ఆధిపత్య నిమజ్జనం

మీరు జీవ వైవిధ్యం గురించి మాట్లాడుతున్నారు
మేం జీవన వైరుధ్యాల గురించి మాట్లాడుతున్నాం!
మీరు మొక్కలు కూలిపోతున్నాయని ఆరాటపడుతున్నారు
మేం భూములనే కోల్పోతున్నామని ఆందోళనపడుతున్నాం!
మీరు పర్యావరణం గురించి మాట్లాడుతున్నారు
మేం పరాయీకరణ నుంచి విముక్తి కోరుతున్నాం!
మీరు ఊరపిచ్చుకలు అంతరిస్తున్నాయని ఊదరగొడుతున్నారు
మేము మనుషులే రాలిపోతున్నారని రగిలిపోతున్నాం!
మేం మా హక్కులను గురించి మాట్లాడుతున్నాం
మీరు అణచివేతకు సిద్ధమవుతున్నారు!
మీరు అంతర్జాతీయ ప్రతిష్ఠల గురించి చింతిస్తున్నారు
మేము అస్తిత్వ ప్రకటనకోసం తపిస్తున్నాం!
మీరు విద్రోహాల విజయకేతనాలెగరేస్తున్నారు
మేం పరాజయాల అగ్నిపర్వతంపై నిలబడి ఉన్నాం!
మీది కాస్మెటిక్ కన్వెన్షన్, కన్సాలిడేషన్ ఆఫ్ హెజిమొనీ!
మాది కడుపుమండిన కవాతు!
చలో తెలంగాణ మార్చ్!

కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత పాండువులు ధృతరాష్ట్రుడిని పరామర్శించడానికి వస్తారు. ధృతరాష్ట్రుడు భీముడిని ఆలింగనం చేసుకోవాలనుందంటాడు. దుర్యోధనుడిని చంపిన భీముడిని తన పరిష్వంగంలో బంధించి నలిపి వేయాలన్నది ధృతరాష్ట్రుడి ప్రణాళిక. కృష్ణుడు ఆ విషయం ముందే గ్రహంచి, అంధుడైన ధృతరాష్ట్రుడికి భీముని బదులుగా ఒక స్తంభాన్ని చూపిస్తాడు. ధృతరాష్ట్రుడి ఆగ్రహ పరిష్వంగానికి ఆ స్తంభం నుగ్గునుగ్గవుతుంది. ధృతరాష్ట్ర కౌగిలికి అంత శక్తి ఉంటుంది. కాంగ్రెస్‌కు తిరిగి అంతటి శక్తి ఉంది. నమ్మించి పరిష్వంగంలోకి తీసుకుని నలిపి పారేయడం ఆ పార్టీకి మొదటి నుంచి అలవాటు. కాంగ్రెస్ కౌగిలి నుంచి తప్పింపించుకున్నవారు క్షేమంగా ఉన్నారు. శరద్‌పవార్, మమతా బెనర్జీ, మాయావతి, జయలలిత, ములాయంసింగ్, లాలూప్రసాద్, జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి….ఇలా చాలా మందే ఆ కౌగిలికి దొరకకుండా రాజకీయంగా మనుగడలో ఉన్నారు. ఆ కౌగిలిలో చేరిపోయినవారు నలిగిపోయి, స్వయం ప్రకాశం కోల్పోయి కీలు బొమ్మలుగా మిగిలిపోయారు. గుంపులో గోవిందయ్యలయ్యారు. ఈ రెండు స్థానాల్లో ఏ స్థానం ఎంచుకుంటారో కేసీఆర్ నిర్ణయించుకోవాలి. తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధనకోసం కేసీఆర్ చేయవలసినదంతా చేశారు. అన్ని రకాల పరీక్షలకూ నిలబడ్డారు. మంత్రిపదవులు వదిలారు. అనేకసార్లు పదవులను తృణప్రాయంగా వదిలేసి తెలంగాణ ఆకాంక్షను చాటి చెప్పే ప్రయత్నం చేశారు. పన్నెండేళ్ల పోరాటాలు, త్యాగాలు, దీక్షల తర్వాత తెలంగాణ స్వీయ రాజకీయ అస్తిత్వానికి ప్రతీకగా ఎదిగారు. కాంగ్రెస్ ఎన్నిసార్లు, ఎంత దగా చేసినా మరోసారి త్యాగం ద్వారానే జయించాలన్న ప్రయత్నంతో ఢిల్లీలో చర్చలకు వెళ్లారు.  ఇన్నేళ్లుగా పెంచి పెద్ద చేసిన స్వీయ రాజకీయ అస్తిత్వాన్ని కాంగ్రెస్‌కు అప్పగించడానికి కూడా సిద్ధపడ్డారు.

నిజానికి ఇవ్వాళ తెలంగాణపై నిర్ణయం తీసుకోవడం కాంగ్రెస్ గర్జు. తెలంగాణ ఇవ్వడమో చావడమో తేల్చుకోవలసింది కాంగ్రెస్సే. తెలంగాణ ప్రజల అవసరం కాంగ్రెస్‌కు ఉంది తప్ప, తెలంగాణ ప్రజలకు కాంగ్రెస్ అవసరం లేదు. సీమాంధ్రులకు కాంగ్రెస్ అవసరం లేదని, అక్కడి ప్రజలు జగన్ వెంట వెళ్లిపోతున్నారని ఇప్పటికే తేలిపోయింది. అందువల్ల ఇది కాంగ్రెస్‌కు జీవన్మరణ సమస్య కానీ టీఆరెస్‌కు కాదు. తెలంగాణ ప్రజలు శాసించే స్థితిలో ఉన్నారు తప్ప యాచించే స్థితిలో లేరు. టీఆరెస్ శాసించే శక్తిగా ఎదిగింది తప్ప, దేబిరించే స్థితిలో లేదు. సొంత రాజకీయ ప్రయోజనాలకోసం తెలంగాణ వచ్చే అవకాశాలను వమ్ము చేయరాదన్న ఒకే ఒక్క లాజిక్‌తో కేసీఆర్ ఢిల్లీ చర్చలకు వెళ్లారు. బేషరతుగా తెలంగాణ ఇస్తే బేషరతుగా తన రాజకీయ ప్రయోజనాలను కాంగ్రెస్ చేతిలో పెట్టడానికి సిద్ధపడ్డారు.కానీ కాంగ్రెస్ మరోసారి మోసం చేసింది. తన ధృతరాష్ట్ర స్వభావాన్ని వదలలేదు. సీమాంధ్ర పెత్తందారులపై తన ప్రేమను దాచుకోలేదు. నమ్మించి మోసం చేయడం కాంగ్రెస్ ఇప్పుడే అమరిన విద్య కాదు. దగ్గరకు తీసినట్టే తీసి, గాలితీసేయడం కాంగ్రెస్‌కు మొదటి నుంచీ ఉంది. ఏడేళ్లుగా తెలంగాణ ప్రజలను ఆ పార్టీ మోసగిస్తూనే ఉంది. కాంగ్రెస్ స్వభావం అటువంటిది. ఇంత మంది ఎంపీలను గెలిపించిన రాష్ట్రానికి ఈ ఏడేళ్లలో కాంగ్రెస్ ఏం ఒరగబెట్టింది? కరువులు, కరెంటుకోతలు, రైతుల ఆత్మహత్యలు ఏమి ఆగిపోయాయి? ఎన్ని ప్రాజెక్టులు పూర్తయ్యాయి? పైగా తెలంగాణకు జరిగిన అన్యాయాల్లో సుమారు నలభైఏళ్లు రాష్ట్రాన్ని పాలించిన కాంగ్రెస్‌దే పెద్ద వాటా! 194 తర్వాత కమ్యూనిస్టుల ఊచకోతలు, 1969 ఉద్యమంలో తెలంగాణవాదుల హత్యలు, ఆ తర్వాత నక్సలైట్ల కాల్చివేతలు….అనేక ఉద్యమాలపై ఉక్కుపాదం మోపిన పాపం కాంగ్రెస్‌దే. గత పన్నెండేళ్లుగా తెలంగాణ ప్రజలను కనీవినీ క్షోభకు, గుండెకోతకు గురిచేస్తున్నది కూడా కాంగ్రెస్సే. కాంగ్రెస్‌కు రాజకీయ అవసరాలు తప్ప, ప్రజల హృదయాలతో నిమిత్తం లేదు. తెలంగాణలోని కాంగ్రెస్ మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేలు తాము ఎటువైపో నిర్ణయించుకోవలసిన తరుణం ఇప్పుడు ఆసన్నమైంది. 1969లో దాదాపు ఇటువంటి పరిస్థితుల్లోనే, ఇదే కాలంలో కొండా లక్ష్మణ్ బాపూజీ, గురుమూర్తి, వి.బి.రాజు తెలంగాణ ఉద్యమానికి మద్దతుగా మంత్రివర్గానికి రాజీనామా చేశారు. తెలంగాణ మంత్రులు తెలంగాణ ప్రజల పక్షాన నిలబడతారా, సీమాంధ్ర ప్రభుత్వంలో సీలు బొమ్మలుగా కొనసాగుతారా నిర్ణయించుకోవాలి.

ఆ తర్వాత అంతే వాటా టీడీపీది. తెలంగాణను ఒక పద్ధతి ప్రకారం సీమాంధ్ర కాలనీగా మార్చిన ఘనత టీడీపీ, వైఎస్సార్‌లదే. అందువల్ల కాంగ్రెస్, టీడీపీ, వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్…ఈ పార్టీలేవీ తెలంగాణ పార్టీలు కాదు. ఈ పార్టీలకు తెలంగాణ ఆత్మ లేదు. ఉండదు. తెలంగాణ సమస్యలు ఆ పార్టీలకు ప్రాధాన్యం కాదు. వారికి డెల్టా ఎండిపోతే కన్నీళ్లొస్తాయి. శ్రీరాంసాగర్ ఎండిపోవడం, మహబూబ్‌నగర్ వలసపోవడం, నల్లగొండ బీటలువారడం ఆ పార్టీలకు, వారి పత్రికలు, చానెళ్లకు కనిపించవు. నూజివీడులో కొందరు కల్తీ సారాతాగి చనిపోతే చంద్రబాబు ఓదార్చివస్తాడు, ఇక్కడ తెలంగాణకోసం కాల్చుకుని చనిపోతే, రైలుకింద తలపెట్టి బలైపోతే వారిని కనీసం పలకరించనయినా పలకరించడు. కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి, జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి కూడా అంతే. వీళ్లు మనుషులే ఇక్కడ. ఆత్మలు అక్కడ. ఆ పార్టీలు అప్పుడు, ఇప్పుడు, ఎప్పుడూ తెలంగాణ ప్రయోజనాలను కాపాడలేవు. కేంద్రంలో కాంగ్రెస్ ఆడుతున్న ఆటే ఇక్కడ చంద్రబాబు ఆడుతున్నాడు. ఇదిగో స్పష్టత, అదిగో స్పష్టత అని ఊరడించి ఊరడించి, చివరకు కూనిరాగం తీశారు. ‘తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటును సమర్థిస్తూ 200లో చేసిన తీర్మాణానికి కట్టుబడి ఉన్నాం. మీరు నిర్ణయం తీసుకోండి’ అని రెండు మాటల్లో స్పష్టంగా చెప్పాల్సిన విషయాన్ని వందమాటలు జతచేసి మరింత గందరగోళం సృష్టించారు. తప్పును కాంగ్రెస్ మీదకు, ఇతర పార్టీల మీదకు నెట్టే ప్రయత్నం చేశారు తప్ప, 2009  ఎన్నికల్లో తమ పార్టీ టీఆరెస్‌తో ఎందుకు పొత్తు పెట్టుకుందో, డిసెంబరు9న తెలంగాణ ప్రక్రియ ప్రారంభిస్తున్నట్టు చిదంబరం ప్రకటించగానే ఎందుకు ప్లేటు ఫిరాయించవలసి వచ్చిందో, సీమాంధ్ర ఎమ్మెల్యేల మూకుమ్మడి రాజీనామా పత్రాలను ఎన్‌టిఆర్ భవన్‌లోనే ఎందుకు తయారు చేయించవలసివచ్చిందో, సీమాంధ్ర తెలుగుదేశం నాయకులు ఎందుకు కృత్రిమ ఉద్యమాలు నడిపించవలసి వచ్చిందో చంద్రబాబు ఆలేఖలో రాయలేదు. ఇక ముందయినా సీమాంధ్ర తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యేలు తెలంగాణ ఏర్పాటుకు కట్టుబడి ఉండేవిధంగా కట్టడి చేస్తామన్న హామీ కూడా చంద్రబాబు నుంచి లభించలేదు. లభించదు. ఎందుకంటే చంద్రబాబు తెలంగాణ విషయంలో ఎప్పటికీ నిజాయితీగా వ్యవహరించే అవకాశమే లేదు. ఆ పార్టీ స్వభావం అటువంటిది. ఆ పార్టీ మూలాలు సీమాంధ్ర ప్రయోజనాల్లో ఉన్నాయి.

జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి ఇందుకు భిన్నం కాదు. ఆయన బయటికి ఏమి చెబుతున్నా, లోపల ఏం చేస్తున్నారో రాజకీయ వర్గాల్లో చర్చకు వస్తూనే ఉంది. తెలంగాణ ఇవ్వకుండా ఉంటే 2014 ఎన్నికల్లో మెజారిటీ స్థానాలు గెలిపించుకువచ్చి యూపీఏకు మద్దతు ఇస్తామని వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ నేతలు కాంగ్రెస్ అధిష్ఠానంతో జరిగిన రాజీ చర్చల్లో ప్రతిపాదించారని పెద్ద ఎత్తు ప్రచారమే జరిగింది. రాజశేఖర్‌రెడ్డి వారసునిగా రాజకీయాల్లోకి వచ్చారు కాబట్టి జగన్‌మోహన్‌రెడ్డిని తెలంగాణ వ్యతిరేకిగానే చూడవలసి ఉంటుంది. ఎందుకంటే తెలంగాణకు వ్యతిరేకంగా రాజశేఖర్‌రెడ్డి చేసినన్ని కుట్రలు మరెవరూ చేయలేదు. తుదికంటా తెలంగాణకు అడ్డమూ నిలువూ నిలబడ్డవారిలో ఆయన ప్రముఖుడు. తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని నాశనం పట్టించడానికి నిస్సిగ్గుగా ఎమ్మెల్యేలు, నాయకుల కొనుగోళ్లకు తెగబడ్డ నేత ఆయన. తన తండ్రికంటే తాను భిన్నమని జగన్ బహిరంగంగా ఎప్పుడూ చెప్పలేదు. ఇప్పుడు కూడా జగన్ పైకి తెలంగాణ ప్రజల ఆకాంక్షలను గౌరవిస్తున్నామని చెబుతున్నా, తెరవెనుక ఆయన ఆలోచనాధార మారలేదని అర్థమవుత్నుది. తెలంగాణపై ఒక స్పష్టమైన వైఖరి చెప్పే దాకా ఏ పార్టీనీ తెలంగాణ ప్రజలు ఇక నమ్మబోరు. సీమాంధ్ర ప్రభుత్వాన్నే కాదు, సీమాంధ్ర పార్టీలను, సీమాంధ్ర ప్రచార ప్రసార సాధనాలను వదిలించుకున్నప్పుడే తెలంగాణకు నిజమైన విముక్తి.

ఈ అనుభవాలన్నీ చెబుతున్నదేమంటే మన కొట్లాట మనదే. మన పోరాటం మనదే. మనకన్న చిన్న ప్రాంతాలు, మనకన్న తక్కువ జనాభా ఉన్న ఉత్తరాఖండ్, చత్తీస్‌ఘడ్, నాగా, మిజో, త్రిపుర ప్రజలు పోరాటం చేసి ప్రత్యేక రాష్ట్రాలు సాధించుకున్నారు. నాలుగున్నర కోట్ల తెలంగాణ ప్రజలు తెలంగాణ సాధించుకోలేరా? మన పోరాటాన్ని, మన ఎజెండాను ముందుకు తీసుకుపోవడానికి తెలంగాణకే ప్రత్యేకమైన ఒక పార్టీ మనకు ఎప్పుడూ ఉండాలి. ఆ పార్టీ టీఆరెస్సే కావాలి. స్వీయ రాజకీయ అస్తిత్వ పతాకాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లే చుక్కాని కావాలి. తెలంగాణలో రాజకీయ శక్తుల ఏకీకరణకు వేదిక కావాలి. ఢిల్లీలో కేసీఆర్‌కు ఏదయినా అవమానం జరిగితే అది తెలంగాణ ప్రజలకు అందరికీ అవమానమే. ఇప్పటివరకు జరిగింది చాలు. కేసీఆర్ ఇక ఢిల్లీలో ఉండవలసిన అవసరం లేదు. ఆయన ఎవరి దయాదాక్షిణ్యాలకోసం ఎదురుచూడవలసిన అవసరం లేదు. ఆయన తెలంగాణ ఉద్యమంతోనే ఉండాలి. తెలంగాణ మార్చ్‌కు ఆయనే నాయకత్వం వహించాలి. కేసీఆర్‌తో నిమిత్తం లేకుండానే తెలంగాణ ఉద్యమం జరుగుతోందన్న సంకేతాలు తెలంగాణకు మంచివి కాదు, కేసీఆర్‌కూ మంచివి కాదు.ఉద్యమం ఆయనతో లేదనుకుంటే ఢిల్లీ కూడా పట్టించుకోదు. కేసీఆర్ ఉద్యమ శక్తిగా ఉన్నప్పుడే ఢిల్లీ మాట్లాడుతుంది.  అప్పుడు ఢిల్లీయే కేసీఆర్ వద్దకు వస్తుంది. ఒకనాడు దేశ రాజకీయాలపై ఏకచ్ఛత్రాధిపత్యం చేసిన ఇందిరాగాంధీనే హైదరాబాద్‌కు రప్పించింది తెలంగాణ ఉద్యమం. ఇన్ని పార్టీల మద్దతుపై ఆధారపడి రాజకీయ మనుగడ సాగిస్తున్న సోనియాగాంధీ ఎంత? మన ఐక్యత, మన సంఘటితబలం, మన మార్చ్ ఢిల్లీని వంచాలి.

Advertisements

ఆ 80 మందే టీఆరెస్‌కు ఉంటే…?

తెలంగాణ బాధ తెలంగాణదే. మన యుద్ధం మనమే చేయాలి. మన ప్రయత్నం మనమే చేయాలి. మనకోసం మరొకరు యుద్ధం చేయరని ఈ దశాబ్దపు అనుభవాలు తేల్చి చెప్పాయి. చంద్రబాబునాయుడు బాధ బాధ వేరు. ఆయన ప్రాధాన్యతలు వేరు. ఆయన ఎజెండాలు వేరు. ఆయనకు తెలంగాణ అంతిమ ప్రాధాన్యం. అనేక డిక్లరేషన్‌లు ప్రకటిస్తారు. వాటికోసం ఢిల్లీ యాత్రలు చేస్తారు. అన్నిపార్టీల వద్ద పైరవీలు చేస్తారు. కానీ తెలంగాణ డిక్లరేషన్ మాత్రం ప్రకటించరు. వీలైనంతమేరకు తెలంగాణ నుంచి దృష్టి మళ్లించే ప్రయత్నం చేస్తారు. జయప్రకాశ్ నారాయణ కూడా అంతే. మనసులో ఒకటుంటుంది. పైకి ఒకటి మాట్లాడతారు. శాసనసభలో ఇంకొకటి చెబుతారు. తెలంగాణ ఉద్యమంలోని హేతుబద్ధత, న్యాయబద్ధత కనిపించదు, కానీ తెలంగాణ ఉద్యమం కారణంగా ఐబిఎం తన ఉద్యోగులను బెంగుళూరుకు విమానాల్లో పంపిందని ఒక అబద్ధం చెప్పి తెగ ఆవేదన పడుతుంటారు. కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి బాధ వేరు. తెలంగాణ సమస్య ఆయన సమస్య కాదు. సెప్టెంబరు 17ను తెలంగాణ విమోచనగానో, విలీనంగానో నిర్వహించడానికి ఆయన నిరాకరిస్తారు. పక్కనే ఉన్న మహారాష్ట్ర, కర్నాటకల్లో హైదరాబాద్ విమోచనను నిర్వహిస్తున్నారు కదా అంటే, వాళ్లు బావిలో దూకితే మనం దూకాలా అని ప్రశ్నిస్తారు. తెలంగాణ విమోచనోత్సవాలను నిర్వహించడం ఆయనకు బావిలో దూకడంగా కనిపించింది. కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి సమైక్యాంధ్రకు ప్రతినిధిగానే వ్యవహరిస్తున్నారు. ఆయన తెలంగాణకు కూడా ముఖ్యమంత్రిని అనే విషయమూ తరచూ మరిచిపోతున్నారు. ఇక తెలంగాణ కాంగ్రెస్ మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేల బాధ వేరు. వీరి ఆలోచనలు పదవుల చుట్టూ పైరవీల చుట్టూ తిరుగుతాయి. వీరెవరూ తెలంగాణ ప్రజల ఆకాంక్షలకు ప్రాతినిధ్యం వహించడం లేదు. తెలుగుదేశం తెలంగాణ ఎమ్మెల్యేలు చంద్రబాబుకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు. ఆయన కోరుకున్నది వీరు చేస్తారు. కొందరయితే ఆయన కోరుకున్నదానికంటే ఎక్కువ చేస్తారు. తెలంగాణ ప్రాంత కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యేలు గట్టిగా నిలబడాల్సిన ఏ సందర్భంలోనూ ఇక్కడి ప్రజల పక్షాన నిలబడ లేదు. ఎందుకంటే ఈ పార్టీలలో టికెట్లిచ్చేవారు, ఎన్నికల నిధులిచ్చేవారు సీమాంధ్ర నాయకత్వాలే. ఆ పార్టీల్లో బతికి బట్టకట్టాలంటే ఆ నేతల కనుసన్నల్లో  మసలాల్సిందే. భిన్నంగా, స్వేచ్ఛగా ఉండే అవకాశమే లేదు. ఇప్పుడు కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం పార్టీలకు కలిపి తెలంగాణలో (50+32)82 మంది ఉన్నారు. అంతమంది తెలంగాణ ప్రజల ఆకాంక్షలను శాసనసభలో ప్రతిబింబించి ఉంటే పరిస్థితి ఎలా ఉండేదో ఆలోచించండి!

కేవలం 18 మంది టీఆరెస్ ఎమ్మెల్యేలు ఇవ్వాళ అసెంబ్లీలో తెలంగాణ తీర్మానం కోసం కొట్లాడుతున్నారు. అదే టీఆరెస్‌కు డ్బ్బై మందో ఎనభై మందో ఎమ్మెల్యేలు ఉండి ఉంటే పరిస్థితి ఎలా ఉండేది? పరిస్థితి ఇంతదాకా వచ్చి ఉండేదా? తెలంగాణ సమస్యను ఇంతకాలం నాన్చి ఉండేవారా? తెలంగాణ ప్రజలు ఇంత క్షోభను అనుభవించవలసిన అగత్యం ఉండేదా? ఇంత మంది యువకులు బలిదానాలు చేయవలసిన దుస్థితి దాపురించేదా? మనకు 119 మంది ఎమ్మెల్యేలు ఉన్నారు. కానీ వారిలో అత్యధిక మంది సీమాంధ్ర నేతల చెప్పుచేతల్లో ఉన్నారు. తెలంగాణ ప్రజల ఆకాంక్షల ప్రతినిధులుగా లేరు. అదే ఎమ్మెల్యేలు తెలంగాణవాదుల చెప్పుచేతల్లో ఉండి ఉంటే శాసనసభ నడిచేదా? సమస్య ఇంత దూరం వచ్చేదా? ఇప్పుడయినా తెలంగాణపై చర్చలు జరుగుతున్నాయంటే, తెలంగాణ ప్రజల మొక్కవోని దీక్షే కారణం. వరుస ఉప ఎన్నికల్లో తెలంగాణవాదులను గెలిపించడం,  కేసీఆర్ రాజకీయ దౌత్యం, ఉద్యమ జ్వాలలు నిరంతరం ఆరకుండా సజీవంగా ఉంచడం, కోదండరామ్ నాయకత్వంలో తెలంగాణ మార్చ్‌కి జరుగుతున్న సన్నాహాలు కేంద్రానికి, నిర్ణయం తీసుకోకతప్పని పరిస్థితిని తెచ్చాయి. అయినా రాష్ట్ర ఏర్పాటుపై తుది నిర్ణయం వచ్చే దాకా కాంగ్రెస్‌ను నమ్మడానికి వీలు లేదు. అటు లగడపాటి, ఇతర సీమాంధ్ర నాయకులు మరోసారి తెలంగాణకు అడ్డుపడడానికి సమీకృతులవుతున్నారు. ఇటు తెలంగాణ కాంగ్రెస్ మంత్రులు మాత్రం విచిత్రవాదనలు చేస్తూ కాలక్షేపం చేస్తున్నారు. ‘అధిష్ఠానం మాతో కాకుండా కేసీఆర్‌తో చర్చలు జరుపడం ఏంటీ?’ ఒక పెద్ద మంత్రి దీర్ఘాలు తీస్తున్నారు. మీరు ఏం చేశారని మీతో చర్చలు జరుపాలి? తెలంగాణ ప్రజలకు మీరు ఎప్పుడు ప్రాతినిధ్యం వహించారని మీతో మాట్లాడాలి?  ఈ నిమిషంలోనయినా తెలంగాణ కాంగ్రెస్ మంత్రులు విచక్షణతో వ్యవహరిస్తే మంచిది. తెలంగాణ విషయంలో ముందుబడి పెద్దరికం వహించండి. తెలంగాణ వస్తే అందరికీ మంచిది. రాకపోతే పోరాటం చేయడానికయినా అందరూ కలిసే కదలాలి.

తెలంగాణలో ఎలాగూ సైంధవులు, శల్యులు, జయచంద్రులకు కొదువ లేదు. వాళ్లు తెలంగాణకోసం కొట్లాడరు. కొట్లాడుతున్నట్టు నటిస్తారు. కొట్లాడేవాళ్ల కాళ్లు కొట్టి కింద పడేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంటారు. వారి వెనుక ఏవేవో జెండాలు, ఎజెండాలు పనిచేస్తుంటాయి. కొందరు కిరాయికోటిగాళ్లు అయితే, ఇంకొందరు పరాయి పెత్తనానికి దాసులైనవారు. కేసీఆర్‌పైన, కోదండరామ్‌పైన దుమ్మెత్తిపోయడమే లక్ష్యంగా పనిచేస్తుంటారు. పరస్పర సంబంధంలేని ఆరోపణలతో ఊరేగుతుంటారు. వీరిని అంతగా పట్టించుకోనవసరం లేదు కానీ ఉద్యమంపై విషం గక్కుతున్న సీమాంధ్ర మేధావులకు మాత్రం సమాధానం చెప్పి తీరాలి. లగడపాటి రాజగోపాల్, పరకాల ప్రభాకర్ నాజీలను మించిన దురహంకారాన్ని, గోబెల్స్‌ను మించిన దుష్ప్రచారాన్ని చేస్తున్నారు. వారు చేసే ఆరోపణలు, విమర్శలేవీ కొత్తవి కాదు. కానీ ఏ సందర్భంలోనూ వాటిని ఉపేక్షించడానికి వీలు లేదు. తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పాటు చేస్తే నక్సలైట్లు పెరుగుతారని, హిందూ ముస్లిం మత ఘర్షణలు చెలరేగుతాయని రాజగోపాల్ పాత అబద్ధాన్నే పదేపదే చెబుతున్నారు. ఈ రాష్ష్రంలో నక్సలైట్ల సమస్య వచ్చిందే 1969 తెలంగాణ ఉద్యమం వైఫల్యం తర్వాత. తెలంగాణ ఉద్యమంపై కాసు బ్రహ్మనందారెడ్డి నాయకత్వంలోని సీమాంధ్ర సర్కారు చేసిన దాష్టీకాలు, అరాచకాలతో విసుగుచెందిన చాలా మంది తెలంగాణ యువకులు విప్లవోద్యమంవైపు వెళ్లారు. నక్సలైటు ఉద్యమం ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడింది, వసంత మేఘ ఘర్జనలు శ్రీకాకుళంలో మొదలై రాష్ట్రం నలుమూలలా ప్రతిధ్వనించిందీ, గోదావరిలోయలో రక్తం ఏరులై పారిందీ, నల్లమల ఎర్ర జెండాలను ఎగురవేసిందీ సమైక్యాంధ్ర హయాంలోనే. సమైక్యాంధ్ర నక్సలైటు ఉద్యమాన్ని ఆపగలిగిందా? వేలాది మంది యువకుల బలిదానాన్ని నిలువరించిందా? నక్సలైట్ల సమస్య అనుభవాలు, గాయాలు, గుణపాఠాలు తెలంగాణ ప్రజలకు తెలిసినంతగా ఇప్పుడు ఎవరికీ తెలియదు. ఒక వేళ అటువంటి సమస్య వస్తే తెలంగాణ ప్రజలు పరిష్కరించుకోలేరా? దానికి రాజగోపాల్ వంటి కామెడీ పొలిటీషయన్లు అవసరమా? ఇక హిందూ ముస్లింల ఘర్షణల గురించి. హైదరాబాద్‌లో హిందూ ముస్లిం ఘర్షణలు ఎప్పుడయినా జరిగాయీ అంటే అవి కాంగ్రెస్ నాయకుల మధ్య అధికారంకోసమే జరిగాయి. ఒక సారి రాజశేఖర్‌రెడ్డి, మరొకసారి మరో రెడ్డి హైదరాబాద్‌ను రణస్థలిగా మార్చారు. హైదరాబాద్‌లో హిందూ ముస్లింల మధ్య సీమాంధ్ర నాయకులు పెట్టిన చిచ్చు తప్ప, వాస్తవానికి ఏ వైరుధ్యమూ లేదు. వందల ఏళ్లుగా కలసి జీవిస్తున్న చరిత్ర వారిది. సీమాంధ్ర రాజకీయ రాబందుల జోక్యం లేకపోతే హైదరాబాద్‌లో అంతా సుభిక్షంగా ఉండేది.

పరకాల ప్రభాకర్ పెద్ద మనిషి అనుకున్నాను. ఆయనకు రాజకీయ కన్విక్షన్స్, లోతైన అవగాహన ఉంటాయనుకున్నాను. కానీ ఆయన కూడా నేలబారు మనిషేనని తేలిపోతున్నది. తెలంగాణ ఉద్యమంపై ఆయన ఏమంటున్నాడో చూడండి- ‘తెలంగాణ ఉద్యమం ఒక పీడ. ఒక అప్రజాస్వామిక ఉద్యమం. పాప పంకిలం. హంతక స్వభావం కలిగినది. ఒక హింసాత్మక ం. ఏ తర్కానికి నిలబడని ఉద్యమం. అబద్ధాల ఉద్యమం. వైరుధ్య పూరితం….’. ఎన్ని శాపనార్థాలు? ఎన్ని తిట్లు? ప్రజాస్వామ్యంపై గౌరవం ఉన్నవాళ్లు మాట్లాడే భాషా ఇది. తెలంగాణ ఉద్యమ చరిత్ర చూసినవారు ఇచ్చే తీర్పులా ఇవి. ఇది అప్రజాస్వామిక ఉద్యమమా? ప్రజారాజ్యం పార్టీ ఎన్నికల మ్యానిఫెస్టో కమిటీ సభ్యునిగా ‘తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు డిమాండు న్యాయమైనద’ని మ్యానిఫెస్టోలో రాసినప్పుడు నువ్వు ఏంచేశావు ప్రభాకర్? నిజామాబాద్‌లో జరిగిన ప్రజారాజ్యం సభలో తెలంగాణ ప్రజల ఆకాంక్షలను గౌరవిస్తామని తమరు స్వయంగా ప్రకటించారు కదా ప్రభాకర్! అన్ని పార్టీలు అంగీకరించి, తీరా కేంద్రం నుంచి రాష్ట్ర ఏర్పాటు ప్రక్రియను ప్రారంభించగానే ప్లేటు ఫిరాయించినవారు ప్రజాస్వామిక వాదులా ప్రభాకర్! మీకు ప్రజాస్వామ్యం గురించి మాట్లాడే హక్కుందా ప్రభాకర్! ఎన్నికల్లో టికెట్టు ఇవ్వలేదని ఎన్నికల యుద్ధంలో ఉండగా ప్రజారాజ్యానికి వెన్నుపోటు పొడిచిన నమ్మకద్రోహివి, తిన్నింటి వాసాలు లెక్కపెట్టినవాడివి నువ్వు తెలంగాణ ఉద్యమానికి నీతులు చెబుతున్నావా ప్రభాకర్! నిజమే! మీరనే మాటలన్నీ సమైక్యవాదులకు వర్తిస్తాయి. మీలాంటివారు తెలంగాణకు పట్టిన పీడ! మందబలంతో, మనీ బలంతో తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని కాలరాయాలని చూస్తున్న అప్రజాస్వామిక, దురహంకార శక్తులు మీరు! 900 మంది తెలంగాణ నవయువకుల ప్రాణాలను బలితీసుకున్న నరహంతకులు సమైక్యవాదులు. సమైక్యవాదాన్ని నిలబెట్టడానికి మీరు చేస్తున్న పాపాలు శ్రీవేంకటేశ్వరుని పుష్కరిణిలో మునిగినా పోవు. ప్రభాకర్ మీరు చేసే వాదనల్లో కుతర్కం, వితర్కం తప్ప తర్కం ఎక్కడుంది ప్రభాకర్! ఏ వాదనలు చెప్పి మమ్మల్ని కలసి ఉండమంటావు ప్రభాకర్! మేము వెయ్యి కారణాలు చూపగలం! మీరు ఒక్క కారణం చెప్పలేరు. నిన్నగాక మొన్న మీ ముఖ్యమంత్రి మహబూబ్‌నగర్‌లో శ్రీశైలం నిర్వాసితులకు ఉద్యోగపత్రాలిస్తే మా వాళ్లు ఆ కాగితాలు పట్టుకుని నంద్యాల వెళితే ఏం జరిగింది ప్రభాకర్! మా వాళ్లను ఎందుకు తరిమేశారు ప్రభాకర్! మీ తర్కం ఎందుకు పనిచేయడం లేదు? వైరుధ్యాలు, అబద్ధాలు సమైక్యవాదుల సొంతం. విలీనం మొదలు మొన్న మేనిఫెస్టోల దాకా సమైక్యవాదం బతుకుతున్నదే అబద్ధాల మీద. కోదండరామ్ వ్యాఖ్యలను తప్పుగా అన్వయించి ఉద్యమంపై విషం చిమ్మవద్దు. ఒకటి మాత్రం నిజం ప్రభాకర్! ప్రజాస్వామిక ఆకాంక్షలు వమ్మయిన చోట, శాంతి మార్గం విఫలమైన చోట విగ్రహాలు ఎగిరిపడతాయి ప్రభాకర్!

తెలంగాణ క్లైమాక్స్

కోట్లాది మెదళ్లు. అవే ప్రశ్నలు. తెలంగాణ వస్తుందా? కేంద్రం ఇస్తుందా? కేసీఆర్ ఢిల్లీలో ఏం చేస్తున్నారు? కేంద్రం చర్చలు చేస్తూ ఉంటే ఆంధ్రా నాయకులు ఇంత కాన్ఫిడెంట్‌గా తెలంగాణ రాదని ఎలా చెబుతున్నారు? అసలేం జరుగుతోంది? నిన్న  ఉన్నతోద్యోగిగా పదవీ విరమణ చేసిన డ్బ్బై ఏళ్ల పెద్ద మనిషి నమస్తే తెలంగాణ ఆఫీసుదాకా వచ్చి, ‘బాబూ ఈ టెన్షన్ భరించడం కష్టంగా ఉంది. అసలేం జరుగుతుందో చెప్పండి? తెలంగాణ రాదనుకుంటే సెప్టెంబరు 30న మేమేం చేయాలో చెప్పండి? ఒకరిలా మరొకరలా మాట్లాడుతున్నారు. మీరైతే ఏదైనా ధైర్యం చెబుతారని వచ్చాను’ అన్నారు. మరో ఉన్నతాధికారి ఫోను చేసి, ‘తెలంగాణకు గూర్కాలాండ్ తరహాలో సాధికార మండలి ఏర్పాటు చేస్తారట. తెలంగాణకు వచ్చే నిధులన్నీ ఆ మండలికి ఇస్తారట. ఆ మండలికి కేసీఆర్‌ను చైర్మన్‌ను చేస్తారట. పొద్దుటి నుంచి ఒకటే ఫోన్లు. ఇది నిజమేనా?’ ప్రశ్నించాడు. మరో జేఏసీ నాయకుడు ఫోను చేసి, ‘అసలు చర్చలు జరుగుతున్నాయా? వాళ్లు పిలిచారా? సారే వెళ్లారా? అక్కడ అసలేమీ జరుగడం లేదని కొందరు జర్నలిస్టులు చెబుతున్నారు’ సందేహం వెలిబుచ్చారు. ఇన్ని ప్రశ్నలు, ఇన్ని సందేహాలు తలెత్తడానికి ఆస్కారం ఉంది. రాష్ట్రంలో తప్పును ఒప్పు, ఒప్పును తప్పు చేసే సీమాంధ్ర మీడియా ఒకటి బలంగా ఉంది. తెలంగాణ వ్యతిరేక వాదనలను ఉన్మాదస్థాయిలో ప్రచారం చేసే శక్తులు ఆ మీడియాల్లో ఉన్నాయి. మానసిక యుద్ధంలో ఆ మీడియా ఇప్పటిదాకా పైచేయి సాధిస్తూ వస్తోంది. తెలంగాణలో ఇప్పటికీ ఆ మీడియా బలంగానే ఉంది. అందుకే షిండే మాట్లాడగానే తెలంగాణ రాదని తేలిపోయిందంటాడు ఒక జర్నలిస్టు. ఒవైసీ మాట్లాడగానే తెలంగాణ రాదని తేలిపోయిందంటాడు మరొక విశ్లేషకుడు. గూర్కాలాండ్ తరహాలో అటానమస్ కౌన్సిల్ వస్తోందని రాస్తాడు ఇంకొక విలేఖరి. అలా రాయడంలో వాళ్లకు ఒక లక్ష్యం ఉంది. ఆనందం ఉంది. ఆ చానెళ్లు చూసి, ఆ పత్రికలు చదివి తెలంగాణ ప్రజలు ఆందోళనకు గురై, బాధపడితే, కలవరపడితే వాళ్ల ఆనందం మరింత పెరుగుతుంది. ‘ఆ పత్రికలు చదవడం మానేసి ఆరు మాసాలైంది. అవి చదివినప్పటి నుంచి అనవసరమైన కోపం, ఆవేశం, బీపీ పెంచుకోవడం… ఎందుకంత బాధపడాలి? మిస్ ఇన్‌ఫర్మేషన్ లేక డిస్‌ఇన్‌ఫర్మేషన్ కంటే నో ఇన్‌ఫర్మేషన్ ఈజ్ హెల్తీ టుమీ. అయినా నేనేమీ మిస్ కావడం లేదు. నమస్తే తెలంగాణ సరిపోతోంది’ అని జేఏసీ నాయకుడొకరు మాటల సందర్భంలో చెప్పారు. తెలంగాణలో చాలా మంది బుద్ధి జీవుల కొత్త మంత్రం ఇది.

ఆందోళన పడుతున్న తెలంగాణవాదులు ఆలోచించాల్సింది ఒక్కటే-ఇప్పుడు మనముందు రెండు ప్రత్యామ్నాయాలు ఉన్నాయి. ఇంతకాలం ఏదయితే జరగడం లేదని అనుకుంటున్నామో ఇప్పుడు అది జరుగుతోంది. అక్కడ కేసీఆర్ తెలంగాణకోసం సర్వశక్తులూ ఒడ్డుతున్నారు. ఇక్కడ కోదండరామ్ నాయకత్వంలోని జేఏసీతోపాటు  తెలంగాణలోని అన్ని ఉద్యమ స్రవంతులు మరోసారి పోరుబాట పడుతున్నాయి. ఒకటి లాబీయింగ్. రెండు ఉద్యమం. రెండూ సమాంతరంగా జరగాలని కోరుకున్నాం.  ఇప్పుడు అటువంటి సన్నివేశంలో నిలబడి ఉన్నాం. ఢిల్లీలో చర్చలు జరుగుతున్నమాట వాస్తవం. పిలిచారా వెళ్లారా అన్నది అప్రస్తుతం. ఫలితం ఎలా ఉండబోతుందన్నదే ముఖ్యం. గూర్కాలాండ్ కౌన్సిల్ కోసమైతే ఇన్నేళ్ల పోరాటం, ఇన్ని త్యాగాలు అనవసరం. ‘ఇది సీమాంధ్ర నాయకులు, వారి అనుకూల మీడియా కావాలని ప్రచారం చేస్తున్నది. ఆ ప్రయోగాలన్నీ ఎప్పుడో అయిపోయాయి.  కేసీఆర్ అటువంటి ప్రతిపాదనలకు ఒప్పుకునే ప్రసక్తి లేదు. తెలంగాణ రాష్ట్రం తప్ప మరో ప్రతిపాదనకు మేము సిద్ధంగా లేము. పైగా అటానమస్ కౌన్సిల్ ఏర్పాటు చేయడం అన్నది అసాధ్యమైన విషయం. అందుకు రాజ్యాంగ సవరణ కావాలి. దానికి పార్లమెంటులో మూడింట రెండొంతుల మద్దతు కావాలి. బిజెపి లేక మరే ఇతర ఎన్‌డిఏ పక్షాలు ఇందుకు ఒప్పుకోవడం లేదు. ఇది కేవలం సీమాంధ్ర మీడియా కైట్ ఫ్లైయింగ్. రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు పార్లమెంటుకు హాజరైనవారిలో సాధారణ మెజారిటీ సభ్యులు తీర్మానిస్తే చాలు. సాధారణ మెజారిటీతో ఏర్పాటయ్యే అవకాశాన్ని వదులుకుని అంతకంటే కఠినమైన మార్గాన్ని కాంగ్రెస్ ఎందుకు ఎంచుకుంటుంది? తెలంగాణకు అంగీకరించడం తప్ప కాంగ్రెస్‌కు మరో గత్యంతరం లేదు. ఇప్పుడు చర్చలు జరుగుతున్నాయి. తెలంగాణ ఇవ్వలేదా….కేసీఆర్ ఇంతకుముందే చెప్పారు… ఇస్తే సంబరం, ఇవ్వకపోతే సమరం అని. తెలంగాణ వచ్చి తీరుతుంది. ఎవరూ నిరాశపడవలసిన అవసరం లేదు. రాకపోతే సమరానికి అవసరమైన అన్ని సన్నాహాలూ తెలంగాణలో ఇప్పటికే జరుగుతున్నాయి’ అని టీఆరెస్ నాయకుడొకరు చెప్పారు.  తెలంగాణపై షిండేలు, ఒవైసీల మాటలు అంతిమం కాదన్న విషయం అందరూ గుర్తించాలి. అవి వారి వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలు లేక పార్టీ విధానాలు తప్ప, అంతిమ ఫలితాన్ని సూచించే సంకేతాలు కావని గమనించాలి. ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో నక్సలైట్ల సమస్యను విజయవంతంగా రూపుమాపిందని కేంద్ర హోంశాఖ నివేదికల్లో బోలెడంత సమాచారం ఉంది. నక్సల్స్ ఏరివేత విషయంలో కేంద్ర హోంమంత్రులు, ప్రధాని స్వయంగా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ను ఆదర్శంగా తీసుకోవాలని అనేక సమీక్షా సమావేశాల్లో ప్రకటించారు. నక్సల్స్ సమస్య సమైక్య రాష్ట్రంలోనే పతాక సన్నివేశానికి చేరి, చల్లారిపోయింది. నక్సల్స్ సమస్య ఆవిర్భావ మూలాలు 1969లో తెలంగాణ ప్రజలపై జరిగిన దాష్టీకంలో ఉన్నాయి. అందువల్ల ఆ పాపం కూడా సీమాంధ్ర సర్కారుదే. ఇక పోతే ఎంఐఎం కూడా ఎప్పుడూ తెలంగాణ ప్రజలతో లేదు. నాడు నిజాం కూడా తెలంగాణ ప్రజలకు దూరంగానే ఆలోచనలు చేశారు. ఇప్పుడు ఒవైసీ కూడా ఆ దూరాన్ని కొనసాగించదలుచుకున్నారు. ఒవైసీ అభిప్రాయం తెలంగాణ ముస్లింలందరి అభిప్రాయం కాదు.

విచిత్రం ఏమిటంటే, ఇంత జరుగుతున్నా తెలంగాణ కాంగ్రెస్ మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేలు ఎవరూ ప్రజలు ఆశించిన విధంగా స్పందించడం లేదు. ఎందుకోగానీ ఎంపీలు కూడా చల్లారిపోయారు. 2000 సంవత్సరంలో చిన్నారెడ్డి చేసిన సంతకాల సేకరణ ఉద్యమం పంచాయతీరాజ్ శాఖ మంత్రి కుందూరు జానారెడ్డి ఇప్పుడు చేస్తున్నారు. రెడ్డొచ్చి మొదలాడినట్టుంది. ఏదోఒకటి చేశామనిపించుకోవడం తప్ప, ఇస్తారా చస్తారా అని కేంద్రాన్ని అడిగే దమ్మును తెలంగాణ కాంగ్రెస్ నాయకులు చూపడం లేదు. జానారెడ్డి గురించి అర్థం చేసుకోవడానికి ఆయన ఆంతరంగికుల్లో ఒకరైన తూడి దేవేందర్‌రెడ్డి నల్లగొండ జిల్లాలో వారంరోజుల క్రితం చేసిన ప్రకటన చదవాలి. ‘తదుపరి ముఖ్యమంత్రి జానారెడ్డే అవుతారు. జానారెడ్డి ముఖ్యమంత్రి కావడానికి ఆంధ్రా ప్రాంత నాయకులు కూడామద్దతు ఇస్తున్నారు’ అని ఆయన నాగార్జునసాగర్ నియోజకవర్గస్థాయి సమావేశంలో దేవేందర్‌రెడ్డి ప్రకటించారు. ముఖ్యమంత్రి కావాలన్న కాంక్షను జానారెడ్డి కూడా ఎప్పుడూ దాచుకోలేదు. ముఖ్యమంత్రి కావాలనుకోవడంలో కూడా తప్పు పట్టవలసిందేమీ లేదు. కానీ ఎటువంటి పరిస్థితుల్లో ఇటువంటి ఆలోచనలు చేస్తున్నామన్నది ముఖ్యం. జానారెడ్డి ఏ రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రి కావాలనుకుంటున్నారు? సమైక్య రాష్ట్రానికా? తెలంగాణ రాష్ట్రానికా? మీకు అర్థమవుతోందా? ముఖ్యమంత్రి కావాలనుకునే వారు ఢిల్లీకి కోపం రాకుండా చూసుకోవాలి కదా? అందుకే జానా నాయకత్వంలో మంత్రుల ఢిల్లీ యాత్రలు అనంతంగా వాయిదా పడుతుంటాయి. ఉత్తుత్త సంతకాల ఉద్యమాలు జీడిపాకంలాగా సాగుతూ ఉంటాయి. తెలంగాణ ప్రజల స్వరాష్ట్ర కాంక్షలకు ఏమాత్రం ప్రాతినిధ్యం వహించని వారు, తెలంగాణ సమస్యల గురించి కొట్లాడే ఆరాటం లేనివారు ముఖ్యమంత్రులయితేనేమి, ప్రధానమంత్రులయితేనేమి? ఒక్క జానారెడ్డే కాదు, డి.శ్రీనివాస్, దామోదర రాజనర్సింహ…..అందరూ అదే బాపతు.

ఇక తెలుగుదేశం ఇప్పటికీ చిత్తశుద్ధిని ప్రదర్శించడం లేదు. తెలంగాణ ఎజెండాను పక్కనబెట్టి మిగిలిన అన్ని అంశాలను మాట్లాడుతున్నది. ఎస్‌సి డిక్లరేషన్ ప్రకటించింది. బీసీ డిక్లరేషన్ ప్రకటించింది. చంద్రబాబునాయుడు ఢిల్లీకి వెళ్లి ఈ డిక్లరేషన్‌లపై అన్ని పార్టీల వద్ద పైరవీ కూడా చేసి వచ్చారు. మంచిదే. గొప్ప విషయమే. మరి తెలంగాణ విషయం ఎందుకు మాట్లాడలేదు? దశాబ్దాలుగా కొట్లాడుతున్నది. 1969లో 360 మంది యువకులను సీమాంధ్ర సర్కారు బలిగొన్నది. తిరిగి పన్నెండేళ్లుగా వీధి పోరాటాలకూ సిద్ధపడింది. 900 మంది యువకులు బలిదానాలు చేశారు. వందలాది సమ్మెలు, హర్తాళ్‌లు, సభలు, సమ్మేళనాలు జరిగాయి. తెలంగాణ అంతా ఒక్కటే గళమై ప్రత్యేక రాష్ట్రంకోసం జైకొడుతున్నది. రాష్ట్రంలో అభివృద్ధి స్తంభించిపోయిందని అందరూ బాధపడుతున్నారు. అయినా చంద్రబాబు ఎందుకు నాన్చుతున్నారు? లేఖ ఎందుకివ్వరు? తెలంగాణపై నిర్ణయం తీసుకోవాలని కేంద్రాన్ని ఎందుకు డిమాండు చేయరు? తెలంగాణ సమస్య తేల్చండని ఢిల్లీలో అన్ని పక్షాల నాయకులను ఎందుకు కలవరు? ఎందుకంటే తెలంగాణకు సంబంధించినంతవరకు చంద్రబాబు ఎప్పుడూ చంద్రశేఖర్‌రావు కాలేరు. లేఖ విషయంలో ఇదిగో అదిగో అని సాగదీయడంలోనే ఆయన చిత్తశుద్ధి ఎంతో తెలిసిపోతున్నది. ఆయన కేంద్రానికి లేఖ ఇస్తానని రోజుకోసారి ఉద్ఘాటిస్తారు. ఒక చేలాతో పాదయాత్ర తర్వాత ఇస్తామని ప్రకటన చేయిస్తారు. మరో చేలాతో అసెంబ్లీ సమావేశాల తర్వాత లేఖ ఇస్తామని చెప్పిస్తారు. తెలంగాణలో నానా అవమానాలు పడుతున్న ఎర్రబెల్లి, కడియం శ్రీహరి వంటి నాయకులేమో తొందరగా లేఖ ఇప్పిస్తామని అవస్థలు పడుతుంటారు. చంద్రబాబు పరిస్థితి, తెలుగుదేశం దుస్థితి ఇలా ఉంటే, జర్నలిస్టు మాంత్రికుడొకాయన ఆయనకు మరోసారి దేవతావస్త్రాలు తొడిగించాలని చూస్తున్నారు. కేసీఆర్ జనానికి దూరమయ్యారని, జేయేసీకి దూరమయ్యారని, రాజకీయాల్లో ఓడలు బండ్లు, బండ్లు ఓడలు అవుతాయని, ఇక భవిష్యత్తు అంతా చంద్రబాబుదేనని మంత్రాలు చదువుతున్నారు. ఆ జర్నలిస్టు మాంత్రికుడికంటే చంద్రబాబు నయం. తాను చేసిన తప్పులు దిద్దుకోవాలని కనీసం ప్రయత్నిస్తున్నారు. ‘తొమ్మిదేళ్లు ముఖ్యమంత్రిగా, తొమ్మిదేళ్లు ప్రతిపక్ష నాయకునిగా ఉండి రాష్ట్రానికి సంబంధించిన సమస్యలపై ఒక స్పష్టత ఇవ్వకపోతే ఎలా’ అని ఆయన ప్రశ్నిస్తున్నారు. తప్పులు దిద్దుకోవచ్చుగాక కానీ చేసిన పాపం ఎలా పోతుంది? వచ్చిన తెలంగాణను మూడేండ్లు వెనుకకు కొట్టిన ద్రోహుల్లో చంద్రబాబు ఉండకుండా పోతారా? జర్నలిస్టు మాంత్రికుల మంత్రోచ్చారణలు ఆయనను పవిత్రున్ని చేస్తాయా?

వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ కూడా చేనేత దీక్షలు చేస్తుంది. ఫీజులకోసం ధర్నాలు చేస్తుంది. కరెంటుకోసం ర్యాలీలు చేస్తుంది. కానీ తెలంగాణ ప్రజల హృదయం గత పదేళ్లుగా దేనికోసం ఆరాటపడుతున్నదో గుర్తించడానికి నిరాకరిస్తున్నది. తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు మద్దతు ప్రకటించడానికి తిరస్కరిస్తున్నది. తెలంగాణ పేరు చెప్పకుండానే తెలంగాణలో రాజకీయాలు చేయగలమని, గెలవగలమని అనుకుంటున్నది. ఇది ఒక్క తెలంగాణలోనే సాధ్యం. మనవి కానివన్నీ మనవి అనుకుని నినాదాలు చేసే స్థాయికి వెళ్లింది తెలంగాణ సమాజం. తెలంగాణ ఆంధ్రీకరణ ఎంతగా జరిగిపోయిందంటే, విశాఖ ఉక్కుకోసం దేవరకొండ ఎమ్మెల్యే తొలి రాజీనామా చేస్తాడు. పొట్టి శ్రీరాములు ఆంధ్రప్రదేశ్‌కోసం మరణించాడని నమ్ముతాం. నాకు తెలిసి-పోలవరం ప్రాజెక్టు కట్టకపోతే ఎలా అని అమాయకంగా వాదించిన రోజులూ ఉన్నాయి. శంకరంబాడి సుందరాచారిని గుర్తుపెట్టుకున్నాం, ప్రతిజ్ఞ రాసిన పైడిమర్రి సుబ్బారావును మరచిపోయాం. నన్నయ, తిక్కనలను కీర్తించాం, పాల్కురికి సోమన్నను మరచిపోయాం. టంగుటూరి ప్రకాశం విగ్రహాలు పెట్టుకున్నాం, అమాయకంగా తెలంగాణను ఆంధ్రకు అప్పగించిన బూర్గుల రామకృష్ణారావును చరిత్ర పుటల్లోనే ఉంచేశాం. మనల్ని మనం మరచిపోయేట్టు చేయడమే ఆధిపత్యవాదం స్వభావం. అందుకే ఇవ్వాళ రాజశేఖర్‌రెడ్డి కొందరికి మనవాడిలాగా కనిపిస్తున్నాడు. చంద్రబాబునాయుడు మహానుభావుడిలాగా కనిపిస్తున్నాడు. ఇటీవల నల్లగొండ ఎమ్మెల్యే ఒకరు ఏదో ఒక సభలో మాట్లాడుతూ, ‘రాజశేఖర్‌రెడ్డికి నల్లగొండ జిల్లా ఎప్పటికీ రుణపడి ఉంటుంది’ అని సెలవిచ్చారు. మన నేతల బానిసబుద్ధికి తార్కాణం ఇది. కేవలం నాలుగేళ్ల వ్యవధిలో పోతిరెడ్డిపాడును ఒక నదిలా మళ్లించుకుపోయి కడపను పండించినందుకు, మన ఎస్‌ఎల్‌బీసీనీ ఇప్పటికీ పూర్తిచేయకుండా నల్లగొండను ఎండబెట్టినందుకు రాజశేఖర్‌రెడ్డికి, చంద్రబాబునాయుడుకు అందరికీ రుణపడే ఉండాలి. తెలంగాణ వచ్చినా ఆంధ్రా నాయకత్వాల నుంచి తెలంగాణ నాయకత్వాలు విముక్తి కానంతవరకు ఇక్కడి ప్రజలకు ఒరిగేదేమీ ఉండదు.