Telangana is on Agenda

This time Congress or Center cannot escape from its responsibility to take a final view on Telangana. Anti-Telangana forces are spewing venom on Telangana once again. Especially some news channels are spreading a canard that Home Ministry was submitted a report  to New President opposing formation of Telangana. Its a product of Delhi rumor mill. One news paper called Mail Today published a news item that Home Minsitry is planning to submit a report. Some Telugu news channels lifted that story and added some wishful authenticity. But one must know the fact that Home Minister or President cannot stop formation of a state or unification of a state. Same Chidambaram is holding the charge of Home Ministry, before 2009 December 9th. There are number of arguments for and against Telangana at that time also. But keeping in view of the situation  in Telangana and KCR’s Hunger strike, Congress Core Committee decided to go ahead and Chidambaram made the statement on behalf of Govt. of India. No President or no Home came in between then. Tomorrow also the situation is going to be same. Congress and Central Cabinet is key in resolving the Telangana issue. It’s just political decision, not an administrative reform to be depended on an report. Congress has to do or else die in Telangana. No Telanganite should dissapoint at the rumor mills of Andhra establishments. This parliament session is going to be decisive for Telangana. Every Telangana MP should show their ultimate metal now. If not this time we will not get Telangana for ever.

Advertisements

విజయమ్మను ఎలా స్వాగతించాలి?

నేతలకు ప్రజల మతిమరుపు మీద ప్రగాఢ విశ్వాసం. మొన్న జరిగిందేదీ ఇప్పుడు గుర్తుండదులే అన్న నమ్మకం కావచ్చు. ఏమూలైనా గుర్తున్నా కొత్త నినాదాలు, సరికొత్త ప్రచారాలతో దేనినయినా కమ్మేయవచ్చునన్న ధీమా కావచ్చు. వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ నాయకత్వం సిరిసిల్లలో ఆత్మహత్యలు చేసుకున్న చేనేత కార్మికుల కుటుంబాలను
పరామర్శించేందుకు చేస్తున్న ప్రయత్నం ఈ ధీమాలో భాగమే. రాజశేఖర్‌రెడ్డి ఐదేళ్ల పాలన గురించి ఇప్పుడు ఎవరికి గుర్తుంటుంది? ఆయన రైతులకు, చేనేత కార్మికులకు ఏం చేశారో ఏం చేయలేదో ఇప్పుడెవరిక్కావాలి? తెలంగాణ ఆకాంక్షలను ఆయన ఎలా వెక్కిరించారు, ఎలా ఎగతాళి చేశారు, ఎలా కాలరాశారు అన్నది అప్రస్తుతం? తెలంగాణ భూములను తేరగా పంచేసిన తెంపరితనం ఎవడికి కావాలి? అసెంబ్లీ నట్టనడుమ ఒక తెలంగాణవాది ముఖం మీద ‘నీ ముఖం ఎక్కడ పెట్టుకుంటావు?’ అని ప్రశ్నించిన దురహంకారాన్ని ఎందుకు గుర్తుంచుకోవాలి? చరిత్ర ఎవడిక్కావాలి? చరిత్ర పుటల్లో చేరిపోయిన విధ్వంసం ఎవరికి కావాలి?  నిన్నటి తప్పులను ఇవ్వాళ ఎందుకు మాట్లాడాలి? మొన్నటి గాయాలను ఇంకా ఎందుకు కెలుక్కోవాలి? అవకాశవాదం, రాజకీయ బానిసత్వం రంగరించిన నాయకత్వ తరానికి ఇవి అవసరం లేకపోవచ్చు. కానీ తెలంగాణవాదులను ఇవి వెంటాడుతున్నాయి. పదే పదే జ్ఞాపకం వస్తున్నాయి. ‘ఎన్నిసార్లు మోసపోతావు వెర్రివాడా?’ అని ప్రశ్నిస్తున్నాయి. జరిగింది చాలు, ఇక హద్దులు గీయాలని ఎగదోస్తున్నాయి. మనుషుల్ని, మనసుల్ని గుర్తించే తెలివి తెచ్చుకోమని బోధిస్తున్నాయి.

సాధారణంగా అయితే తెలంగాణలో ఎవరయినా పర్యటించడానికి ఎవరికీ అభ్యంతరాలు ఉండనక్కరలేదు. ప్రజాస్వామ్యంలో దేశంలో ఎక్కడయినా తిరిగి తమ అభిప్రాయాలు చెప్పుకునే స్వేచ్ఛ ఉంది. కానీ తెలంగాణ పరిస్థితికి ఒక నేపథ్యం ఉంది. పదకొండేళ్లుగా తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధనకోసం ఉద్యమం జరుగుతోంది. అవసరమయినప్పుడు రాజశేఖర్‌రెడ్డి కూడా ఈ ఉద్యమంతోనే కలసి ప్రయాణించాడు. అవసరం తీరిపోగానే తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని ఆగంపట్టించడానికి ఆయన చేయని ప్రయత్నం లేదు. తెలంగాణ ఉద్యమం గెలిపించిన ఎమ్మెల్యేలను కొనుగోలు చేశాడు. పార్టీని చీల్చడానికి ప్రయత్నించాడు. తెలంగాణవాదం లేదని, రాదని చెప్పడానికి ఆయన తపించిపోయాడు. తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు యోచనను కేంద్రం బుర్రలోకి రాకుండా చివరిక్షణం వరకు అడ్డుపడిన నాయకుడు వైఎస్సారే. ఎంతో దూరం ఎందుకు, 2009 ఎన్నికల సమయంలో తెలంగాణలో ఎన్నికల ప్రచారం ముగియగానే నంద్యాలకు వెళ్లి సీమాంధ్ర ప్రజలను రెచ్చగొట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. ‘మహాకూటమి అధికారంలోకి వస్తే హైదరాబాద్‌లో మనం విదేశీయులుగా బతకాల్సివస్తుంది. టిఆరెస్ మద్దతుతో చంద్రబాబు అధికారంలోకి వస్తే పోతిరెడ్డి పాడును మూసేస్తారు. కేసీఆర్ చేతిలో చంద్రబాబు
కీలుబొమ్మలా మారి రాష్ట్రాన్ని నాశనం చేస్తారు…కేసీఆర్ హైదరాబాద్‌లోని తెలంగాణేతర విద్యాసంస్థలు, వ్యాపార సంస్థలను మూయించేస్తామన్నారు…పరిస్థితులు ఎటు దారితీస్తాయో గమనించండి’ అని వైఎస్ రాజశేఖర్‌రెడ్డి 2009 ఏప్రిల్ 16న నంద్యాల ఎన్నికల సభలో సీమాంధ్ర ప్రజలను హెచ్చరించారు. ‘కేసీఆర్‌తో పొత్తు పెట్టుకున్న చంద్రబాబు విజయం సాధిస్తే ఈ ప్రాంత ప్రజల మనోభావాలను ఎలా కాపాడగలరు? పోలవరం, పోతిరెడ్డిపాడు ప్రాజెక్టులను వ్యతిరేకించబోమని కేసీఆర్‌తో చెప్పించాలి. తెలంగాణలో అడుగుపెట్టాలంటే వీసా ఉండాలనే విధంగా కేసీఆర్ ధోరణి ఉంది’ అని అదే రాజన్న 2009 ఏప్రిల్ 1న గుంటూరు, చిలుకలూరిపేట సభల్లో మరోసారి సీమాంధ్ర ప్రజలను బెదిరించారు. తెలంగాణ రాష్ట్రానికి  తాను పచ్చి వ్యతిరేకినని పదేపదే రుజువు చేసుకున్నారు. ఇప్పుడు జగనన్న ఆయన(రాజన్న) రాజ్యం తెస్తానని చెబుతున్నారు. జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి చెప్పడమే కాదు, పార్లమెంటులో ఆచరించి చూపించారు. కేంద్రం తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు ప్రక్రియను ప్రారంభిస్తున్నట్టు ప్రకటించగానే, పార్లమెంటులో తెలుగుదేశం ఎంపీల చేతుల్లోని ప్లకార్డులను లాక్కుని సమైక్యాంధ్ర నినాదాలు చేశారు. ‘టీడీపీ సభ్యులు ముందస్తు పథకం ప్రకారం తెలంగాణ ప్రాంతంవారు లేకుండా చూసి జీరో అవర్‌లో సమైక్యాంధ్ర అంశాన్ని లేవనెత్తారు. అప్పుడు కాంగ్రెస్ ఎంపీలు ఎవరూ లేకపోవడంతో వారొక్కరే సమైక్యవాదాన్ని వినిపించే ఛాంపియన్‌లలా వ్యవహరించారు. వారికి ఆ లబ్ది చేకూరకూడదనే నేను వారికి మద్దతుగా వెళ్లాను. తెలంగాణ ఎంపీలు ప్రత్యేక తెలంగాణకు మద్దతుగా నినాదాలిస్తుంటే కాంగ్రెస్ నుంచి సమైక్యవాదాన్ని వినిపించడానికి ఆంధ్ర, రాయలసీమ ప్రాంత ఎంపీలు అక్కడ లేకపోవడంతో నాకు వేరే మార్గం లేకపోయింది’ అని జగన్ ఆ తర్వాత పార్లమెంటు బయట స్పష్టంగానే వివరించారు. వైఎస్సార్‌కు, జగన్‌కు తెలంగాణ విషయంలో స్పష్టత ఉంది. సమైక్యాంధ్రకోసం వారు ఏమేమి చేయాలో అవన్నీ చేశారు. ఇప్పటికీ చేస్తున్నారు.  తెలంగాణ ప్రజలకు కూడా స్పష్టత వచ్చింది. గత రెండున్నరేళ్లలో వచ్చిన అన్ని ఉప ఎన్నికల్లోనూ ప్రజలు ఆ స్పష్టతను ప్రదర్శించారు. పాలను నీటిని వేరు చేసి చూపిస్తున్నారు. ఎటొచ్చీ స్పష్టత లేనిది తెలంగాణ రాజకీయ బానిస నాయకత్వాల్లోనే. తెలంగాణను ఇచ్చినట్టే ఇచ్చి తన్నుకుపోవడం ఇక్కడి ప్రజలను కనీవినీ ఎరుగని దగాకు, క్షోభకు గురిచేసింది. ఈ క్షోభను తట్టుకోలేని వారు మంటల్లో కాలిపోయి, రైలుకింద తలలు పెట్టి, ఉరివేసుకుని, పురుగుల మందు తాగి సుమారు 900 మంది యువకులు బలిదానాలు చేశారు. ఇప్పుడు విజయమ్మకు స్వాగతం పలకాలంటే ఈ రెండున్నరేళ్ల చరిత్రను పాతర వేయాలి. ఇన్ని వందల కుటుంబాల గుండె ఘోషను మరచిపోవాలి. ఇన్ని ద్రోహాలను, మోసాలను, విషాదాలను మొసలి కన్నీళ్ల కింద దాచేయాలి. తెలంగాణలో ఏమీ జరగనట్టే జగనన్నకు, విజయమ్మకు స్వాగతం పలకాలి.

పోనీ రాజశేఖర్‌రెడ్డి పాలనలో రైతులు, చేనేత కార్మికులు సుభిక్షంగా ఉన్నారా? అసలు ఆత్మహత్యలే జరగలేదా? ‘మేము అధికారంలోకి వస్తే ఒక్క రైతు కూడా ఆత్మహత్య చేసుకోకుండా చూస్తాను’ అని రాజశేఖర్‌రెడ్డి 2004 ఎన్నికలకు ముందు చెప్పారు. అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత ఆరు మాసాల వరకు హడావిడి చేశారు. కానీ ఆ తర్వాత ఏమైంది? ఆయన అధికారంలో ఉన్న ఆ ఐదేళ్లలో రాష్ట్రంలో సుమారు పదివేల మంది రైతులు ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారు. ‘ఒక్క 2009 సంవత్సరంలోనే 2414 మంది రైతులు ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు. అంతకు ముందు సంవత్సరం 2105 మంది ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారు. అత్యధిక రైతులు ఆత్మహత్యలు చేసుకున్న రాష్ట్రాల్లో ఆంధ్రప్రదేశ్‌ది రెండవస్థానం…గత ఆరేళ్లలో అత్యధికంగా ఆత్మహత్యలు జరిగిన సంవత్సరం ఇదే’-జాతీయ క్రైమ్ రికార్‌ బ్యూరో లెక్కల ఆధారంగా ప్రఖ్యాత జర్నలిస్టు పాలగుమ్మి సాయినాథ్ రాసిన వ్యాసంలోని వివరాలివి. చేనేత కార్మికుల ఆత్మహత్యలూ ఆగలేదు. రాజన్న ఐదేళ్ల పాలనలో 223 మంది చేనేత కార్మికులు, 20 మంది మరమగ్గాల కార్మికులు ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నట్టు అధికారిక లెక్కలే చెబుతున్నాయి. వారిలో సగంమందికి ఎటువంటి సహాయమూ అందలేదు. వారి అప్పులను మాఫీ చేస్తామని ఇచ్చిన హామీలూ నెరవేరలేదు. ఒక్క రైతూ చావగూడదన్న రాజన్న ఆ తర్వాత ఆ విషయమూ ఎక్కడా ప్రస్తావనకు రాకుండా చూసుకున్నారు. సంఖ్యలు అబద్ధాలు చెప్పవు. ఇవన్నీ ప్రభుత్వ నివేదికలలో ఉన్నవే. ఈ ఆత్మహత్యలు ఎవరి పాపం? ఇంత మంది రైతులు, చేనేత కార్మికులు ఉరితాళ్లను, పురుగుల మందు డబ్బాలను ఎందుకు ఆశ్రయించారు? అయినా అవన్నీ మరచిపోవాలి. అసలేమీ జరగనట్టే, తమకేమీ సంబంధంలేనట్టే జగన్, విజయమ్మ మాట్లాడతారు. మనం వినిపించుకోవాలి. ఎటువంటి ప్రశ్నలు వేయకూడదు. వారికి ఎర్ర తివాచీ పరచి స్వాగతం పలకాలి.

రాజశేఖర్‌రెడ్డి ప్రాజెక్టులేమయినా పూర్తి చేశారా? అదీ లేదు. మొదలు పెట్టడానికి చాలా మొదలు పెట్టారు. ఎస్‌ఎల్‌బీసీ టన్నెల్, దేవాదుల, కల్వకుర్తి, నెట్టెంపాడు, బీమా, ఎల్లంపల్లి  ….. ఒక్కటి పూర్తయిందా? ఏ ప్రాజెక్టుకింద ఎన్ని ఎకరాలు సాగులోకి వచ్చాయి? కొత్తగా ఎన్ని టీఎమ్సీల నీరు తెలంగాణ భూములను తడిపింది? అలీ, గుత్ప ఎత్తిపోతల పథకాలు పూర్తి చేశామన్నారు. కానీ అవి రెండూ ఎత్తి పోతల పథకాలు. ఒక్కసారి మాత్రం నీరిచ్చారు. వాటి ద్వారా మహా అయితే తీసుకోగలిగిన నీరు ఐదు టీఎమ్సీలు. సాగయ్యే భూమి గరిష్ఠంగా 50 వేల ఎకరాలు. దేవాదులలో ఎత్తిపోయడం, పైపులు పగలడం, ప్రమాదాలు జరగడం మినహా సాగు వ్యవహారాలు ఎప్పుడూ గొప్పగా చెప్పుకోలేదు. ఎల్లంపల్లి రిజర్వాయర్ పూర్తి కావచ్చింది. కానీ కాలువలు లేవు. శ్రీరాంసాగర్ రెండోదశ కాలువలు పాముల్లా వరంగల్, నల్లగొండ జిల్లా అంతటా పరుచుకున్నాయి. కానీ వాటిల్లో నీళ్లు లేవు. మిగిలిన ప్రాజెక్టులు ఎప్పటికి పూర్తవుతాయో, ఎప్పటికి నీళ్లిస్తాయో తెలియదు. అసలు పూర్తవుతాయో లేదో కూడా చెప్పడం కష్టం.  ఎందుకంటే ఇందులో చాలా ప్రాజెక్టులు లిఫ్టులు. చాలా కరెంటు కావాలి. బోరుబావులకే కరెంటు ఇచ్చే పరిస్థితి లేదు. లిఫ్టులకు ఎలా ఇచ్చేది? తెలంగాణకు టీఎమ్సీల లెక్క తేలడం లేదు కదూ! తేలవు. కానీ రాజన్న ఏం చేశాడో తెలుసా? 11500 క్యూసెక్కుల ప్రవాహంతో రోజుకు ఒక్క టీఎమ్సీ చొప్పున 45 రోజులపాటు- అంటే 45 టీఎమ్సీల(వరద రోజుల) నీటిని తరలించుకుపోవడానికి అవకాశం
ఉన్న పోతిరెడ్డి పాడు కాలువను, రాజన్న ఏకంగా 55000 క్యూసెక్కులకు పెంచారు. పోతిరెడ్డిపాడు 11500 క్యూసెక్కుల స్థాయిలో ఉన్నప్పుడు కాలువ, ఇప్పుడది ఒక చిన్న నది. కాలువను నదిగా మార్చే పని ఎప్పుడు మొదలు పెట్టారు? ఎప్పుడు పూర్తి చేశారు? 2005 చివరలో మొదలు పెట్టారు. 2009లో పూర్తయింది. పూర్తయిన తర్వాత పాత తూములు మూసేసి, కొత్త తూములు మాత్రమే వాడతామన్నారు. కానీ అన్ని తూముల ద్వారా 55000 క్యూసెక్కుల ప్రవాహంతో రోజుకు సుమారు ఐదు టీఎమ్సీల చొప్పున 45 రోజుల్లో(వరద రోజులు) 225 టీఎమ్సీలు నీటిని తీసుకు పోవచ్చు. ఎటొచ్చీ  శ్రీశైలంలో 54 అడుగుల మట్టానికి పైన నీళ్లు ఉండాలి, అక్కడ నింపుకునేందుకు రిజర్వాయర్లు ఉండాలి. పోతిరెడ్డిపాడు కాలువ మూడుగా చీలి తెలుగు గంగ, శ్రీశైలం కుడి కాలువ, కేసీ కెనాల్‌ల ద్వారా వెలిగొండ(17టీఎమ్సీలు), అలగనూరు, గోరుకల్లు(12.4), అవుకు(2), బ్రహ్మంసాగర్(17), చెన్నముక్కపల్లి రిజర్వాయరు,  మైలవరం(4), గండికోట(11.9), సోమశిల(73),  కండలేరు(6) వంటి రిజర్వాయర్లు నింపుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంది.  ఇందులో చాలా రిజర్వాయర్లు పెన్నా నదిమీద నిర్మించినవి. కృష్ణా పరివాహకప్రాంతంలోకి రావు. కానీ గత మూడేళ్లుగా పోతిరెడ్డిపాడు సీమాంధ్రలో పంటలు పండిస్తున్నది. కరువుసీమ రాయలసీమకు నీళ్లు తీసుకుపోవడాన్ని కూడా సమర్థించుకోవచ్చు. కానీ ఆగమేఘాలమీద పోతిరెడ్డిపాడును పూర్తి చేసి ఇన్ని టీఎమ్సీల నీటిని తరలించుకుపోయిన రాజన్న తెలంగాణ గొంతు ఎందుకు తడుపలేదు? ఎందుకంటే రాజన్న తెలంగాణ తనది అనుకోలేదు. తెలంగాణ ప్రజలు తన ప్రజలనుకోలేదు. తెలంగాణను ఆదుకోవాలనుకోలేదు. తెలంగాణ ఎప్పటికయినా తనకు కాకుండాపోతుందని తెలుసు. ఈలోగా తన ప్రాంతానికి ఏం చేసుకోవాలో తెలిసిన నాయకుడు ఆయన. ఎటొచ్చీ ఏ సోయీ లేని రాజకీయ నాయకత్వం మనవాళ్లే! అయినా రాజన్న రాజ్యం తెస్తానంటున్న జగనన్నకు, విజయమ్మకు సిరిసిల్లలో ఘనంగా స్వాగతం పలుకాల్సిందే!

గతంలో జగన్ అయినా, ఆ మధ్య చంద్రబాబు అయినా, ఇప్పుడు విజయమ్మ అయినా తెలంగాణకు ఎందుకు వస్తున్నారో మీరు దాచవచ్చు, కానీ ప్రజలకు తెలుసు-చేనేతలపై ప్రేమ కాదు, రాజకీయ ప్రవేశంకోసం తపన అని. రైతులపై ఆరాటం కాదు, రాజకీయ ప్రాపకంకోసం పాకులాట అని. చేనేతల పేరుతోనో, రైతుల పేరుతోనో, ఓదార్పు పేరుతోనో….పేరు ఏదయినా కావచ్చు కానీ లక్ష్యం ఇక్కడ రాజకీయ పునాదులు నిర్మించుకోవడమే. తప్పు లేదు. ఎవరయినా ఇక్కడ రాజకీయంగా బలపడవచ్చు. ఎంతమంది నాయకులయినా ఎదగవచ్చు. కానీ ఈ ఐదున్నర దశాబ్దాల గోసకు సమాధానం చెప్పకుండా,  పుష్కరకాలపు తపనకు ఓదార్పునివ్వకుండా, ఈ రెండున్నరేళ్ల క్షోభకు ఊరటనివ్వకుండా… అంతిమంగా తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటును సమర్థించకుండా ఇక్కడ రాజకీయం ఎలా చేస్తారన్నదే ప్రశ్న. నేతలారా! మీరు ఏ పార్టీలోనయినా ఉండండి. ఏ పదవులయినా పొందండి. ఏ శిఖరాలయినా అధిరోహించండి. కానీ ఇప్పుడు తెలంగాణ ప్రజ ప్రత్యేక రాష్ట్ర రస్తాలో నిలబడి ఉంది. ఈ ప్రజలకు ఏం చెబుతారో చెప్పండి. ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఏర్పాటును సమర్థిస్తారో లేదో తేల్చండి. ‘మేం తెలంగాణకు వ్యతిరేకంకాదు’, ‘తెలంగాణ ప్రజల మనోభావాలను గౌరవిస్తాం’, ‘మేం ఇచ్చేవాళ్లం కాదు, తెచ్చేవాళ్లం కాదు’……చాలు ఇటువంటి మాయమాటలు, రెండు కళ్లు, నాలుగు నాలుకల నయవంచనలు చాలా చూశాం. విన్నాం. జగనన్నే పార్లమెంటులో ఏం చేశాడో, బయట ఏం మాట్లాడాడో, పార్టీ ఏర్పాటు చేసినంక ఏ తీర్మానం చేశాడో మీకు తెలుసు. ఎన్ని వంకరలు పోయారో చూశాం. ఇక ఇప్పుడు ముసుగులో గుద్దులాటలు వద్దు. మీరు వ్యతిరేకంగా తీర్మానం చేసినా సరే, ఒక రాజకీయ పార్టీగా మీ వైఖరేమిటో తేల్చండి. ‘సమైక్యాంధ్రకే కట్టుబడి ఉన్నాం’ అని బాహాటంగా ప్రకటించిన సిపిఎం కూడా తెలంగాణలో స్వేచ్ఛగా రాజకీయాలు చేసుకుంటున్నది. మొన్నటి ఉప ఎన్నికల్లో పోటీ చేసింది. దమ్ముంటే ఆ మాట చెప్పి సిరిసిల్లకు రండి. ఏం చేయాలో సిరిసిల్ల ప్రజలు నిర్ణయించుకుంటారు. లేదంటే తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటును సమర్థిస్తున్నాం అని ప్రకటించండి…సిరిసిల్ల మీకు స్వాగతం పలుకుతుంది. కానీ గతం నాస్తి, మొన్న ఏమీ జరగలేదు, నిన్న ఏమీ జరుగలేదు, అసలు తెలంగాణ సంగతే తెలియదన్నట్టు నటిస్తూ ఉంటే చూస్తూ ఎలా సహించడం! మోసం చేశాం… చేస్తాం…చేస్తూ పోతాం…మోసపోతూ ఉండండి అని  మా తలరాతలు రాసే ప్రయత్నం చేస్తే మాత్రం పర్యవసానాలు కచ్చితంగా సవ్యంగా ఉండవు. రాజకీయ దోబూచులాటలను తెలంగాణ ప్రజలు ఇంకా జీర్ణించుకునే స్థితిలో లేరు.

kattashekar@gmail.com

Do You Know Why Telangana alone is Singing?

Today Telangana alone is singing tirelessly without breathe since last few decades/

Telangana poets in hundreds penned thousands of poems and singers staged thousands many.

Find one such poem from Andhra side during last ten years.

Sufferer only voices, caged one only sings.

Enjoying freedom and power at ransom have no need to sing. Sky is the limit for them.

We are crying from well depths. We are screaming from veins of hearts.

I appeal to your statesman souls, release us from the cage of Andhra.

I Know Why the Caged Bird Sings

The free bird leaps
on the back of the win
and floats downstream
till the current ends
and dips his wings
in the orange sun rays
and dares to claim the sky.

But a bird that stalks
down his narrow cage
can seldom see through
his bars of rage
his wings are clipped and
his feet are tied
so he opens his throat to sing.

The caged bird sings
with fearful trill
of the things unknown
but longed for still
and is tune is heard
on the distant hillfor the caged bird
sings of freedom

The free bird thinks of another breeze
an the trade winds soft through the sighing trees
and the fat worms waiting on a dawn-bright lawn
and he names the sky his own.

But a caged bird stands on the grave of dreams
his shadow shouts on a nightmare scream
his wings are clipped and his feet are tied
so he opens his throat to sing

The caged bird sings
with a fearful trill
of things unknown
but longed for still
and his tune is heard
on the distant hill
for the caged bird
sings of freedom.

Maya Angelou

వృద్ధ సింహం-బంగారు కంకణం

వెనుకట అడవిలో ఒక సింహం ఉండేది. వయసు, శక్తి, దూకుడు ఉన్నకాలంలో ఆ సింహం అడవిలో స్వైరవిహారం చేసింది. తన పర భేదం లేకుండా అవసరాన్ని బట్టి అందరినీ మింగేస్తూ వచ్చింది. తనకు సన్నిహితంగా ఉండి సలహాలు, సూచనలు, చాడీలు చెప్పినవారిని సైతం కబళించేది. తను పరుగెత్తగలిగిన కాలంలో తాను ఏం చేసినా నడిచింది. వయసైపోయింది. కాళ్లు చచ్చుబడిపోయాయి. శక్తి చాలడం లేదు. కదలలేకపోతోంది. మరి పొట్ట గడిచేదెలా? జీవనం సాగేదెలా? ఏదో ఒక జంతువును, ఎవరో ఒక మనిషిని తన వద్దకు రప్పించుకుని దగ్గరకు రాగానే పంజా విసరాలి. ఎవరో ఒకరు ఊరకే ఎందుకు దగ్గరకు వస్తారు? తాను మారిపోయానని నమ్మించాలి. శాకాహారిగా మారానని విశ్వాసం కలిగించాలి. తాను ఎవరికీ హాని చేయబోనని, అందరినీ బాగా చూసుకుంటానని హామీలు కురిపించాలి. అంతేకాదు ఒక బంగారు కంకణం సంపాదించి, దారిన పోయేవారికి చూపించి, దగ్గరకు వస్తే ఇస్తానని భ్రమపెట్టాలి. దగ్గరకు వచ్చిన తర్వాత తననుంచి ఎవరూ తప్పించుకోలేరని ఆ వృద్ధసింహం ధీమా. కానీ ఎవరు నమ్ముతారు? సింహం శాకాహారిగా మారిందంటే ఎందుకు మోసపోతారు? ఇది పంచతంత్ర కథ! ఎప్పుడో రాసిన కథ! కానీ ఇందులోని నీతి ఇప్పటి రాజకీయాలకూవర్తిస్తుంది.

తాను మారానని చంద్రబాబునాయుడు చెబుతుంటే ఎవరూ నమ్మడం లేదు. ఎన్నిసార్లు క్షమాపణలు చెప్పినా ఉద్యోగుల్లో సానుభూతి పెగలడం లేదు. అందరినీ బాగా చూసుకుంటానంటే చాలా మంది ఇంకా విశ్వసించడం లేదు. చంద్రబాబునాయుడు చేసే ప్రతి విమర్శ తిరిగి తిరిగి వచ్చి ఆయనకే తగులుతున్నది. ఆయన ప్రయోగించే బాణాలు బూమరాంగై ఆయననే గాయపర్చుతున్నాయి. ‘నువ్వు వెన్నుపోటుదారువి’ అని కొడాలి నానిని విమర్శిస్తే, ‘నిన్ను మించిన వెన్నుపోటుదారునా? ఎన్‌టిఆర్‌కు నువ్వు చేసిన అన్యాయం మరిచిపోయావా? నేషనల్ ఫ్రంట్‌కు వెన్నుపోటు పొడిచి బిజెపి పంచన చేరావు. టీఆరెస్, కమ్యూనిస్టులు…అందరినీ వెన్నుపోటు పొడిచావు. నువ్వు ద్రోహం చేయనిదెవరికి?’ అని ఎదురుదాడి చేశారు. ‘ప్యాకేజీ రాజకీయాలు వచ్చాయి. ఎమ్మెల్యేలను కొంటున్నారు’ అని చంద్రబాబు ఆరోపిస్తే, ‘ఏ ప్యాకేజీ ఇచ్చి ఎన్‌టిఆర్‌కు వ్యతిరేకంగా దగ్గుబాటిని బుట్టలో వేశావు? ఏ ప్యాకేజీ ఇచ్చి ఎమ్మెల్యేలను వైస్రాయ్‌కి రప్పించావు? ఏ ప్యాకేజీ ఇచ్చి ఇతర పార్టీల వారిని నీ పార్టీలో చేర్చుకున్నావు?’ అని మరో గొంతు ప్రశ్నిస్తున్నది. ‘బీసీలకు వంద సీట్లు ఇస్తాను. పదివేల కోట్లు వారి సంక్షేమానికి కేటాయిస్తాను’ అని చంద్రబాబు అంటే, ‘గత ఎన్నికలకు ముందుకూడా ఇలాగే చెప్పారు-కానీ కేవలం 56 మందికి మాత్రమే టికెట్లు ఇచ్చారు.  మిమ్మల్ని ఎవరు నమ్ముతారు?’ మరొకాయన ప్రశ్నించారు. ‘జగన్ అవినీతి సామ్రాట్టు. గజదొంగ…..’ అని చంద్రబాబునాయుడు మిన్నూ మన్నూ ఏకం చేసినా, ‘అవినీతి పరులు కానిదెవరు? నువ్వేం తక్కువ తిన్నావా? నీ సంగతి ఎవరికి తెలియదు’ అని జనం గొణుక్కోవడమే కాదు, ఓటుతో కొట్టి మరీ చెప్పారు. ఉచిత విద్యుత్తు అడిగితే, ‘తప్పు తప్పు’ అని ప్రచారం చేసిన చంద్రబాబు, నగదు బదిలీ ఇస్తామంటే కూడా గెలిపించలేదు. ఎందుకిలా జరుగుతోంది? చంద్రబాబునాయుడు ఏం మాట్లాడినా ఎందుకు సానుకూలత రావడం లేదు? ఎందుకు ఆయన విశ్వసనీయత పెరగడం లేదు? లోపం ఎక్కడ ఉంది?

నమ్మకమయినా అపనమ్మకమయినా ఒక్కసారి పెరగదు. ఒక్కసారే తరగదు. మన చేతిలో అధికారం ఉన్నప్పుడు, శక్తి ఉన్నప్పుడు, అవకాశాలు ఉన్నప్పుడు, చెర్నాకోలా విసరగలిగినప్పుడు మనం జనంతో, వివిధ వర్గాలతో ఎలా వ్యవహరించామన్నదే నమ్మకం పెరగడానికయినా, తరగడానికయినా కారణం. చంద్రబాబునాయుడు తొమ్మిదేళ్ల అధికారంలో ఎలా వ్యవహరించారో చాలా మందికి ఇప్పటికీ గుర్తుంది. గుర్తు చేసే నాయకులు ఉన్నారు. ప్రచార, ప్రసార సాధనాలు ఉన్నాయి. ఒకప్పుడంటే ఒకటే దృశ్యం. ఒకటే అక్షరం. ఆ దృశ్యం, అక్షరం రెండూ చంద్రబాబు ఆయుధాలే. ఇప్పుడు భిన్నభావాల దృశ్యాలు, అక్షరాలు పరస్పరం సంఘర్షిస్తున్నాయి. ఒకరి గుట్టును మరొకరు పట్టి పల్లార్చుతున్నారు. చంద్రబాబునాయుడు గత రెండు దశాబ్దాలుగా అపనమ్మకాన్ని టన్నుల కొద్దీ పెంచుకుంటున్నారే తప్ప తగ్గించుకునే ప్రయత్నం చేయడం లేదు. ఎన్‌టిఆర్‌కు చేసిన అన్యాయాన్ని అతిబలవంతంగా కప్పిపెట్టవచ్చు. అసలది చరిత్రలోకి ఎక్కకుండా దాచిపెట్టవచ్చు. కానీ ఎన్‌టిఆర్ అకాల మరణంతో నొచ్చుకున్న లక్షలాది మంది తెలుగు ప్రజలు ఇప్పటికీ చంద్రబాబును నమ్మడం లేదు. క్షమించడం లేదు. ఆ గాయాలు అలాగే ఉన్నాయి. అందుకు, 2004లో ఆయనను శిక్షించారు. తెలంగాణపై అనుకూల నిర్ణయం తీసుకోవడం, టీఆరెస్, వామపక్షాలతో జట్టుకట్టడం వల్ల 2009 ఎన్నికల్లో ఆయనపై కాస్తంత నమ్మకం పెరిగింది. 92 స్థానాల్లో తెలుగుదేశం గెలిచింది. కానీ పెరిగిన ఆ కాస్త నమ్మకాన్నీ ఆయన కాపాడుకోలేదు. పైగా ఆయన కొత్త తప్పులు చేస్తూ పోయారు. ఎన్నికల్లోనే టీఆరెస్‌ను, వామపక్షాలను దెబ్బతీశారు. తెలంగాణ ఏర్పాటు ప్రకటన రాగానే, ‘టెట్….అలా ఎలా చేస్తారని’ అడ్డం తిరిగారు. ఇక ఆయనపై నమ్మకం పెరిగేది ఎలా?

నాయకునిగా రుజువు చేసుకోవాల్సిన ప్రతిసందర్భంలో, రాజనీతిజ్ఞత ప్రదర్శించాల్సిన ప్రతిమలుపులో పిల్లిమొగ్గలు వేస్తూ పోయారు. అలా టన్నుకు టన్ను….అనేక టన్నుల అపనమ్మకాన్ని మూటగట్టుకున్నారు. ఇప్పుడు కూడా ఆయన అసలు సమస్యను వదిలేసి మిగతా సమస్యలన్నీ మాట్లాడుతున్నారు. చర్చలు, తీర్మానాలు, డిక్లరేషన్లు చేస్తున్నారు. అవన్నీ చేయాల్సిందే. కానీ వాటన్నింటికీ విలువ ఎప్పుడు వస్తుందంటే, మౌలికమైన అంశంపై నాయకుడు తన నిజాయితీని చాటుకున్నప్పుడు! చంద్రబాబు ఎంతమంచి నిర్ణయాలు చేసినా, తెలంగాణపై పోగేసుకున్న అపనమ్మకం వాటన్నింటినీ కమ్మేస్తుంది. తెలంగాణపై స్పష్టత ఇవ్వకుండా చంద్రబాబునాయుడు ఇవ్వాళ ఇంటికో తులం బంగారం ఇస్తామంటే, తీసుకుంటారేమో కానీ ఓటు మాత్రం వేయరు. చంద్రబాబును నమ్మరు. నాయకుడు కేంద్రంగా(లీడర్ సెంట్రిక్) మనుగడ సాగించే పార్టీల్లో బలమైనా, బలహీనతైనా నాయకుడే. నాయకుడు గట్టోడయితే పార్టీ గట్టిగా ఉంటుంది. నాయకుడు బలహీనపడితే పార్టీ బలహీనపడుతుంది. మొన్నటి ఉప ఎన్నికల్లో చంద్రబాబునాయుడు శ్రీకాకుళంలో ప్రసంగిస్తూ ఉంటే చూశాను. చంద్రబాబు అత్యంత ఉచ్ఛస్వరంతో జగన్‌ను, ఈ ప్రభుత్వాన్ని ‘సిగ్గుందా? శరముందా?’ అని ప్రశ్నిస్తుంటే సభకు హాజరైనవాళ్ల ముఖాలు చూశాను. అంతటి నాయకుడు, అంత తీవ్రస్థాయిలో విరుచుకుపడుతుంటే జనంలో ఎంతటి అలజడి ఉండాలి? కానీ ఒక్కడు చప్పట్లు కొట్టినవాడు లేడు. నినాదాలు చేసినవాడు లేడు. కనీసం ముఖాల్లో ఏ ఫీలింగూ లేదు. అదే రాజకీయాల్లో కొత్తగా ఓనమాలు నేర్చుకుంటున్న షర్మిళ మాట్లాడుతుంటే, నిరంతర జయజయధ్వానాలు! కొత్తొక వింత అని ఎవరయినా అనవచ్చు.

కొత్తగా కనిపించకపోతే, కొత్త నినాదాలు, కొత్త మాటలు చెప్పకపోతే జనం నాయకులను ఎందుకు పట్టించుకుంటారు? చంద్రబాబు కూడా కొత్తగా కనిపించాలి. రాజశేఖర్‌రెడ్డి పాదయాత్ర చేసి ఒక కొత్త అవతారంలో జనానికి చేరువయ్యారు.  చంద్రబాబు కూడా పాదయాత్ర చేయాలని కాదు. మరో మార్గం! మరో ప్రయత్నం! చంద్రబాబు కూడా ప్రజల్లో నమ్మకాన్ని పాదుకొల్పే ఏదో కొత్త విషయం చెప్పకపోతే ఎందుకు వింటారు? చెప్పిన విషయాలే పదేపదే చెబుతూ ఉంటే జనంలో స్పందన ఎలా వస్తుంది? జనం నాయకుడిని పట్టించుకోవడం లేదంటే, ఆ పార్టీ పని అయిపోతున్నట్టే లెక్క. ఉప ఎన్నికల ఫలితాలన్నీ వ్యతిరేకంగా వస్తున్నాయంటే నాయకుడి మంత్రం పనిచేయడం లేదని సంకేతం! అటువంటి సంకేతం పదేపదే వస్తే నాయకుడు బలహీనపడిపోతారు.నాయకుడు బలహీనపడే కొద్దీ నిన్నమొన్నటిదాకా జయజయధ్వానాలు కొట్టినవాళ్లే ఎదురుతిరగడం మొదలుపెడతారు. గెలిచే పార్టీల వైపు దూకడం మొదలవుతుంది. లీడర్లు, కేడర్లు జారిపోతుంటారు. ఈ పరిణామాలను ఆపాలంటే, ఈ పతనాన్ని అధిగమించాలంటే మళ్లీ పూనుకోవలసింది నాయకుడే. తెలుగుదేశం బతకాలంటే తెలంగాణకైనా, ఆంధ్ర ప్రాంతానికయినా గట్స్ ఉన్న ఒక నాయకుడు కావాలి. ఆయా ప్రాంతాల ప్రజలకు నమ్మకం కలిగించగల ధీరుడు కావాలి. స్పష్టత, నిజాయితీ కలిగి ఉండడమే కాదు మాటమీద నిలబడే మొనగాడు కావాలి. కుట్రలు, కుతంత్రాలు, ఎత్తులు జిత్తులపై ఆధారపడకుండా, జనం చేత అందరివాడు అనిపించుకునే ప్రయత్నం జరగాలి. అంతా బాగుంది(ఆల్ ఈజ్ వెల్) అని మీడియా ఇచ్చే బిల్డప్‌లు, కవరప్‌లు పెయిన్ కిల్లర్స్ లాంటివి. అవి తాత్కాలికంగా నొప్పిని తగ్గిస్తాయి. వాటితో పూర్తిగా కోలుకోవడం సాధ్యం కాదు. తెలుగుదేశంకు ఇప్పుడు కావాల్సింది యాంటీ బయాటిక్స్. మూలాల్లోంచి చికిత్స జరగాలి. చంద్రబాబునాయుడే అందుకు పూనుకోవాలి. పోయిన విశ్వాసాన్ని తిరిగి పొందాలంటే షార్ట్‌కట్‌లు ఉండవు. కఠిన నిర్ణయాలు, కఠోర శ్రమ అనివార్యం.