేదా? ఎవరినీ సన్నద్ధం చేయలేదా? అంతకుముందు యాభైయేళ్లుగా తెలంగాణ ఉద్యమం జరుగుతూనే ఉంది. 2004 ఎన్నికల్లో తెలంగాణవాదమే చర్చనీయాంశం. 2009 ఎన్నికల్లో తెలంగాణవాదంపై ఎన్నికలు జరిగాయి. అప్పుడెప్పుడూ ఆంధ్రా ప్రజలు రియాక్షన్ చూపించలేదు. కేసీఆర్‌తో పొత్తుపెట్టుకున్న రాజశేఖర్‌రెడ్డిని ఆంధ్రాలో గెలిపించారు. 2009లో కేసీఆర్‌తో జతకలిసిన చంద్రబాబును కూడా ఆంధ్రా ప్రజలు 50 స్థానాల్లో గెలిపించారు. 9 డిసెంబరు 2009కి ముందు ఎనిమిదేళ్లుగా తెలంగాణ ఉద్యమం కొనసాగుతూనే ఉంది. ఈ ఉద్యమాలకు పరాకాష్ఠగా కేసీఆర్ ఆమరణ దీక్షకు కూర్చున్నారు. విద్యార్థులు వీధిపోరాటాలకు దిగారు. పార్లమెంటులో, అసెంబ్లీలో చర్చలు జరిగాయి. బిల్లు పెడితే తీర్మానానికి మద్దతు ఇస్తామని చంద్రబాబు స్వయంగా అసెంబ్లీలో కాంగ్రెస్‌కు సవాలు విసిరారు. అఖిలపక్ష సమావేశంలో అన్ని పార్టీలు తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు మద్దతు ప్రకటించాయి. కాంగ్రెస్ శాసనసభా పక్షం తెలంగాణపై నిర్ణయాన్ని సోనియాకు వదిలిపెడుతూ అంతకుముందే తీర్మానం చేసింది. కేసీఆర్ ఆరోగ్య పరిస్థితి విషమిస్తున్న తరుణంలో కాంగ్రెస్ కోర్‌కమిటీ సమావేశమై విస్తృతంగా చర్చించింది. సోనియాగాంధీ, ప్రధాని, ప్రణబ్, ఆంటోనీ, చిదంబరం, వీరప్పమొయిలీ….అందరూ ఆ సమావేశాల్లో ఉన్నారు. ఈ సమావేశాలు, చర్చలు, తీర్మానాల ఫలితంగా 9 డిసెంబరు 2009న కేంద్ర ప్రభుత్వం తరఫున చిదంబరం తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు ప్రక్రియను ప్రారంభిస్తున్నట్టు ప్రకటించారు.

మరి చంద్రబాబు ఎవరితో చర్చించకుండా నిర్ణయం చేశారని ఎందుకు అబద్ధమాడినట్టు? ఎన్‌టిఆర్ ట్రస్టు భవన్ నుంచే సీమాంధ్ర ఉద్యమ నాటకానికి ఎందుకు తెరలేపినట్టు? ‘సీమాంధ్రలో ఇంత వ్యతిరేకత, ఇంత ఉద్యమం చరిత్రలో ఎప్పుడూ చూడలేద’ని చంద్రబాబు ఎందుకు బొంకినట్టు? జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి తెలుగుదేశం ఎంపీల చేతుల్లోని ప్లకార్డులు తీసుకుని సమైక్యవాద ఎజెండాను ఎందుకు మోసినట్టు? తెలంగాణవాదులతో పొత్తులు పెట్టుకుని, తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు అనుకూలంగా తీర్మానాలు చేసి, మేనిఫెస్టోల్లో ఆ విషయం ప్రకటించి మోసం చేసిన పార్టీలను ఇప్పుడు ఏ హామీ లేకుండా ఎందుకు నమ్మాలి? ఒక వేళ వీళ్లు ఇప్పుడు హామీ ఇచ్చినా మరోసారి ఆంధ్రా ఎమ్మెల్యేలతో తిరుగుబాటు డ్రామాలు ఆడించరని నమ్మకం ఏమిటి? పయ్యావుల కేశవ్‌ను, దేవినేని ఉమాను, గోరంట్ల బుచ్చయ్య చౌదరిని కట్టడి చేసే ధైర్యం చంద్రబాబుకు ఉందా? ఇప్పుడు కేంద్రానికి లేఖ ఇచ్చే విషయంపైనే వారిని ఒప్పించలేకపోతున్నారు. వీరిని గెలిపిస్తే రేపు తెలంగాణ అనుకూల తీర్మానం ఎలా చేస్తారు? జగన్ వెంట చేరుతున్న సీమాంధ్ర నేతలంతా కరడుగట్టిన సమైక్యవాదులే. వాళ్లు తమ అభిప్రాయాలను దాచుకోవడం లేదు. ప్రవీణ్‌కుమార్‌రెడ్డి బాహాటంగానే చెప్పారు. పైగా ఆయనను సమర్థిస్తున్నవారంతా హైదరాబాద్‌లో వ్యాపార, రియల్ ఎస్టేట్ సామ్రాజ్యాలు నడిపిస్తున్నవారే. జగన్‌ను గెలిపిస్తే వీరు తెలంగాణకు అనుకూలంగా నిర్ణయం జరుగనిస్తారా? ఈ పార్టీలను గెలిపిస్తే అసెంబ్లీలో ‘తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటును సమర్థిస్తూ తీర్మానం’ చేస్తాయా? ఇవే ఇప్పుడు తెలంగాణలో ప్రతిపౌరుడూ అడగాల్సిన ప్రశ్నలు. వ్యక్తులు, పార్టీలు కాదు, వారి స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవాల్సిన తరుణం ఇది. వాళ్లు మనుషులే ఇక్కడ, మనసులు అక్కడే. తెలంగాణపై వాళ్ల మాటలన్నీ పెదవుల చివరనుంచి వస్తాయి, హృదయాల్లోంచి రావు. ఇన్ని అనుభవాల తర్వాత, ఇన్ని మోసాల తర్వాత, ఇన్ని మాటమార్పుల తర్వాత కూడాతెలంగాణ మేలుకోకపోతే జీవితాంతం మోసపోతూనే ఉంటాం. సీమాంధ్ర పార్టీలు ఏవయినా ఒకటే. వాటికి ఎప్పుడూ ద్వైదీభావం ఉంటుంది. ఎందుకంటే ఆ పార్టీలకు రెండు ప్రాంతాల్లో ప్రయోజనాలుంటాయి కాబట్టి అవి వాటిని అధిగమించి ఎదగలేవు. సిపిఐ, బిజెపి వంటి సూత్రబద్ధ రాజకీయాలు చేసే పార్టీలు తప్ప మిగిలిన పార్టీలన్నీ అవకాశవాద పార్టీలే.

అధికారం రుచి మరిగినవాళ్లు, అధికారంలో ఉన్నవాళ్లు, డబ్బు సంచులతో రాజకీయాలు నడిపిస్తున్నవాళ్లు ఎప్పుడూ చేసే పనినే ఇప్పుడు చంద్రబాబు, జగన్, కాంగ్రెస్ నేతలు చేస్తున్నారు. తెలంగాణవాళ్లతోనే తెలంగాణవాదుల కళ్లు పొడిపించే ప్రయత్నం చేయడం ఆ కుట్రలో భాగమే! తెలంగాణవాళ్లతోనే తెలంగాణ ఉద్యమంపై దాడి చేయించడం వారి వ్యూహంలో భాగమే! యుద్ధం జరిగే ప్రతిచోటా ఫిఫ్త్ కాలమిస్టులు(విద్రోహ దళం-మనసేనలో ఉంటూ శత్రువుకు సహకరించేవాళ్లు) ఉంటారు. తెలంగాణ ఉద్యమంలో కూడా ఇటువంటి విద్రోహ దళాలు చాలా ఉన్నాయి. ఒకడు బాబు జేబులో కూర్చుని తెలంగాణ ఉద్యమంపైన విషం చిమ్ముతుంటాడు. మరొకడు జగన్ కనుసైగలకనుగుణంగా తెలంగాణ ఉద్యమకారులకు వ్యతిరేకంగా సభలు, ధర్నాలు, ర్యాలీలు చేస్తుంటాడు. ఇంకొకడు సేవ చేసుకోవడానికి జగనయినా పర్వాలేదు, చంద్రబాబు అయినా పర్వాలేదు, తెలంగాణవాడు మాత్రం నాయకుడుగా రావడానికి వీళ్లేదని మేధాగోష్టులు నిర్వహిస్తుంటాడు. సీమాంధ్ర దొరలకు ఎంత భజన చేసినా పర్వాలేదు తెలంగాణ నాయకులకు మాత్రం చేయూతనివ్వం-ఇదీ వారి తత్వం. ఇది కోవర్టుల యుగం. ఇంటి దొంగల కాలం. వీళ్లను అర్థం చేసుకోవలసిన అవసరం ఉంది. వీళ్ల నిజస్వరూపాలను పసిగట్టవలసిన తరుణం వచ్చింది. అంతిమంగా వీళ్లు ఎవరి ప్రయోజనాలకోసం పనిచేస్తున్నారో, ఎవరికి ఉపయోగపడుతున్నారో గుర్తించాల్సిన అవసరం ఉంది. చిత్త శుద్ధితో తెలంగాణకోసం పాటుపడుతున్న శక్తులన్నీ ఒక్కటైతే సీమాంధ్ర పార్టీలు, ఈ ఇంటి దొంగలు ఏకాకులవుతారు. బిజెపితో కుదరదనుకుంటే టీఆరెస్, సిపిఐ, న్యూడెమాక్రసీ, నాగం జనార్దన్‌రెడ్డి అందరూ ఒక వేదిక మీదకు రావాలి. ఒక సంఘటిత శక్తిగా ఆవిర్భవించాలి. సీమాంధ్ర రాజకీయ పార్టీలకు తెలంగాణ గడ్డపై నూకలు దొరకవని రుజువు చేయాలి.  ఇప్పటిదాకా అనేక ప్రయోగాలు చేశాం. అన్ని పార్టీలతో జట్టుకట్టాం. అన్ని పార్టీలూ నమ్మించి మోసం చేశాయి. ఇప్పుడు తెలంగాణ సొంతకాళ్లపై నిలబడాల్సిన తరుణం ఆసన్నమైంది. స్వాతంత్రసమరంలో ‘మాకొద్దీ తెల్లదొరతనం’ అని పోరాడిన స్ఫూర్తితో ‘మా కొద్దీ సీమాంధ్ర దొరతనం’ అని తెలంగాణ ఎలుగెత్తి చాటాలి.

ఎవరిది అతి తెలివి?

చంద్రబాబు మాటలు మార్చీ మార్చీ చివరికి ఎవరూ నమ్మని పరిస్థితిని తెచ్చుకున్నారు. ‘నేను మంత్రి పదవి ఇచ్చి ఉంటే ఆయన ఇలా చేసి ఉండేవారా?’ అని ఒకసారి, ‘నా దగ్గర పనిచేసిన కేసీఆర్ అతితెలివితో మాటల గారడీతో జనాన్ని మోసం చేస్తున్నార’ని మరోసారి చంద్రబాబు విమర్శిస్తున్నారు. ఇన్నేళ్ల తెలంగాణ ఉద్యమం తర్వాత, కుట్రలు చేసి వచ్చిన తెలంగాణను అడ్డుకున్న తర్వాత, వందలాది మంది యువకుల బలిదానాల తర్వాత చంద్రబాబు ఇప్పుడీ మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు. ఈ మూడేళ్లలో అసలేమీ జరగలేదన్నట్టు చంద్రబాబు కేసీఆర్‌మీద దాడిచేస్తున్నారు. తాను పెద్ద గురివిందనన్న సంగతి చంద్రబాబు మరచిపోతుంటాడు. ‘చంద్రబాబు ఒకనాడు కాంగ్రెస్‌లో అంజయ్యవద్ద మంత్రిగా పని చేశాడు. ఎన్‌టిఆర్ పార్టీపెట్టినప్పుడు అతితెలివితోనే చంద్రబాబు మామను సవాలు చేశాడు. మామపై పోటీచేస్తాననని బీరాలు పలికాడు. చివరకు అనామకుల చేతిలో ఓడిపోయాడు. మళ్లీ వచ్చి మామకాళ్లు పట్టుకుని తెలుగుదేశంలో చేరాడు. అతితెలివితోనే పార్టీని గుప్పిట్లోకి తీసుకున్నాడు. మామ వెన్నంటే ఉంటూ అదే అతితెలివితో అదే మాయమాటలతో చివరకు ఆయనకు వెన్నుపోటు పొడిచి ఎమ్మెల్యేలను బుట్టలోవేసకుని ఆయనను గద్దెదింపాడు. చివరకు ఎన్‌టిఆర్ గుండెపగిలి చనిపోవడానికి కూడా చంద్రబాబు అతితెలివే కారణం?  ఆ పాపం ఊరకే పోతుందా? చంద్రబాబు ఎప్పుడూ ఇచ్చేవాడులా ఉండాలి, కేసీఆర్ తీసుకునేవాడిలా ఉండాలి-అదీ సీమాంధ్ర దురహంకారం.

ఏ కుటుంబంలో ఎంత మంది?

కుటుంబ రాజకీయాల గురించి చర్చకు వస్తే మా మిత్రుడొకరు ఏ కుటుంబం నుంచి ఎంత మంది ఉన్నారో చూద్దామని లెక్కలు వేశాడు. ఎన్‌టిఆర్ కుటుంబం, రాజశేఖర్‌రెడ్డి కుటుంబాల నుంచి పెద్ద జాబితాలే తయారయ్యాయి.
ఎన్‌టిఆర్ కుటుంబం నుంచి చంద్రబాబు, దగ్గుబాటి, పురందేశ్వరి, హరికృష్ణ, బాలకృష్ణ, ఎన్‌టిఆర్, నారారామ్మూర్తి నాయుడు, జయకృష్ణ, లోకేశ్…..మరి కొంత మంది. రాజశేఖర్‌రెడ్డి కుటుంబం నుంచి వైఎస్ జగన్, వైఎస్ వివేకానందరెడ్డి, రవీంద్రనాథరెడ్డి, వైవి సుబ్బారెడ్డి, విజయమ్మ, షర్మిళమ్మ, వైఎస్ భాస్కర్‌రెడ్డి, వైఎస్ అవినాష్‌రెడ్డి, బాల్నేని శ్రీనివాస్‌రెడ్డి….శోధిస్తే మరికొంత మంది దొరకవచ్చు. అయినా సీమాంధ్ర పార్టీలు, నాయకులు వారసత్వ రాజకీయాలు చేయవచ్చు. నేరాలు చేయవచ్చు. కోట్లు కూడబెట్టవచ్చు. పారిశ్రామిక సామ్రాజ్యాలు నిర్మించవచ్చు.  వారికి సర్వహక్కులూ ఉండాలి. వాళ్లకు తెలంగాణ ఇంటిదొంగలు ఎంతయినా వంతపాడవచ్చు. తెలంగాణ నాయకులు మాత్రం వారసత్వంగా ఉద్యమాలు కూడా చేయరాదు. ఉద్యమాల ద్వారా ఎదగరాదు.