Sculptures on the pillars of the Panagal Temple-Pacchala Someshwara Aalayam

Advertisements
Posted in History

Sculptures on the pillars of Panagal Temple

Posted in obituary

Sculptures of Panagal and Yeleshwaram Temples

Posted in History

ఊసరవెళ్లి చంద్రబాబు

ఆంధ్ర ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబును చూస్తే ఊసరవెళ్లి కూడా సిగ్గుపడుతుందేమో! రాష్ట్ర అవతరణ దినోత్సవం రోజున చంద్రబాబునాయుడు చేసిన ప్రసంగం ఆయన అజీర్తిని, అక్కసును, ఉక్రోశాన్ని మరోసారి బయటపెట్టింది. ఈ ఆరు దశాబ్దాల్లో ఆంధ్ర ఆధిపత్య శక్తుల తెలంగాణ ఎంతగా నష్టపోయిందో, తెలంగాణను కొల్లగొట్టే అవకాశం చేజారిపోయినందుకు ఇప్పుడు ఎంతగా ఆక్రోశిస్తున్నాయో చంద్రబాబు మాటలు వింటే అర్థం అవుతుంది. చంద్రబాబు మారడు. చంద్రబాబు మారినట్టు నటిస్తుంటాడు. బుద్ధి మాత్రం ఎక్కడ ఉండాలో అక్కడే ఉంటుంది. చంద్రబాబునాయుడు 2009 ఎన్నికలకు ముందు టీఆర్‌ఎస్‌తో పొత్తుకోసం తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు కృషి చేస్తాం అని తమ పార్టీ మేనిఫెస్టోలో పెట్టినప్పుడు కూడా ఆయనను ఎవరూ నమ్మలేదు. చంద్రబాబు మోసగాడు అని తెలుసు. ఆయన మోసం 2009 సాధారణ ఎన్నికల్లోనే బట్టబయలైంది. టీఆర్‌ఎస్‌తో పొత్తు పెట్టుకున్నట్టే పెట్టుకుని, 30 నియోజకవర్గాల్లో తన పార్టీ అభ్యర్థులను పోటీ అభ్యర్థులుగా దింపాడు. ఆ దెబ్బతో తెలంగాణ వాదాన్ని, టీఆర్‌ఎస్‌ను నాశనం చేయవచ్చని కుట్ర పన్నాడు. అయితే ఒక్క మేలు జరిగింది. ఒక ప్రధాన పార్టీగా ఉన్న టీడీపీ అధికారికంగా తీర్మానం చేయడం ఆరోజుకు ఒక ఘనవిజయం. అప్పుడు ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న వై ఎస్ రాజశేర్‌రెడ్డి ఒక్కడే తెలంగాణకు అడ్డమూ నిలువూ అయి కూర్చున్నాడు. నిజానికి 2006లోనే తెలంగాణ ఏర్పడి ఉండాలి. అప్పుడు కూడా రాజశేఖర్‌రెడ్డి కాంగ్రెస్ అధినాయకత్వాన్ని బ్లాక్‌మెయిల్ చేసి రాష్ట్ర ఏర్పాటు ప్రయత్నాలను అడ్డుకున్నాడు. తెలంగాణ ఉద్యమానికి వ్యతిరేకంగా ఎన్నికుట్రలు చేయాలో అన్ని కుట్రలు రాజశేఖర్‌రెడ్డి చేశాడు. 2009 ఎన్నికలలో కూడా మొదటి దశ ఎన్నికలు అయిపోగానే హైదరాబాద్ వెళ్లాలంటే వీసా తీసుకోవాలా అని ఆంధ్రా ప్రజలను రెచ్చగొట్టి ఓట్లు దండుకుని రెండో సారి గెలిచారు. ఎటొచ్చీ చివరిదాకా తెలంగాణకు అడ్డంగా నిలబడింది రాజశేఖర్‌రెడ్డి.

చంద్రబాబునాయుడిది ఎప్పుడూ అవకాశవాద వైఖరే. ఒకప్పుడు తెలంగాణ పదాన్ని ఉచ్చరించడానికి వీలు లేదని చెప్పిన పెద్దమనిషి, 2009 ఎన్నికలు వచ్చేసరికి ఓట్లకోసం తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటును సమర్థిస్తూ నిర్ణయం చేశారు. ఎన్నికల్లో ఓడిపోయిన తర్వాత మళ్లా ఆ ఊసు లేదు. రాజశేఖర్‌రెడ్డి మరణానంతరం తెలంగాణ ఉద్యమం ఊపందుకుంది. ఇప్పటి ముఖ్యమంత్రి కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్‌రావు ప్రాణాలకు తెగించి దీక్ష పూనారు. రాష్ట్రమంతా ఉద్యమం తీవ్రతరమైంది. అసెంబ్లీలో తీర్మానం పెట్టండి సమర్థిస్తాం అని చంద్రబాబు చెప్పారు. అసెంబ్లీలో ప్రధాన పార్టీలన్నీ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు అనుకూలంగా తమ అభిప్రాయాలు చెప్పాయి. ముఖ్యమంత్రి రోశయ్య అదే నివేదిక కేంద్రానికి పంపారు. కేంద్రంలో బీజేపీ కూడా తెలంగాణకు అనుకూలంగానే ఉంది. అప్పటికి కేసీఆర్ దీక్ష 11వ రోజుకు చేరింది. పార్లమెంటులో కూడా అన్ని పక్షాలు కేసీఆర్ ఆరోగ్యంపట్ల ఆందోళన వ్యక్తం చేశారు. దీంతో 2009 డిసెంబరు 9న తెలంగాణ ఏర్పాటు ప్రక్రియను ప్రారంభిస్త్నున్నట్టు అప్పటి హోంమంత్రి చిదంబరం ప్రకటించారు. ఆ తర్వాత చంద్రబాబు పేద్ద పిల్లిమొగ్గ వేశారు. ఆంధ్ర ఆధిపత్య శక్తులను రెచ్చగొట్టి ఎన్టీఆర్ ట్రస్టు భవన్ నుంచి ఉత్తుత్త నమూనా రాజీనామా పత్రాలు ఆంధ్రా ఎమ్మెల్యేలందరికీ పంపించి సంతకాలు చేయించి, రాజీనామాల నాటకం ఆడించాడు. చంద్రబాబు, కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి ముఠా కుట్రల కారణంగా తెలంగాణ మూడేండ్లు వెనుకకుపోయింది. తెలంగాణ బిడ్డలు స్వరాష్ట్రం ఇక రాదేమోనన్న నిరాశానిస్పృహల్లో వందలాది మంది యువకులు ఆత్మారణ చేసుకోవలసి వచ్చింది. సమ్మెలు, బంద్‌లు, ర్యాలీలు, పోలీసుల నిర్బంధాలు…తెలంగాణ అనుభవించిన క్షోభ అంతా ఇంతా కాదు. అయినా తెలంగాణ పట్టినపట్టు పట్టువిడువకుండా నిలిచి గెలిచింది. మూడేండ్లు గడిచాయి. చంద్రబాబు అప్పటి నుంచి ఇప్పటిదాకా అదే పాట పాడుతున్నడు.

విస్మయం కలిగించే అంశం ఏమంటే ఇంకా టీడీపీ దిమ్మలు, జెండాలు, ఏజెంట్లు ఈ రాష్ట్రంలో మిగిలి ఉండడం. చంద్రబాబు ఎజెండాను మోస్తూ తెలంగాణవాదులపై, తెలంగాణ ప్రభుత్వంపై దాడులు చేయడం. వీళ్లకు ఆత్మభిమానం, చీమూ నెత్తురూ ఉన్నాయా? ఇంకా ఆ ఆంధ్ర పార్టీలో ఎలా ఉంటున్నారు? ఎలా మాట్లాడుతున్నారు? ఆంధ్ర ప్రయోజనాలకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడే పార్టీ ఏదన్నా ఉంటే ఆంధ్రాలో బతకనిస్తారా? తెలంగాణ సహనం ఎంత గొప్పది అని పదవీ విరమణ చేసిన ఓ చరిత్ర అధ్యాపకుడు ఆవేశంగా అన్నారు. ఒక కఠినవాస్తవం ఏమంటే తెలంగాణపై చంద్రబాబుకు ఇంకేమాత్రం ఆశలు లేవు. తెలంగాణలో ఆశలు పెట్టుకున్నవారెవరూ రాష్ట్ర విభజనపై ఇంత దుర్మార్గంగా మాట్లాడరు. వచ్చే ఎన్నికల్లో మొన్న వచ్చిన సీట్లు, ఓట్లు కూడా రావని ఆయనకు బాగా తెలుసు. అయినా తెలంగాణవాళ్లు తెలివితక్కువ వాళ్లని ఆయన నమ్మకం. మరికొంతకాలం భ్రమలు సాగు చేయవచ్చునని ఆయన భావిస్తున్నారు. అసలు విషయం మాత్రం ఓటుకు నోటు కేసుకోసం మాత్రమే తెలంగాణ టీడీపీ శాఖను మోస్తున్నారు. కేవలం ఒక ప్రత్యేక అవసరంకోసం మాత్రమే ఇంకా ఇక్కడ జెండా పీకేయకుండా కొనసాగిస్తున్నారు. తెలంగాణలో ఇంకా డబ్బుఖర్చు పెట్టడం అవసరమా అని చంద్రబాబు సన్నిహితులు వరంగల్ ఎన్నికల సమయంలోనే ప్రశ్నించారట. ఇక్కడి నాయకులేమో ఇంకా చంద్రబాబు వలలకు చిక్కుతూనే ఉన్నారు. తెలంగాణ విముక్తి పొందినా వారు మాత్రం ఇంకా ఆయన సేవలో తరిస్తూనే ఉన్నారు. చంద్రబాబుది ఒక్క తెలంగాణ విషయంలోనే కాదు ప్రత్యేక హోదా విషయంలోనూ అవకాశవాదమే. ఆంధ్రకు ప్రత్యేక హోదా ఇవ్వాలని వాదించింది అప్పటి ప్రతిపక్షనాయకుడు వెంకయ్యనాయుడు. ఐదేండ్లు కాదు పదేండ్లు కావాలని వెంకయ్యనాయుడు, చంద్రబాబునాయుడు అందరూ ఒక్కటే పాట పాడారు. ఆంధ్రకు అన్యాయం జరిగిందనే పేరుతో పోలవరం ప్రాజెక్టుకోసమని తెలంగాణ నుంచి ఏడు మండలాలను లాగేసుకోవడంలో కూడా వీరిద్దరిదే ప్రధాన పాత్ర. ఇప్పుడు కేంద్రం ప్రత్యేక హోదా లేదు పొమ్మంటే, అంతకంటే ఎక్కువే ఇస్తున్నాం, ప్రత్యేక హోదా ఎందుకు అని ప్రశ్నిస్తున్నారు. ఇన్ని మాటలు మార్చిన ఈ పెద్ద మనుషులు ఇప్పుడు ఆంధ్ర ప్రజల సంరక్షకులుగా పోజులు పెడితే జనం నమ్మాలి. చంద్రబాబునాయుడు ఆంధ్ర ప్రయోజనాల రక్షకునిగా పాత ఏడుపే ఏడిస్తే జనం కరిగిపోవాలి? జనం ఒక్కసారి మోసపోతారు. పదేపదే మోసం చేయడం సాధ్యం కాదు. ఏమాత్రం నిజాయితీ లేని నాయకులు వీళ్లు.

చంద్రబాబునాయుడుకు నిజాయితీ ఉంటే ఈపాటికి రాజధాని నిర్మాణం పూర్తయ్యేది. ఎన్ని అంతస్తుల భవనమైనా మూడేండ్లకు మించి పట్టదు. ఆయన చేసిన వృధా ఖర్చులతోనే అసెంబ్లీకి, సచివాలయానికి సరిపోను నిర్మాణాలు పూర్తి చేసి ఉండవచ్చు. కానీ చంద్రబాబు లక్ష్యం అదికాదు. రాజధానిని తన సొంత ఎస్టేట్‌గా మార్చుకునే ప్రయత్నంలో ఇంతవరకు అసలు నిర్మాణాలు చేపట్టలేదు. ఇవ్వాళ భవంతులు కట్టడానికి సింగపూరు, హాంకాంగ్, టోక్యో నిపుణులు అవసరం లేదు. నిర్మాణ రంగంలో భారత దేశాన్ని మించిన దేశం ఏమీ లేదు. దుబాయ్‌లోని బుర్జు ఖళీఫా నిర్మాణంలో కూడా మన ఇంజనీర్లదే ప్రధాన పాత్ర. పెద్ద పెద్ద విమానాశ్రయాలన్నీ మనవాళ్లు నిర్మించినవే. ఢిల్లీ, ముంబయి, హైదరాబాద్‌లతోపాటు పలు అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయాల నిర్మాణంలో మనవాళ్లదే ప్రధాన పాత్ర. జీఎంఆర్, జీవీకేలు ఎంత ఖ్యాతి గడించాయో తెలుసు. చత్తీస్‌ఘడ్ రాజధాని నిర్మాణ కాంట్రాక్టర్లలో ఎక్కువమంది మనవాళ్లే. కానీ చంద్రబాబునాయుడు సామాన్యమైన నాయకుడు కాదు కదా. తెరవెనుక, తెరముందు ఎన్నో ఉంటాయి. అన్నీ సెటిల్ అయిన తర్వాతగానీ ఆయన ఏదీ చేపట్టరు. రాజధానిలో మరొక పక్షానికి చోటు లేకుండా చేయడం, తన వాళ్లు మాత్రమే చుట్టూ ఉండేట్టు చూసుకోవడం, ఇంకా ఎన్నో పనులు చేయాలి. అందుకే అసలు నిర్మాణాలు పక్కనపెట్టి కొసరు నిర్మాణాలు చేపట్టారు. ప్రజలకు అందుబాటులో ఉండడం కోసం హైదరాబాద్ నుంచి వచ్చేసినట్టు చెబుతున్నారు. హైదరాబాద్‌నుంచి ఆగమేఘాలపై ఎందుకు పోవలసి వచ్చిందో ఓటుకు నోటు కేసులో ఉపయోగించిన ఫోను సంభాషణలు చెబుతాయి. ఆయన నోరు తెరిస్తే నాది తెరిచిన పుస్తకం అని చెబుతారు. నిజమే ఆయనది తెరిచిన పుస్తకమే. పేజీల నిండా రక్తపు మరకలు, నల్ల మరకలే.

Posted in Political Commentary

Changing colors of Chandrababu

Andhra CM Chandra Babu may be thinking that speaking against State division will be benefiting to him again. But it won’t. His party made resolutions AND SUPPORTED TELANGANA FORMATION IN THE BEGINNING AND BACKTRACKED ON ITS STAND AND TRIED TO CHEAT BOTH TELANGANA AND ANDHRA PEOPLE. When YSR opposing Telangana State formation during 2004-09, Chandrababu taken a stand and supported division. And When Centre started division process he twisted his tongue again. Now After three years of division too his indigestion not gone. Chandrababu He is the most dishonest politician on the earth. See what he is saying now:
http://www.eenadu.net/homeinner.aspx…

Posted in Political Commentary

ఏమిటి బీజేపీ గొప్ప

ఏమిటి బీజేపీ గొప్ప

ప్రధాని నరేంద్రమోడీ మూడేళ్ల పాలన సమీపించిన దశలో ఆయన నమ్మిన బంటు బీజేపీ అధ్యక్షుడు అమిత్‌షా దక్షిణాదియాత్ర మొదలు పెట్టాడు. ఇది దండయాత్రలాగా సాగింది. దక్షిణాదికి తెలంగాణ గేట్‌వే అని ఆయనే చెప్పారు. పూర్వం దక్షిణాదిపై దండయాత్రకు వచ్చినవారంతా దక్కను ద్వారానే ప్రవేశించారు. అప్పుడు కూడా ముందుగా దేవగిరి(మహారాష్ట్ర)ని నాశనం చేసి, ఆ తర్వాత తెలంగాణలో ప్రవేశించారు. మహారాష్ట్రలో బీజేపీ శివసేనతో కలిసి అధికారంలో ఉంది. ఇక మిగిలింది తెలంగాణే అని వారు భావిస్తున్నట్టున్నారు. మోడీ తదుపరి లక్ష్యం దక్షిణాది రాష్ర్టాలే అని చాలాకాలంగా ప్రచారం జరుగుతున్నది. మైత్రి ద్వారా కాకుండా ఘర్షణ ద్వారా మాత్రమే బీజేపీని విస్తరించగలమని మోడీ, అమిత్‌షాల ప్రగాఢ నమ్మకం. పొత్తులు, మిత్రత్వాలు తాత్కాలికం, ఒంటరిగా ఎదగడమే దీర్ఘకాలికం అని ప్రగాఢంగా నమ్మిన నాయకులు వారు. అందుకే అవకాశం వచ్చిన ప్రతిచోటా ఘర్షణకే దిగుతున్నారు. ఉత్తరప్రదేశ్, బీహార్, ఒరిస్సా, మహారాష్ట్ర, జార్ఖండ్, కేరళ, తమిళనాడు, ఇప్పుడు తెలంగాణ అన్ని చోట్లా ఒంటరిగానే ఎదగడానికి అవసరమైన అన్ని చర్యలు తీసుకుంటున్నారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ ఇందుకు మినహాయింపు కాదు. అక్కడ కూడా ఇది సంధికాలమే. విడిపోయిన దేశాలతో అఖండ భారతం సాధించడం సాధ్యం కాకపోవచ్చు కానీ, ఇప్పుడు ఉన్న దేశాన్ని ఏకఛత్రంకిందికి తీసుకురావడం సాధ్యమే అని వారు నమ్ముతున్నారు. అది సాధించగలిగితే అఖండభారతం సాధించినట్టే అని భావిస్తున్నారు. ఇది రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంఘ్ మౌలిక నినాదం. భారత ఏకాత్మతావాదం పేరుతో బీజేపీ అగ్రనేతలు దేశమంతా యాత్రలు చేసిన విషయం ఇప్పుడు గుర్తు చేసుకోవాలి. ఇప్పుడు రాజకీయ ఏకాత్మతావాద యాత్ర జరుగుతున్నది. ఈ యాత్ర నిరాటంకంగా ముందుకు సాగడానికి అవసరమైన అన్ని ఎత్తుగడలూ నరేంద్ర మోడీ ప్రయోగిస్తున్నారు. నోట్ల రద్దు నుంచి మొదలు పెడితే ప్రత్యర్థులపై కేసులు, దాడులు, దర్యాప్తులు అన్నీ అందులో భాగమే. సరెండర్ ఆర్ ఫినిష్ అన్నది అప్రకటిత నినాదం.

నోట్ల రద్దు దేశంలోని ప్రత్యర్థి రాజకీయ పక్షాలను ఆర్థికంగా నిరాయుధులను చేసే ఒక పెద్ద మంత్రం. అందుకే ఒక మేధావి దీనిని రాజకీయ కుట్ర అని వ్యాఖ్యానించారు. నోట్ల రద్దు ద్వారా ఏమేమి జరుగుతాయని చెప్పారో అవేవీ జరుగలేదు. కాశ్మీరులో శ్రీనగర్‌లో ఇప్పుడు సైన్యం కూడా అడుగుపెట్టలేని పరిస్థితి ఉత్పన్నమైంది. జీపులకు మనుషులను కట్టి ముందుకు అడుగులువేయవలసిన అమానుష దుస్థితి ఇవ్వాళ సైన్యానిది. ఉగ్రవాదుల రాక ఆగలేదు. సరిహద్దులో కాల్పులు ఆగలేదు. జనం చావులూ ఆగలేదు. ఏదో ఒక రోజు యుద్ధం కూడా వస్తుందేమోనన్న ఆందోళన ఇవ్వాళ దేశంలోని మార్కెట్లను పట్టిపీడిస్తున్నది. ఎన్నికలకు ముందు ఒక యుద్ధం వచ్చినా రావచ్చు. దండకారణ్యంలో మరణఘోష ఆగలేదు. ఇటు పోలీసులు, అటు నక్సలైట్లు, మధ్యలో మామూలు మనుషులు సమిథలు అవుతూనే ఉన్నారు. ఆర్థిక క్రమశిక్షణ వచ్చి సచ్చిందీ లేదు. బ్యాంకుల ఎన్‌పీఏలు ఏయేటికాయేడు గుట్టలుగా పేరుకుపోతున్నాయి. బ్యాంకుల సేవలు మెరుగు పడింది లేదు. యాభైశాతానికి పైగా ఏటీఎంలు మూతపడే ఉన్నాయి. బ్యాంకుల్లో అకౌంటు ఉంటే డబ్బుండాలి. లేకుంటే వడ్డీలాగా పెనాల్టీలు పడతాయి. డబ్బులేకపోతే అక్కౌంటు మూసేసుకోవాలి. నోట్ల రద్దుకు ముందు కేంద్ర ప్రభుత్వం 500, 1000 నోట్లు ఎన్ని చెలామణిలో ఉన్నాయని చెప్పిందో అన్ని నోట్లు బ్యాంకులకు వచ్చినట్టు లెక్కలు చెప్పింది. మరి నల్లడబ్బు ఏమైంది? నోట్ల రద్దు కారణంగా అదనంగా సంపాదించిన ఆదాయపు పన్ను అయినా గణనీయంగా ఉందా అంటే అదీ లేదు. నోట్ల రద్దు సందర్భంగా దొరికిన దొంగనోట్ల శాతం అసలు లెక్కలోకి తీసుకోదగింది కాదని ఆర్బీఐ లెక్కలు చెబుతున్నాయి. ఇవన్నీ కాగాపోగా నోట్ల రద్దు తర్వాతనే ఉత్తరప్రదేశ్ ఎన్నికల్లో అన్ని పార్టీలు ధారాళంగా డబ్బు ఖరు చేశాయి. బీజేపీ అందరికంటే ఎక్కువగా ఖర్చు చేసిందని అక్కడ ఎన్నికల పరిశీలకులుగా వెళ్లిన వారు చెబుతున్నారు. పోనీ రాజకీయ, అధికార యంత్రాంగాల్లో అవినీతి తగ్గిందా? మళ్లీ రేపు నల్లడబ్బు పోగుపడదని గ్యారంటీ ఉందా? ఇవేవీ జరుగలేదు. జరుగవు. అయినా ఎందుకు చేశారూ అంటే తమ పార్టీ, తానూ, తనను ఆర్థికంగా బలపరుస్తున్నవారూ బలపడడానికి ఈ ఐదేళ్ల అధికారాన్ని ఒక ఆయుధంగా ఉపయోగించుకోదల్చుకున్నారు. ఆ ప్రయత్నంలో ఇప్పటివరకు ఆయనకు ఎదురుదెబ్బలు తగల్లేదు. దేశానికి మంచి జరిగినా జరుగకపోయినా ఆయన మాత్రం బలపడుతూనే ఉన్నారు.

ఎకానమీలో రెండు విడ్డూరాలు ఏకకాలంలో జరుగుతున్నాయి. ఒకవైపు షేర్ మార్కెట్ కొత్తపుంతలు తొక్కుతున్నది. సరికొత్త రికార్డులు సృష్టిస్తున్నది. మరోవైపు వేలాది మంది ఐటీ, ఆటోమొబైల్ ఉద్యోగులు బిక్కుబిక్కు మంటూ జీవితం గడుపుతున్నారు. పెద్ద సంఖ్యలో లే ఆఫ్‌లు, రిట్రెంచ్‌మెంట్‌లు జరుగుతున్నాయి. కొత్తగా ట్రేడ్ యూనియన్‌లు పెట్టుకోవాలన్న ఆలోచన ఐటీ ఉద్యోగులకు కూడా వచ్చింది. టాటా మోటార్స్, షెవర్లే కంపెనీలు వందలాది మందిని రిట్రెంచ్ చేస్తున్నాయి. ఉద్యోగాల కల్పన దారుణంగా దెబ్బతింటున్నది. అసంఘటిత రంగంలో ఉపాధి అవకాశాలు బాగా దెబ్బతిన్నాయి. రియల్ ఎస్టేట్ ఆచితూచి అడుగులు వేస్తున్నది. ఒకనాటి బలుపూఊపూవాపూ అన్నీ తగ్గిపోయాయి. నోట్ల రద్దుకు ముందు ఉన్న వెసులుబాటు ఇప్పుడు ఏ రంగంలోనూ లేదు. పది మందికి ఉపాధి కల్పించే అవకాశం ఉన్నా నలుగురితో సరిపెట్టుకోవలసిన పరిస్థితి. ఎగుమతులు తగ్గిపోయాయని నివేదికలు వెల్లడిస్తున్నాయి. అయినా మేకపోతు గాంభీర్యం దేశాన్ని నడిపిస్తున్నది. మాటలు, నినాదాలు అమ్మి అంతా సవ్యంగా ఉందని నమ్మించే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి. మొన్న తెలంగాణకు వచ్చి అమిత్‌షా చేసిందీ ఆ ప్రయత్నమే. ఆయన తెలంగాణకు తమ సొమ్మేదో దోచుకొచ్చి పెట్టినట్టు మాట్లాడారు. లక్ష కోట్లు ఆయన జేబులోంచి ఇచ్చినట్టు చెప్పుకున్నారు. భారత దేశం రాష్ట్రల సమాఖ్య. కేంద్రం ఒక మిథ్య. రాష్ట్రల నుంచి వచ్చే ఆదాయమే కేంద్రం ఆదాయం. కేంద్రం గాలిలోంచి పుట్టించేది, సరిహద్దుల్లో, విదేశాల్లో సంపాదించేది ఏమీ ఉండదు. రాష్ట్రల్లో జరిగే ఉత్పత్తులు, అందించే సేవలు, జరిగే అమ్మకాలు, చేసే ఎగుమతులు వాటిపై వచ్చే పన్నులు ఆదాయమే కేంద్రం ఆదాయం. అంటే పునాది రాష్ట్రలే. కేంద్రం నుంచి నికరంగా ప్రజలకు అందేది ఏమీ ఉండదు. కేంద్రం వద్ద ఎంత సొమ్ము ఉన్నా అందులో ప్రజలకు అందేది పదీ పరకా మాత్రమే. రాష్ట్రల నిధులే ప్రజలకు పెన్నిధి. రాష్ట్రలు ప్రజలకు దగ్గరగా ఉంటాయి. ప్రజల అవసరాలను గుర్తించి పనిచేస్తాయి. ప్రజలకు సంపదను పంపిణీ చేస్తాయి. కేంద్రం నిధులు అధిక మొత్తాల్లో పెద్దలకు గద్దలకు మాత్రమే దక్కుతాయి అని ఒక విశ్లేషకుడు చేసిన వ్యాఖ్య ముమ్మాటికీ వాస్తవం.

బీజేపీ తెలంగాణకు ఏనాడూ చుట్టం కాదు. తెలంగాణ విముక్తి పోరాటంలో ఆ పార్టీ పునాది వర్గాలు చేసింది ఇసుమంతైనా లేదు. 1969 ఉద్యమంలో కూడా వారు గొప్ప పాత్ర ఏమీ నిర్వర్తించలేదు. గత రెండు దశాబ్దాల్లో బీజేపీ నిర్వర్తించిన పాత్ర కూడా అవమానకరమైనది, దాగుడుమూతలతో కూడుకున్నది. 1998 ఎన్నికల్లో ఒక ఓటు రెండు రాష్ర్టాలు నినాదంతో గణనీయంగా ఓట్లు సాధించిన పార్టీ ఆ తర్వాత ప్లేటు పిరాయించి తెలుగుదేశంతో ఊరేగింది. తెలంగాణ ఉద్యమానికి దూరంగా ఉండిపోయింది. తెలంగాణ ప్రజలు ఎప్పుడూ సొంతబలాన్నే నమ్ముకున్నారు. టీఆర్‌ఎస్ తెలంగాణ ప్రజల సొంత బలమై కొట్లాడి, అనేక ఎత్తుపల్లాలు దాటుకుని తెలంగాణ సాధించింది. తెలంగాణ పేరు చెప్పక పోతే ఎవరికీ మెతుకు పుట్టని పరిస్థితిని ఆనాడు ఉద్యమ యోధుడు కె.చంద్రశేఖర్‌రావు సృష్టించారు. అందుకే కాంగ్రెస్ ఇవ్వక తప్పని పరిస్థితికి వచ్చింది. బీజేపీ మద్దతు ఇవ్వక తప్పని స్థితికి చేరింది. అయినా తెలంగాణ ఇచ్చే క్రమంలో ఆ రెండు పార్టీలు తెలంగాణ ప్రజల మనోభావాలతో ఆడిన నాటకాలన్నీ గుర్తుపెట్టుకుని ఎన్నికల్లో ఆ పార్టీలకు ఎలా గుణపాఠం చెప్పాలో అలా గుణపాఠం చెప్పారు. బీజేపీ తన ఆంధ్ర పక్షపాతాన్ని ఏనాడూ దాచుకోలేదు. బీజేపీ అగ్రనేత వెంకయ్యనాయుడు పునర్విభజన చట్టానికి మద్ధతు ఇస్తూనే ఆంధ్రకు చేయవలసినదంతా చేశారు. పదేండ్ల ఉమ్మడి రాజధాని, ఉమ్మడి హైకోర్టు, అర్ధంతరంగా ఆరు మండలాలను, సీలేరు విద్యుత్తును, శబరి నదిని ఆంధ్రలో కలిపేయడం, ఉమ్మడి సంస్థలను మూడేండ్లయినా విభజించకపోవడం, ఉద్యోగుల విభజన ఇంకా పూర్తి చేయకపోవడం, ఆంధ్రకు ప్రకటించిన సగం ప్రాజెక్టులు కూడా తెలంగాణకు ఇవ్వకపోవడం, తెలంగాణలో ఒక్క నీటిపారుదల ప్రాజెక్టుకూ జాతీయ హోదా ప్రకటించకపోవడం…బీజేపీ చేసిన అన్యాయాల జాబితా చాలా తయారు చేయవచ్చు. బీజేపీ దళిత పక్షపాతం ఒక నటన. దళితులపట్ల ఆ పార్టీ ఆధిపత్య వర్గాలు ఎలా వ్యవహరిస్తున్నాయో గుజరాత్, జార్కండ్, ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని వివిధ ప్రాంతాలలో గోరక్షణ పేరిట జరుగుతున్న ఘాతుకాలు ఏమిటో అందరికీ తెలుసు. అందువల్ల బీజేపీ తెలంగాణ ప్రజలను మాయ చేయలేదు. మోడీ, అమిత్ షా ఘర్షణ రాజకీయాలు ఎక్కడయినా పనిచేయవచ్చు, ఇక్కడ కష్టం.

Posted in Political Commentary

BJP’s Congressisation

New dynasties in BJP

Here is a news analysis of BJP’s Congressisation:


BJP prime ministerial candidate Narendra Modi has often derided Congress vice president Rahul Gandhi as “shehzada (prince)” in his election rallies and refers to the Congress as a “sultanate (kingdom).”
But when it came to ticket allotments, the saffron party behaved no differently and nominations for princelings abound.
The sons of two sitting and three former chief ministers of the Bharatiya Janata Party (BJP) are in the fray in the Lok Sabha polls despite the party’s stated opposition to “dynastic politics”.
Anurag Thakur, son of former Himachal Pradesh chief minister Prem Kumar Dhumal, is re-contesting from Hamirpur in Himachal Pradesh, while Varun Gandhi, MP and son of party leader Maneka Gandhi, has shifted to Sultanpur from Pilibhit in Uttar Pradesh. Sultanpur is adjacent to Congress vice president and Varun’s cousin Rahul Gandhi’s Amethi constituency.
Poonam Mahajan, daughter of former union minister Pramod Mahajan, is the BJP candidate from Mumbai North-Central.
Former union minister and party MP Yashwant Sinha’s son Jayant is fighting for his father’s Hazaribagh seat in Jharkhand.
Former Uttar Pradesh chief minister Kalyan Singh’s son Rajbir Singh is contesting from Etah.
In Delhi, former chief minister Sahib Singh Verma’s son Parvesh Verma, an MLA, is the party candidate from West Delhi.
Dushyant Singh, son of Rajasthan Chief Minister Vasundhara Raje is fighting from Jhalawar in the state.
Chhattisgarh chief minister Raman Singh’s son Abhishek is the party candidate from the Rajnandgaon Lok Sabha constituency.

The Mahajan-Munde Family

• Pramod Mahajan(1949 – 2006) – Parliamentary affairs minister in Atal Bihari Vajpayee government
• Gopinath Munde (1949-2014) – Deputy Chief Minister of Maharashtra, Union Minister for Rural Development and Panchayati Raj in Narendra Modi’s Cabinet
• Poonam Mahajan – Member of Parliament from Mumbai North Central
• Pankaja Munde – Minister of Rural Development, Women and Child Welfare in Devendra Fadnavis government
• Pritam Munde – Member of Parliament from Beed

The Fadnavis Family

• Shobha Fadnavis – Member of Maharashtra Legislative Council aunt of Devendra Fadnavis
• Devendra Fadnavis – Chief Minister of Maharashtra

Raje family

• Vasundhara Raje, Chief minister of Rajasthan
• Dushyant Singh, Lok Sabha Member, son of Vasundhara

Singh family

• Raman Singh, current Chief Minister of Chhattisgarh
• Abhishek Singh, son of Raman Singh, member of Lok Sabha from Rajnandgaon

Badal Family

• Parkash Singh Badal, Current Chief Minister of Punjab.
• Sukhbir Singh Badal, Deputy Chief Minister of Punjab and President of the Shiromani Akali Dal
• Harsimrat Kaur Badal, wife of Sukhbir, current Union Minister for Food Processing Industries and current Member of Parliament from Bathinda
• Gurdas Singh Badal, Member of Parliament from Firozpur
• Manpreet Singh Badal, former minister Punjab

Posted in Political Commentary